να ένα κουτί

 

να ένα κουτί!

εργαστήριο ομαδικής συγγραφής,

Κι εσύ σκέφτεσαι: τι έχει μέσα, πώς είναι μέσα, από τι είναι φτιαγμένο, πώς μπορώ να μπω μέσα, τι θα συναντήσω;

Κι εσύ σκέφτεσαι: δεν μπορώ να βγώ, είναι τόσο ζεστά εδώ μέσα και αναπαυτικά, είναι μια μικρή πορτούλα, πού οδηγεί;

η κιβωτός του Νώε

Λίζμπεθ Ζβεργκερ, Η κιβωτός του Νώε, Άμμος

Λοιπόν αποφάσισε είσαι μέσα ή έξω;

είναι ένα κουτί με μαγικές ιδιότητες;
είναι ένας εφιάλτης;
ένα όνειρο;
μια κατασκευή;
προορίζεται να γίνει σκουπίδι;
είναι ένας τρόπος να τακτοποιείς τη σκέψη σου;
είναι μια παγίδα;

Μπορεί να μεταμορφώνεται ή να μετατρέπεται σε όλα αυτά, καθώς η ιστορία εξελίσσεται.
Εσύ κρατάς το κλειδί!

 

Η ιστορία σου θα πρέπει να είναι συνέχεια της ιστορίας που διαβάζεις.
Άρχισε την ιστορία σου περιγράφοντας τον εαυτό σου και πώς συναντήθηκες με το κουτί. Πού το είδες, πότε και τι εντύπωση σου έκανε. Τι συνέβη τότε;
Φρόντισε να δώσεις μια πορεία στην ιστορία, μια εξέλιξη. Πρόσθεσε κάποια στοιχεία για να βοηθήσεις τους επόμενους να συνεχίσουν την αφήγηση. Δώσε τους μια κατεύθυνση, τελειώνοντας  την ιστορία σου με μια ερώτηση ή μια υπόθεση.
Χρησιμοποίησε τις λέξεις που εμφανίζονται παρακάτω και ενσωμάτωσέ τις στο κείμενό σου!

Διάβασε τις ιστορίες των άλλων και ψήφισε αυτές που σου αρέσουν περισσότερο.

Τι το σκέφτεσαι; Ξεκίνα!

1. Το εργαστήριο ομαδικής συγγραφής υλοποιείται στο πλαίσιο των +εργαστηρίων για βιβλιοθήκες και σχολεία.

2. Για τη συμμετοχή στο εργαστήριο χρειάζεται η εγγραφή σου στο bookbook.gr η οποία είναι δωρεάν.
Τα στοιχεία τα οποία υποβάλλεις στο bookbook.gr δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για κανένα άλλο σκοπό εκτός από την επικοινωνία με το bookbook.gr και δεν διατίθενται σε τρίτους.

3. Μπορείς να συμμετέχεις στην ιστορία όσες φορές θέλεις.

4. Αν τα κείμενα σου περιέχουν ανάρμοστες ή προσβλητικές εκφράσεις θα αποσύρονται και η συμμετοχή σου θα ακυρώνεται.

5. Μικρές διορθώσεις μπορεί να γίνουν στο κείμενό σου αν κρίνουμε οτι είναι απαραίτητες για την ενότητα, τη συνέχεια ή την καλύτερη κατανόηση του κειμένου.

6. Αν το κείμενό σου δεν σχετίζεται με την ιστορία μπορεί να το αφαιρέσουμε.

7. Η συμμετοχή σου στο εργαστήριο σημαίνει οτι αποδέχεσαι όλους τους παραπάνω όρους.

 
#
bookbook.gr
+2
2019-06-20 17:49
Η ΙΣΤΟΡΙΑ





Υπήρχαν κάποτε δυο κουτιά. Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα το ΠΟΥ, γιατί καθένας που τα είδε περιγράφει μια διαφορετική τοποθεσία, μια άλλη χώρα. Άλλος λέει στο χιονισμένο βορρά, άλλος στην Ασία, κάποιοι είπαν στην κορυφή του Ταΰγετου στην Πελοπόννησο...
Επιπλέον, δεν ξέρουμε ΠΏΣ ήταν αυτά τα κουτιά. Άλλοι λένε πως ήταν μαύρα και γυαλιστερά και στέκονταν δίπλα-δίπλα έτσι που το ένα καθρεφτιζόταν στο άλλο. Άλλοι πάλι λένε πως το ένα ήταν μεγάλο και φτιαγμένο από ένα σκληρό υλικό, μέταλλο ή μάρμαρο ή γρανίτη ενώ το άλλο ήταν μικροσκοπικό και φαινόταν να πάλλεται σαν να ήταν ζωντανό και να ανάπνεε ή να ήταν φτιαγμένο από καουτσούκ ή μια ουσία σαν ζελέ που τρεμούλιαζε με το παραμικρό. Κάποιοι μάλιστα είπαν πως το το ένα κουτί ήταν μέσα στο άλλο. Και μάλιστα πως το μεγαλύτερο ήταν μέσα στο πιο μικρό... Γίνεται αυτό; Τι ήταν πτυσσόμενο;
 
 
#
bookbook.gr
+3
2019-06-20 18:00
Πολλές εικασίες έγιναν και για το ΤΙ ήταν αυτά τα κουτιά και τι έκαναν.
Οι επιστήμονες βρήκαν μια λίθινη επιγραφή που αναφέρει πως αν βρεις το ένα, θα βρεις και το άλλο. Λέει ακόμα πως αν βρεις το μυστικό του, το κουτί είναι μια πύλη στο χώρο. Αν μπεις στο ένα κουτί θα βρεθείς εκεί που βρίσκεται το άλλο.
Οι ίδιοι επιστήμονες υποστηρίζουν πως τα κουτιά στην πραγματικότητα είναι ένα και πως αλλάζουν κάθε φορά ανάλογα με το τι σκέφτεται και τι χρειάζεται κάποιος. Ισχυρίζονται πως το κουτί είναι μια μηχανή!
Πρέπει να ομολογήσω εδώ πως εγώ ένα κουτί είδα.
Δεν λέω ψέματα, το είδα! Το είδα το απόγευμα που γύριζα από το μπάσκετ και αμέσως αισθάνθηκα πως το κουτί δεν ήταν μόνο του. Κάπου ήταν και το άλλο.
Ήταν στ' αλήθεια μαύρο, αλλά δεν μπορώ να πω πως ήταν γυαλιστερό. Στην πραγματικότητα δεν ήταν ένα εντυπωσιακό κουτί. Τίποτα που να σου τραβάει την προσοχή. Αν δεν ήξερα όλες αυτές τις ιστορίες μάλλον δεν θα του έδινα καμία σημασία.
 
 
#
bookbook.gr
+4
2019-06-20 18:02
Ήταν ακουμπισμένο σε ένα τοιχάκι σαν ένα αντικείμενο που κάποιος το ξέχασε ή το άφησε εκεί επειδή δεν το ήθελε πια. Ή για να το βρει κάποιος που το χρειαζόταν...
Αλλά εγώ γιατί το χρειαζόμουν; Τι να το κάνω;
 
 
#
Δημόσια Βιβλιοθήκη Λιβαδείας
+3
2019-06-26 12:50
Ήταν αμπαρωμένο , δεν μπορούσα να το ανοίξω !
Γιατί να μην το πάρω σπίτι μου να με βοηθήσει κι η μαμά μου; Προσπάθησα με εργαλεία , προσπάθησα με ότι μπορούσα , αλλά είχε πολλές αμπάρες! Η μαμά μου λέει " πήγαινέ το στο δωμάτιό σου να το ανοίξουμε μετά!" Ήρθε κι ο μπαμπάς μου και είπε ότι ήταν πολύ παλιό και σκουριασμένο.
Το βράδυ το κουτί άνοιξε μόνο του...την ώρα που κοιμόμουν!! Βγήκε ένας εξωγήινος με μυτερά αυτιά σαν ξωτικό και τρία μεγάλα μάτια! Ήταν ελεύθερος - δεν είχε παντρευτεί (νύφες εξωγήινες ξωτικές ετοιμαστείτε!).
 
 
#
Δημόσια Βιβλιοθήκη Λιβαδείας
+3
2019-06-26 12:50
Μάλλον ήρθε στον πλανήτη γη με τον ιπτάμενο δίσκο για να μας κατασκοπεύσει. Βγήκε από το κουτί , περπάτησε και πάτησε ένα ελατήριο! Άρχισε να γυρίζει όλο το σπίτι ώσπου βρήκε ένα παράθυρο και πήδησε με το ελατήριο. Στο πέρασμά του άφηνε παντού μια ροζοπράσινη γλίτσα που κόλλαγε πάνω της όποιος την πατούσε. Μπορούσε να μεταμορφωθεί σε ό τι ήθελε και τα κόκκινα μάτια του πέτρωναν όποιον τον κοίταζε... όσο περπατούσε στην πόλη δεν ξημέρωνε ποτέ...
Κι όταν άνοιγε μια πόρτα...
 
 
#
Search Παιδική Βιβλιοθήκη
+3
2019-06-27 21:04
αμέσως έκλεινε. Όλοι ήταν τρομοκρατημένοι . Σκοτάδι, κρύο και σιωπή. Η ροζοπράσινη γλίτσα περικύκλωνε τους άτυχους πετρωμένους, που δεν πρόλαβαν να κρυφτούν.
Έπρεπε να σκεφτώ γρήγορα. Αυτό το μαύρο κουτί κάπου το είχα ξαναδεί. Και τότε μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα ενός παλιού βιβλίου, που η ηλικιωμένη, στριμμένη βιβλιοθηκάριος στην Βιβλιοθήκη του Παλιού Δημαρχείου, φύλαγε σε ένα σεντούκι στο πάνω ράφι της βιβλιοθήκης πίσω από το γραφείο της.
Το ερώτημα τώρα ήταν πως θα έφτανα στη βιβλιοθήκη. Δεν ήταν πολύ μακριά αλλά δεν ήθελα να στολίσω την πόλη μου με το άγαλμά μου.
 
 
#
Search Παιδική Βιβλιοθήκη
+4
2019-06-28 10:00
Τότε λοιπόν κι εγώ να τη σκέφτηκα: Φόρεσα τα απαίσια ροζ ρόλερς της αδελφής μου και τα φρικτά γυαλιά - καθρέφτες της μαμάς μου και έφυγα σφαίρα για την Βιβλιοθήκη.
Μπήκα από τον ανοιχτό φεγγίτη, που η Βιβλιοθηκάριος άφηνε ανοιχτό για να αερίζεται ο χώρος. Έβγαλα τον φακό μου. Το πάτωμα έτριζε σε κάθε μου βήμα. Έφτασα στο γραφείο, πάτησα στη καρέκλα της βιβλιοθηκάριου και κατέβασα προσεκτικά το σεντούκι. Η κλειδαριά δεν ήταν εμπόδιο. Ευτυχώς η βιβλιοθηκάριος είχε αφήσει τις φουρκέτες από τον κότσο της πάνω στο γραφείο της. Το άνοιξα και έφεξα με το φακό μου. Μύριζε μούχλα. Ξεφύλλισα τις κιτρινισμένες σελίδες και... ΤΟ ΒΡΗΚΑ! ΕΝΑ ΟΛΌΙΔΙΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ. Διάβασα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Το έλεγε ξεκάθαρα. Ο μόνος τρόπος για να ξεφορτωθούμε τον εξωγήινο ήταν να βρούμε το δίδυμο κουτί του μέσα σε τρεις μέρες.
Αλλά στη ζωή τίποτα δεν είναι εύκολο. Κάτω από τη φωτογραφία του κουτιού υπήρχε ένας γρίφος:
 
 
#
Search Παιδική Βιβλιοθήκη
+4
2019-06-28 10:01
Το κουτί που γυρεύεις για να βρεις πρέπει να φτάσεις στα τρίσβαθα της γης - όμως πρόσεχε γιατί μπορεί να' ναι πιο κοντά απ' ότι θαρρείς! Κι ενώ έβαζα το βιβλίο στη τσάντα -γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί - έγινε αυτό που δεν περίμενα... Τρεις κεραίες φανήκαν στον φεγγίτη. Η μοναδική μου έξοδος έκλεισε. Είχα παγιδευτεί μέσα...
 
 
#
bookbook.gr
+4
2019-06-28 19:43
Ενώ συνέβαιναν όλα αυτά τα τρομερά, την ίδια ακριβώς στιγμή...
 
 
#
Δημοτική Βιβλιοθήκη Ασπροπύργου
+4
2019-06-28 20:02
Σε μια χώρα που την έλεγαν Ου-λα-μπαντόρ ζούσαν άνθρωποι χαρούμενοι ευτυχισμένοι με ωραίους κήπους σπίτια με ωραία σχολεία και όμορφες και καθαρές θάλασσες. Με λίγα λόγια δεν τους έλειπε τίποτα. Τη ζηλεύανε όμως όλοι, μα πιο πολύ μια άλλη χώρα το Πολεμιστάν. Έτσι ο βασιλιάς αποφάσισε να κατακτήσει το όμορφο Ου-λα-μπαντόρ.
Μια φορά και έναν καιρό σ΄ ένα ήσυχο παραθαλάσσιο χωριό γεννήθηκε ένα όμορφο μωρό, τόσο όμορφο, που εκείνη την ημέρα ακόμα και ο ήλιος, ζήλεψε την λάμψη του.
Όμως όσο μεγάλωνε οι γονείς του καταλάβανε ότι το παιδί τους έπασχε από μια σπάνια αρρώστια. Σκεφτήκανε ότι έπρεπε να ζήσει τι παιδί τους μακριά από τον κόσμο…
Παραμονή Χριστουγέννων μαζευτήκαμε πολλά παιδιά στη βιβλιοθήκη μας με σκοπό, να φτιάξουμε ένα μεγάλο ξύλινο κουτί. Τι θα βάζαμε μέσα;
 
 
#
Δημοτική Βιβλιοθήκη Ασπροπύργου
+4
2019-06-28 20:04
Ένα παιδί έβαλε ευτυχία, το άλλο έβαλε φάρμακα, ένα άλλο φαγητό, το άλλο χρήματα, το άλλο ρούχα, το άλλο ζαχαρωτά και διάφορες λιχουδιές, ένα άλλο παιχνίδια, βιβλία, μολύβια και όλα μαζί τραγουδώντας συμφώνησαν στο τέλος να βάλουν και σε ένα πιο μικρό κουτί, την ελπίδα. Τέλος το ζωγράφισαν με χαρούμενα και ζωηρά χρώματα. Όμως υπήρχε κάτι πολύ σημαντικό. Η κλειδαριά του κουτιού θα άνοιγε όχι με κλειδί, αλλά με ΑΓΑΠΗ…
Όλη τους η χαρά όμως χάθηκε όταν άνοιξε η πόρτα και ο δάσκαλος τους είπε ότι στο Ου-λα-μπαντόρ γίνεται πόλεμος
Τι δυστυχία … το Ου-λα-μπαντόρ και η τόσο όμορφη πόλη καταστράφηκε. Μικροί μεγάλοι όσοι μπορούσαν μπήκανε μέσα σ΄ ένα ξύλινο κουτί και το ρίξανε στη θάλασσα και ευχόντουσαν να βγούν σώοι σε ένα άλλο ειρηνικό μέρος. Μετά από πολλές μέρες κούρασης επιτέλους φτάσανε στην …
Την ίδια ώρα ένα άλλο κουτί με ένα παιδί μέσα μόνο του ταξίδευε για ένα άλλο πιο φιλόξενο μέρος. Ένα μέρος που θα το αγαπούσανε και ίσως να το θεραπεύανε.
 
 
#
Δημοτική Βιβλιοθήκη Ασπροπύργου
+4
2019-06-28 20:04
Είχε τόση θέληση να αλλάζει τη ζωή του, που επιτέλους από μια χαραμάδα είδε ότι έφτανε σ΄ ένα μέρος, όπου έβλεπε τόσα παιδιά…
Είδε πολλά παιδιά που ήταν αναστατωμένα να κρατάνε ένα μεγάλο κουτί μα πιο μεγάλη εντύπωση τους έκανε η μεγάλη και παράξενη κλειδαριά...
 
 
#
bookbook.gr
+1
2019-07-08 09:33
Πίσω στη βιβλιοθήκη τώρα, είχε αρχίσει να ξημερώνει κι εγώ ήμουν κρυμμένος πίσω από στοίβες αταξινόμητων βιβλίων που βρίσκονταν γύρω από το γραφείο της βιβλιοθηκαρίου. κρατούσα την αναπνοή μου και περίμενα ένα θαύμα... γιατί μόνο έτσι μου φαίνεται πως θα γλίτωνα από τον εξωγήινο που τριγύριζε ανάμεσα στους διαδρόμους με τα ράφια και έριχνε στο πάτωμα τα βιβλία μουρμουρίζοντας κάτι ακατανόητα εξωγήινα: ου-λα-μπατορ, ου-λα-μπατορ.
έβγαλα το σημειωματάριο μου και προσπάθησα να κάνω ένα σκίτσο του εξωγήινου. Από κάτω έγραψα τα περίεργα λόγια που έλεγε. Είχαν άραγε σχέση με το γρίφο;
 
 
#
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Κόνιτσα
+2
2019-07-08 14:37
Απελπισμένος, προσπαθούσα να βρω τρόπο διαφυγής. Ανάμεσα στα βιβλία είδα ένα μπουκαλάκι που έγραφε "πιες με". Όταν ήπια το μαγικό φίλτρο έγινα μικροσκοπικός κι έτσι κατάφερα να ξεφύγω από την κλειδαρότρυπα της εξώπορτας της Βιβλιοθήκης, χωρίς να με πάρει μυρωδιά. Μια πύλη φάνηκε μπροστά μου και βρέθηκα στο Ου-λα-μπαντόρ. Η θέα ήταν ανατριχιαστική˙ κατεστραμμένα σπίτια, φλεγόμενα κτίρια, άνθρωποι που έτρεχαν για να σωθούν, γκρίζα σύννεφα, κόκκινος ουρανός, βαμμένη κατακόκκινη γη...
Ξαφνικά έπεσε μια χειροβομβίδα και δημιουργήθηκε ένα τεράστιο άνοιγμα μπροστά μου. Σκύβω και τι να δω; Στο βάθος βρισκόταν το μαύρο κουτί. Γλίστρησα σιγά σιγά και το πλησίασα. Δεν μπορούσα να το σηκώσω, ήταν αρκετά βαρύ για εμένα. Προσπάθησα να το ανοίξω, μα ήταν κλειδωμένο…γιατ ί άραγε; Μήπως από όλα τα δεινά του πολέμου;
 
 
#
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Κόνιτσα
+2
2019-07-08 14:37
Κι ενώ ήταν νύχτα, ένα φως φάνηκε από το μαύρο και ολοσκότεινο ουρανό. Ο εξωγήινος εμφανίστηκε με ανθρώπινη τώρα μορφή και έφθασε στο σημείο που βρισκόταν το κουτί. Προσφέρθηκε να με βοηθήσει ψελλίζοντας: "ου-λα-μπατόρ, ου-λα-μπατόρ" και το κουτί άνοιξε. Από το εσωτερικό του ξεπήδησαν η αγάπη, η χαρά, η ελπίδα, η ευτυχία, το φαγητό, τα βιβλία, τα φάρμακα και όλα τα καλά του κόσμου. Στον πάτο του κουτιού βρισκόταν μια ασημένια πλάκα που έγραφε: "Για να βρεις το δίδυμο αδερφό μου, πρέπει να ακολουθήσεις το μονοπάτι της ΑΓΑΠΗΣ…"
 
 
#
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κορίνθου
+2
2019-07-13 22:19
Σε μια άλλη χώρα όμως,στη Λυπούπολη,που είχε μόνο χειμώνα έγινε κάτι φοβερό.Μια ομάδα παιδιών ανακάλυψαν το κελάρι που είχε κρύψει ο βασιλιάς Κουτσουπάκι τα μαγικά βιβλία της πόλης.Άνοιξαν την αμπάρα με το χρυσό κλειδί που τους έδωσε η βιβλιοθηκάριος των ζώων του δάσους και ως δια μαγείας όλα τα βιβλία πετάχτηκαν έξω και σχημάτισαν ένα ιπτάμενο βιβλίο.Απογειώθ ηκαν για τον πλανήτη Οf the sea.Εκεί είχε κρύψει την κασέλα με τα χρώματα,την άνοιξη,το καλοκαίρι,την ευτυχία,τα παιχνίδια,την αγάπη και τον ελεύθερο χρόνο.Κι εδώ ξεκινά η περιπέτεια για τους μικρούς μας φίλους. Με αρκετή τύχη θα κατάφερναν να κλέψουν από το κούφιο δόντι του περιβόητου καρχαρία Μπάμπη 13 το κλειδί που θα άνοιγε την κασέλα που φύλαγε.Στάθηκαν τόσο τυχεροί που τον πέτυχαν εν ώρα ύπνου και περίμεναν την κατάλληλη στιγμή.Και αυτή ήρθε όταν χασμουρήθηκε ανοίγοντας διάπλατα το στόμα.Τώρα,το μόνο που έμενε ήταν να ανοίξουν το σεντούκι.Ξαφνικ ά άκουσαν τον χτύπο μιας πόρτας και κατάλαβαν ότι κάποιος τους παρακολουθούσε. ..
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Δήμου Χανίων
0
2019-07-17 00:25
Τους παρακολουθούσε ο εξωγήινος, που ήθελε να κλέψει το σεντούκι. Στην είσοδο, όμως, συνάντησε κάτι περίεργο. Συνάντησε φρουρούς με σπαθιά και όπλα. Φυσικά, οι φρουροί ήταν τα δόντια του Μπάμπη με σπαθιά τα κατάρτια των πλοίων που καταβρόχθιζε.
Ξαφνικά, ο καρχαρίας πίνοντας πολύ νερό παρέσυρε τα παιδιά, τα κατάπιε μαζί με τον εξωγήινο κι έγιναν όλοι ένα κοκτέιλ στην κοιλιά του. Μαζί κατάπιε και το κούφιο δόντι του. Τα παιδιά βρήκαν στο στομάχι του Μπάμπη του καρχαρία κάτι γρανάζια ενός πλοίου και τα χρησιμοποίησαν για να φτάσουν στην έξοδο, δηλαδή στο στόμα του. Το δόντι τού καρφώθηκε στον λαιμό και πονούσε πολύ. Φώναζε βοήθεια! άρχισε να ταρακουνιέται κι έπεσαν τα γρανάζια πάνω στον εξωγήινο. Τα παιδιά, αφού βγήκαν γαργάλισαν το πτερύγιό του για να φτερνιστεί πετώντας έξω το σεντούκι, το δόντι και τον εξωγήινο που προσγειώθηκε με το κεφάλι στην άμμο. Για να μη γίνουν τα παιδιά πέτρα έβαλαν έναν καθρέπτη μπροστά και έγινε πέτρα ο εξωγήινος. Έτσι τα παιδιά πήραν το δόντι και...
 
 
#
Δημοτική Βιβλιοθήκη Κορωπίου
0
2019-07-17 20:00
άρχισαν να περπατούν σε ένα μονοπάτι που τους οδήγησε σε ένα δάσος. 'Ηταν πυκνό, με πλούσια βλάστηση και διάφοροι ήχοι ζώων και πουλιών αντηχούσαν τριγύρω τους. Στο τέλος του μονοπατιού σε ένα ξέφωτο, είδαν καπνούς από φωτιά. Πλησίασαν και είδαν μια γριούλα που έβραζε μία νόστιμη σούπα. Κάλεσε τα παιδιά να φάνε μαζί της, όμως είχε χάσει το κλειδί της καλύβας της. Τα παιδιά τότε έσπασαν το κούφιο δόντι, πήραν το κλειδί, το έβαλαν στην κλειδαριά της καλύβας και ταίριαζε. Άνοιξαν την πόρτα και μπαίνοντας μέσα πετάχτηκε ένα φίδι που έρποντας μπήκε σε ένα μαύρο κουτί. Το φίδι άρχισε να μιλάει με ανθρώπινη φωνή και είπε: "Σας παρακαλώ παιδιά μην με σκοτώσετε κι εγώ θα σας βοηθήσω να βρείτε το άλλο κουτί". Τα παιδιά του υποσχέθηκαν ότι δεν θα το πειράξουν και το φίδι τους έδωσε ένα χάρτη με οδηγίες που έπρεπε πιστά να ακολουθήσουν για να οδηγηθούν στο δίδυμο κουτί. Ξαφνικά ένας χτύπος ακούστηκε από την πόρτα...
 
κλειδιά ,παραμέσα ,σκοτάδι


 

bookbook.gr
κλείσιμο