ο φανταστικός μου φίλος και εγώ!

 

ο φανταστικός μου φίλος και εγώ!

εργαστήριο ομαδικής συγγραφής,

σε συνεργασία με τις εκδόσεις Μεταίχμιο

 

Τι είναι ένας φανταστικός φίλος;
Πολλές φορές τα μικρά παιδιά επινοούν ένα φίλο με τη φαντασία τους. Τα παιδιά συμπεριφέρονται σ’ αυτούς τους φίλους σαν να ήταν πραγματικοί αν και το ξέρουν πως δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα.
Οι φανταστικοί φίλοι μπορεί να είναι άνθρωποι αλλά και ζώα ή παιχνίδια ή αφηρημένες ιδέες όπως φαντάσματα, τέρατα ή άγγελοι. Οι φανταστικοί φίλοι μοιάζουν με τους φανταστικούς ήρωες που επινοεί ένας συγγραφέας.

Παίζοντας μ’ ένα φανταστικό φίλο συχνά μπορούμε να δοκιμάσουμε συμπεριφορές και γεγονότα που δεν έχουμε ακόμα ζήσει: πώς παίζεις με ένα άλλο παιδί; Πώς βοηθάς τον φίλο σου; Πώς του ζητάς συγνώμη; Πώς τσακώνεσαι χωρίς να τον πληγώνεις. Ένας φανταστικός φίλος μπορεί να εκπληρώνει την επιθυμία μας να συνδεθούμε με άλλους πριν ξεκινήσει το πραγματικό παιχνίδι με πραγματικούς συνομήλικους: μας βοηθούν να έχουμε σχέσεις με άλλα παιδιά και να χαιρόμαστε να είμαστε μαζί τους.

Τα παιδιά πολύ συχνά ξεχνούν τους φανταστικούς τους φίλους μόλις μεγαλώσουν.

φανταστικός φίλος

εικονογράφηση Emily Gravett από το βιβλίο Φανταστικός Φίλος, Μεταίχμιο

Εδώ αρχίζει η ιστορία μας: περιγράφεις μια ιστορία που έζησες με τον φανταστικό σου φίλο, όπως τη θυμάσαι τώρα που έχεις μεγαλώσει και ζεις με το μυαλό σου άλλες ιστορίες: περιπετειώδεις, λίγο τρομακτικές, λίγο ανατριχιαστικές όπου το φανταστικό έχει μέρη που είναι σκοτεινά κι εκεί ζουν πλάσματα παράξενα άλλοτε φιλικά κι άλλοτε μυστήρια εχθρικά.

Για να πάρεις μέρος στο παιχνίδι χρειάζεται να σκεφτείς πώς θέλεις να είναι ο φανταστικός φίλος της ιστορίας σου: άνθρωπος, ζώο, παιχνίδι, τέρας, σούπερ ήρωας, κάτι άλλο; Είναι αγόρι ή κορίτσι; Έχει όνομα; Πώς τον συνάντησες πρώτη φορά;

Να μερικές ιδιότητες και χαρακτηριστικά των φανταστικών φίλων:

  1. Είναι αόρατοι για όλους, εκτός από εσένα
  2. Μπορούν να είναι άνθρωποι (αγόρια και κορίτσια), ζώα, τέρατα, άγγελοι, σουπερ ήρωες
  3. Είναι σύντροφοι στα παιχνίδια και στις σκανδαλιές
  4. Μας κάνουν παρέα όταν νιώθουμε μόνοι και όταν βαριόμαστε
  5. Μας προστατεύουν και μας συμπαραστέκονται στις δύσκολες στιγμές
  6. Πολλές φορές μας προτρέπουν να κάνουμε το αντίθετο απ' αυτό που μας λένε
  7. Είναι όλα όσα θα επιθυμούσαμε να έχουμε
  8. Μπορούν να τρομάξουν τους μεγάλους
  9. Ζούνε στο δάσος, στη σοφίτα, στο δωμάτιό σου ή αλλού κι εκεί συναντιέσαι για να παίξεις μαζί τους
  10. Μπορεί να είναι ήρωες ενός βιβλίου
  11. Μας κρατούν συντροφιά τα βράδια
  12. Μεγαλώνοντας συνήθως τους ξεχνάμε.
 

Άρχισε την ιστορία σου με τον τρόπου που συνάντησες τον φίλο/η σου για πρώτη φορά. Κάθε δύο μέρες το Bookbook.gr θα σου δίνει ένα επιπλέον στοιχείο το οποίο θα πρέπει να συμπεριλάβεις στην ιστορία σου.

Διάβασε τις ιστορίες των άλλων και ψήφισε αυτές που σου αρέσουν περισσότερο.

15 βιβλιοθήκες και σχολεία που θα λάβουν μέρος θα κερδίσουν από ένα αντίτυπο του βιβλίου του Α. Χάρολντ, Φανταστικός φίλος που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 5 μεμονωμένα παιδιά που οι ιστορίες τους θα είναι οι πιο δημοφιλείς θα κερδίσουν κι αυτά από ένα αντίτυπο από το ίδιο βιβλίο.

Τι το σκέφτεσαι; Ξεκίνα!

 

1. Το εργαστήριο ομαδικής συγγραφής υλοποιείται σε συνεργασία με τις εκδόσεις Μεταίχμιο, με αφορμή το βιβλίο του Α. Χάρολντ, Φανταστικός φίλος, θα διαρκέσει από τις 15 Μαϊου μέχρι τις 15 Ιουνίου .

2. Για τη συμμετοχή στο εργαστήριο χρειάζεται η εγγραφή σου στο bookbook.gr η οποία είναι δωρεάν.
Τα στοιχεία τα οποία υποβάλλεις στο bookbook.gr δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για κανένα άλλο σκοπό εκτός από την επικοινωνία με το bookbook.gr και δεν διατίθενται σε τρίτους.

3. Οι 20 πρώτοι σε προτίμηση (15 σχολεία ή βιβλιοθήκες και 5 μεμονωμένοι χρήστες) από τους συμμετέχοντες στο εργαστήριο, θα κερδίσουν από ένα αντίτυπο του βιβλίου Φανταστικός φίλος, προσφορά των εκδόσεων Μεταίχμιο. 
Το δώρο δεν ανταλλάσεται με χρήματα ή άλλα είδη. Η διανομή ή αποστολή γίνεται από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

4. Μπορείς να συμμετέχεις στην ιστορία όσες φορές θέλεις.

5. Αν τα κείμενα σου περιέχουν ανάρμοστες ή προσβλητικές εκφράσεις θα αποσύρονται και η συμμετοχή σου θα ακυρώνεται.

6. Μικρές διορθώσεις μπορεί να γίνουν στο κείμενό σου αν κρίνουμε οτι είναι απαραίτητες για την ενότητα, τη συνέχεια ή την καλύτερη κατανόηση του κειμένου.

7. Αν το κείμενό σου δεν σχετίζεται με την ιστορία μπορεί να το αφαιρέσουμε.

8. Η συμμετοχή σου στο εργαστήριο σημαίνει οτι αποδέχεσαι όλους τους παραπάνω όρους.

 

 

 
#
bookbook.gr
+10
2016-05-16 13:23


«Εκείνο το βράδυ η Αμάντα Ανακατωσουριάν άνοιξε την ντουλάπα της και κρέμασε το αδιάβροχό της σε ένα αγόρι...»

(Βιβλία όπου κάτι κρύβεται μέσα στη ντουλάπα:
Ένα πέρασμα στο Κ.Σ. Λιούις, Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα,Κέδρος
Ένας εφιάλτης στο Mercer Mayer, Υπάρχει ένας εφιάλτης στη ντουλάπα μου, Άγρα
Ένα λιοντάρι στο Gunilla Bergstrom, Καληνύχτα Άλφονς, Μάρτης)

Εσύ που πρωτοσυνάντησες τον φανταστικό σου φίλο;

.
 
 
#
Giorgos M
+12
2016-05-16 14:12
.
Την πρώτη φορά που τον είδα ήταν στο μπάνιο. Ήταν βράδυ και είχα πάει να βουρτσίσω τα δόντια μου. Νύσταζα και βαριόμουνα. Ο θόρυβος της ηλεκτρικής οδοντόβουρτσας με ζάλιζε περισσότερο. Κοιτούσα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και έκανα γκριμάτσες που άφηναν τον αφρό να τρέχει από το στόμα μου. Ξαφνικά τον είδα στον καθρέφτη! έβγαλε το κεφάλι του πίσω μου, μου έκλεισε το μάτι και μου ψιθύρισε κάτι ακαταλαβίστικα στο αυτί. Αυτό ήταν! Η νύστα εξαφανίστηκε! η οδοντόβουρτσα έπεσε στο πάτωμα όπου συνέχισε να δουλεύει πιτσιλώντας αφρούς τριγύρω και εγώ βγήκα τρέχοντας και ουρλιάζοντας από το μπάνιο...
Έτσι άρχισαν όλα!
.
 
 
#
ΜΑΡΙΝΑ
+11
2016-05-17 21:48
ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΦΙΛΟ. ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΝΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΠΛΕΝΑ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΜΟΥ. ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΝΟΜΙΖΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙ ΗΣΥΧΗ ΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΟΥ ΛΕΙΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΜΗ ΚΑΝΩ. ΟΜΩΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΕΨΑΞΑ ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΗΤΑΝΕ ΑΔΕΙΟ. ΤΟ ΠΙΟ ΤΡΕΛΛΟ ΗΤΑΝΕ ΟΤΑΝ ΡΩΤΗΣΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ. ΦΑΝΕΡΩΣΟΥ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΠΟΥ ΦΥΛΑΜΕ ΤΙΣ ΟΔΟΝΤΟΒΟΥΡΤΣΕς ΒΓΗΚΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟ ΠΛΑΣΜΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΑΥΤΙΑ ΣΑΝ ΛΑΓΟΣ ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΕΙΑ ΣΟΥ!
ΜΕΤΑ ΜΟΥ ΣΥΣΤΗΘΗΚΕ. ΕΙΜΑΙ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΣΟΥ ΦΑΝΑΤΑΣΤΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣ. ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑΝ. ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ. ΘΑ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ.
ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ Η ΙΔΕΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΖΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗ ΓΚΑΖΟΖΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΓΚΡΙΜΑΤΣΕΣ ΕΣΚΑΣΑ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ. ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΥΝ.
 
 
#
Δημήτρης Αθηναίος
+14
2016-05-18 21:34
Ο Donkey κι εγώ
Το όνομα του φανταστικού μου φίλου είναι Donkey. Για πρώτη φορά τον βρήκα όταν ήμουν 5 και να φανταστείτε ότι κάνουμε παρέα ακόμα. Τον γνώρισα όταν ένα βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Τότε εμφανίστηκε ο Donkey. Περάσαμε όλο το βράδυ γελώντας, παίζοντας, διαβάζοντας. Τότε κατάλαβα πως δεν ήμουν μόνος μου.O Donkey από τότε μένει στο δωμάτιο μου και κοιμάται στο κρεβάτι μου. Ο Donkey είναι άλλοτε αστείος και άλλοτε σοβαρός αλλά το σημαντικό είναι πως περνάμε ωραία. Άλλωστε είμαι σίγουρος πως όλα τα παιδιά είναι ωραίο να έχουν έναν φανταστικό φίλο.
 
 
#
Αγγελική, Γιάννης
+10
2016-05-18 21:35
Μπαμπού
Στριφογύριζα στο κρεβάτι μου όταν ένιωσα κάποιον να μου τραβάει τα μαλλιά. Ήταν ένα παχουλό σκυλάκι που μουρμούριζε λυπημένο και ήρθε δίπλα μου, το χάιδεψα και αυτό αποκοιμήθηκε αμέσως. Το ονόμασα τ Μπαμπού. Μόλις ξύπνησε άρχισε να παίζει μαζί μου και από τότε γίναμε αχώριστοι φίλοι.
 
 
#
Λάουρα, Δημοσθένης
+15
2016-05-18 21:44
Ο ΖΟΥΜΙ ΚΙ ΕΓΩ
Ο Ζούμι σήμερα είχε μια ιδέα, που πολύ μου άρεσε.
-Μην πας σχολείο, μου είπε. Να μείνουμε σπίτι κι όταν η μαμά σου φύγει για το γραφείο, να βγούμε στον κήπο να φτιάξουμε το δενδρόσπιτο που λέγαμε τις προάλλες.
-Δεν γίνεται, είπα. Η μαμά δεν θα μ΄αφήσει – ξέχνα το.
-Άσε με εμένα και θα το κανονίσω, είπε γελώντας με το σκανταλιάρικο ύφος του.
Ο Ζούμι είναι πολύ ανεξάρτητος. Δεν έχει σπίτι, για γονείς δεν μου έχει πει ποτέ ούτε για φίλους – έχει μόνον εμένα και όταν κάνει σκανταλιές – που πολύ του αρέσουν – λέει,όποτε του έρθει «ζουμ – ζουμ». Αυτό το «ζουμ – ζουμ», όπως το λέει έχει μια ταχύτητα. Σαν να τρέχει η ιδέα να κατέβει από το κεφάλι του, σαν να βιάζεται να πει κάτι και αμέσως να το κάνει, σαν να παίρνει φόρα για να τρέξει σε φόρμουλα 1.
 
 
#
Τάκης
+4
2016-05-18 23:51
Ο Φανταστικός μου φίλος είναι ο Χόπελ. Είναι ένας λαγός χνουδωτός και πολύ παιχνιδιάρης. Τον συνάντησα πρώτη φορά σε ένα βιβλίο και απ΄τότε γίναμε αχώριστοι. Παίζουμε μαζί και καμιά φορά πηγαίνουμε σχολείο μαζί. Οταν είμαι μόνος μου, μου κάνει παρέα. Χαίρεται όταν είμαι χαρούμενος και λυπάται όταν είμαι στεναχωρημένος.
 
 
#
Ειρήνη Αθανασοπούλου
+14
2016-05-19 20:22
Η Θάθα
Ήταν ένα καλοκαιρινό πρωινό. Έκανε πολύ ζέστη και ο ήλιος έκαιγε. Δεν μπορούσαμε να πάμε στη θάλασσα γιατί ο μπαμπάς είχε δουλειά. Δεν έχω αδέρφια και οι φίλοι μου είχαν πάει διακοπές. Βαριόμουνα πολύ. Ξαφνικά κάποιος μου...φύσηξε το αυτί!!!!Γύρισα και είδα ένα μωβ τερατάκι!!! Είχε μεγάλα πόδια, μεγάλο κεφάλι και μικρά χεράκια .Ήταν πολύ χνουδωτό. Δεν ήταν καθόλου τρομακτικό. Έκανε μια υπόκληση και μου είπε « γειά θου είμαι η Θάθα!». « Γεια σου » της είπα εγώ .Η Θάθα ήταν ψευδή. Τη ρώτησα «Πως ήρθες εδώ;» Και μου είπε «Δεν έχω ιδέα»
Καθόμουνα κάπου κάποτε και βαριόμουνα. Και ξαφνικά ΠΟΥΦ ήρθα σε εσένα.
-Και γιατί μου φύσηξες το αυτί, Σάσα;
-Όχι Θάθα – ΘΑΘΑ είπε και με τράβηξε απότομα έξω στον κήπο.
Και κάπως έτσι άρχισαν όλα!!!
 
 
#
Λάουρα
+11
2016-05-19 20:25
Ο ΖΟΥΜΙ ΚΙ ΕΓΩ (συνέχεια)
Ο Ζούμι ήρθε μόνος του στο δωμάτιο μου, μια βροχερή Κυριακή. Εξ αιτίας της βροχής οι γονείς μου ματαίωσαν την εκδρομή που είχαμε σχεδιάσει . Θα πηγαίναμε σε ένα πάρκο περιπετειών με δυο φίλους μου για να κάνουμε αναρρίχηση, να παίξουμε μπάλα κι άλλα τέτοια. Η βροχή όμως μας τα χάλασε.
Είχα θυμώσει πολύ και έπαιζα κλεισμένος στο δωμάτιο μου με τα τουβλάκια που μου είχε φέρει ο νονός. Βαριόμουνα πολύ και πήγα να ανοίξω το κουτί με τα μεγάλα κομμάτια παζλ.
Τότε ήταν η πρώτη φορά που ο Ζούμι ήρθε, κάθισε δίπλα μου και είπε:
-Ζουμ ζουμ να φτιάξουμε κάτι με τα κομμάτια του παζλ και τα τουβλάκια. Ένα θεόρατο κάστρο και μέσα να βάλουμε τους στρατιώτες μας να πολεμούν τους terminators.
 
 
#
ΜΠΟΛΟΥ ΜΑΡΙΑ
+4
2016-05-20 14:22
.
ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ..ΤΑ ΝΗΠΙΑ ΤΟΥ 3ου ΝΗΠ/ΓΕΙΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΟΛΟΧΡΥΣΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΙΤΣΑ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ.ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑΜΕ ΠΡΟΧΘΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟ ΛΕΙΒΑΔΙ ΜΕ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΕΣ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ Κ ΠΟΛΛΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΜΕ ΠΕΡΙΠΑΤΟ.ΜΑΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣΕ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!"ΜΕΤΑ ΧΑΡΑΣ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑΜΕ..ΕΙΣ ΑΙ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ Κ ΛΑΜΠΕΡΑ ΟΛΟΧΡΥΣΑ ΦΤΕΡΑ ΣΟΥ!
 
 
#
Βιβλιοθήκη Βελβεντό
+13
2016-05-20 18:01
.
Ένα βράδυ όλοι στο σπίτι πήγαν να κοιμηθούν. Εγώ ξάπλωσα για να κοιμηθώ αλλά δε νύσταζα. Και τότε άκουσα έναν θόρυβο που ερχόταν από τη ντουλάπα. Σηκώθηκα τρομαγμένος για να δω. Άνοιξα την πόρτα της ντουλάπας και είδα ένα τερατάκι τυρκουάζ με κόκκινες βούλες, με ανάποδα μάτια, έξι πόδια και περπατούσε με τα χέρια. Μασούσε 5 τσίχλες με τα 5 στόματά του. Ξαφνικά ένα φως σαν ουράνιο τόξο ξεπρόβαλε από το σώμα του. Ένας κόμπος δέθηκε στο στομάχι μου. Φοβήθηκα πολύ αλλά στη συνέχεια το ξεπέρασα με βαθιές ανάσες. Το τερατάκι με καθησύχασε λέγοντας μου: «Είμαι ο κύριος Τυρκουαζόλ. Μη με φοβάσαι. Έλα μαζί μου στην περιπέτεια». Με τράβηξε απότομα μέσα στον πύραυλο καμπάνα και ξαφνικά βρεθήκαμε σε μια άλλη διάσταση. Όλα εκεί ήταν φανταστικά κι ατέλειωτα. Μόλις φτάσαμε, κάναμε βουτιά στη θάλασσα παγωτό φιστίκι. Ξαφνικά άκουσα μια έκρηξη...
 
 
#
Βιβλιοθήκη Βελβεντό
+12
2016-05-21 16:25
Ο κύριος Τυρκουαζόλ μου εξήγησε ότι ανά μία ώρα γίνεται έκρηξη του ηφαιστείου καραμέλας και ξεχύνεται ζελέ φρούτα του δάσους. Είδα μπροστά μου ένα κρουαζιερόπλοιο μπανάνα. Ανεβήκαμε και μετά από λίγο φτάσαμε στο καρπουζονήσι. Η ξενάγηση στο μουσείο των τροπικών φρούτων ήταν τέλεια και ήθελα να μάθω πολλά πράγματα γι’ αυτό το νησί. Έπρεπε όμως να γυρίσω πίσω στο δωμάτιό μου, γιατί αν οι γονείς μου δε με έβρισκαν θα νόμιζαν ότι με είχαν χάσει…
 
 
#
bookbook.gr
+2
2016-05-22 18:45
ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!
Τι γίνεται όταν εσύ και ο φανταστικός σου φίλος παίζετε σε έναν αγκαθωτό θάμνο;

(Σου προτείνουμε να διαβάσεις το βιβλίο του Tim Hopgood, Όλοι μαζί στον μπλε καναπέ, Καλειδοσκόπιο για να πάρεις ιδέες σε πόσα πράγματα μπορεί να μεταμορφωθεί κάτι με το οποίο παίζεις.)
 
 
#
Τάκης
+3
2016-05-22 21:17
ήμουνα με τον Χόπελ στην αυλή. εγώ έτρεχα γύρω γύρω από τους θάμνους και ο Χόπελ χοροπηδούσε γύρω γύρω από μενα...
 
 
#
Μαγδαληνή Μανουσάκη
+2
2016-05-23 13:55
Η Νεφέλη και εγώ!
ΉΤΑΝ μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα,ήμουν μόνη στο σπίτι .Ξαφνικά ακούω μια γλυκιά φωνούλα από το δωμάτιό μου.Για μια στιγμή φοβήθηκα αλλά μετά σκέφτηκα ότι ίσως ήταν η ιδέα μου!Μετά από λίγο μου φωνάζειΈτσι πήγα στο δωμάτιό
μου,όμως τι να δω το δωμάτιο ήταν άδειο.Ξαφνικά νιώθω ένα άγγιγμα,γυρνάω πίσω και αντικρίζω ένα κοριτσάκι που ήταν ίδιο με μένε.Έπειτα αρχίσαμε να μιλάμε,είχαμε τόσα κοινά ενδιαφέροντα και αυτό με χαροποίησε ιδιαίτερα.Η Νεφέλη ήταν πάντα εκεί για μένα,με στήριζε,με συμβούλευε,όταν ήμουν στεναχωρημένη είχε πάντα ένα κάλο λόγο να μου πει. Κάθε βράδυ είναι διπλά μου,την αισθάνομαι.Δεν μιλάμε όμως αλλά καταβάθος το ξέρω ότι όποτε θελήσω να της μιλήσω θα είναι πάντα εκεί για μένα. Η Νεφέλη ήταν όλη μου η ζωή,όλος μου ο κόσμος,όλα όσα ήθελα να έχω!
Ευχαριστώ Νεφέλη για όλα!
 
 
#
Δανιηλίδειος παιδική βιβλιοθήκη
+20
2016-05-23 20:16
Το σκυλάκι μου - Ο φανταστικός μου φίλος.
Το πρωτοσυνάντησα όταν ήμουν τριών.
Την ώρα που πήγα να ξαπλώσω, ένιωσα ένα μαλακό πατουσακι να μου χτυπάει την πλάτη. Γύρισα και είδα ένα σκυλάκι (που πιο πολύ κουκλάκι θύμιζε ), να μου χαμογελάει. Είχε μικρές μαύρες φακίδες, ήταν άσπρο με πορτοκαλί πατούσες και κοιλίτσα και μαύρα λαμπερά μάτια.
Όταν το είδα, φώναξα τη μαμά μου. Αλλά μόλις αυτή μπήκε, εκείνο έγινε καπνός.
Η μαμά μου είπε να μην χασομεραω και να κοιμηθώ. Όμως, αφού έφυγε, το φώναξα :
-Σκυλάκι, που είσαι;
-Εδώ, καβ καβ,μου απάντησε.
Τότε κατάλαβα πως μιλούσε λίγο περίεργα και αντί για γαβ έλεγε καβ.
Παρόλ'αυτά γίναμε αχώριστοι φίλοι !
Δανάη Πατσουλή
 
 
#
Search - Σοφία
+9
2016-05-24 23:47
Ο ΖΟΥΜΙ κι ο αγκαθωτός θάμνος (συνέχεια)
Με τον Ζούμι παίζουμε πάντα ωραία παιχνίδια, γεμάτα φανταστικούς σούπερ ήρωες και το πιο ωραίο είναι ότι δεν μαλώνουμε ποτέ. Μια φορά σκεφτήκαμε να κάνουμε ένα δενδρόσπιτο κι αρχίσαμε να ψάχνουμε στον κήπο ξύλα, μεγάλα κλαδιά, παλιά καφάσια στην αποθήκη για να κάνουμε σκάλα...Ξαφνικά ο Ζούμι χάθηκε. Δεν τον φώναζα αλλά τον έψαχνα με τα μάτια. Κι όταν πέρασε πολύ ώρα και δεν τον βρήκα, απογοητεύτηκα. Από τα νεύρα μου κλότσησα δυνατά τη μπάλα μου και τη έριξα πάνω στον αγκαθωτό θάμνο με τα κόκκινα μπιλάκια. Κι όταν πήγα να τη βγάλω ....σσς! ακούστηκε ο Ζούμι. Είχε βάλει το δάχτυλο μπροστά στο στόμα και μου μιλούσε ψιθυριστά «ΣΣΣ! Κρύψου δίπλα μου – μας παρακολουθούν ....» Κατάλαβα – τώρα ο Ζούμι έπαιζε το «κλέφτες και ντετέκτιβ» - το αγαπημένο μου!!!! (Σοφία)
 
 
#
bookbook.gr
+4
2016-05-26 10:31
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΝΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!
Ένα κουδούνισμα στην πόρτα διακόπτει τις περιπέτειές σου με το φανταστικό σου φίλο. Ποιος να είναι άραγε; Μήπως ο φανταστικός σου φίλος βρίσκεται σε κίνδυνο;

.
 
 
#
Search - Αντζελίνα
+11
2016-05-26 20:14
Η ΛΑΛΑ ΚΑΙ Ο ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΦΟΒΟΣ
ΝΤΡΙΝ,ΝΤΡΙΝ.Ένα κουδούνισμα έφτασε να τα τινάξει όλα στον αέρα.Η Λάλα μου φώναξε να μην ανοίξω για να κρυφτεί. Άρχισε να τρέχει από δω και από εκεί τσιρίζοντας.Και να πεις ότι υπήρχε λόγος!!!!!
-Μα τι κάνεις ακόμα να ντυθείς;μου φώναξε η μαμά
-Τώρα έρχομαι μαμά.
Ελα βγες έφυγε. Η Λάλα είχε γίνει πράσινη και η καρδιά της ακουγόταν ως πέρα.Ανησυχούσε μη την βρει η μαμά και την εξαφανίσει.Της είπα ότι μέχρι να γυρίσω μπορεί να παίξει μόνη της,με την ησυχία της.Κατέβαινα τα σκαλιά και σκεφτόμουνα .
 
 
#
Δανιηλίδειος Παιδική Βιβλιοθήκη
+16
2016-05-26 21:26
Το σκυλάκι μου - Ο "φανταστικός" μου φίλος (συνέχεια)
Ήταν Σάββατο. Ο ήλιος έλαμπε, οι λεύκες έπαιζαν με τον άνεμο κι εγώ .......βαριόμου ν ΠΟΛΥ.
Εδώ και μια βδομάδα το σκυλάκι δεν είχε εμφανιστεί. Τότε το είδα.
-Που ήσουν; το ρώτησα λίγο ενοχλημένα.
- Καβ-καβ! Θέλεις να πάμε να παίξουμε;
Χάρηκα τόσο πολύ που κόντεψα να πέσω από την πολυθρόνα μου.
Το αγκάλιασα, πήρα μια μπάλα και φύγαμε για το πάρκο.
Όταν φτάσαμε αρχίσαμε να παίζουμε με τη μπάλα δίπλα σ έναν αγκαθωτό θάμνο. Όπως καταλάβατε το σκυλάκι την έριξε μέσα.
- Εγώ δεν μπαίνω, καβ καβ, είπε.
- Ούτε κι εγώ, απάντησα.
Τότε το σκυλάκι μου έκανε κάτι πολύ θαρραλέο. Μπήκε με ορμή μέσα στον θάμνο και έβγαλε τη μπάλα μας !
Είναι σπουδαίος φίλος, σκέφτηκα.
Δανάη Πατσουλή
 
 
#
Βιβλιοθήκη Βελβεντού
+10
2016-05-26 23:55
Ο κύριος Τυρκουαζόλ (συνέχεια)
Γυρίσαμε στο σπίτι κι ο κύριος Τυρκουαζόλ μπήκε μέσα στην ντουλάπα κι εξαφανίστηκε. Μόλις ξημέρωσε περίμενα πως και πώς να ξαναδώ το φανταστικό μου φίλο. Το βράδυ που πήγα να κοιμηθώ, πήγα κι άνοιξα τη ντουλάπα για να δω άμα είναι μέσα. Και δεν ήταν μέσα. Τον είδα στην αυλή κι αρχίσαμε το παιχνίδι. Παίζαμε κοντά σε έναν αγκαθωτό θάμνο και προσέξαμε κάτι που έλαμπε. Ήταν ένα αγκάθι. Το τραβήξαμε και κάναμε μια ευχή. Η ευχή πραγματοποιήθηκ ε. Ευχηθήκαμε να γίνουμε αόρατοι και να τρυπώνουμε από δω κι από κει. Πεινάσαμε από το πολύ παιχνίδι και αποφασίσαμε να κάνουμε μια έφοδο στο ψυγείο…
 
 
#
Βιβλιοθήκη Βελβεντού
+7
2016-05-27 00:03
Ο κύριος Τυρκουαζόλ (συνέχεια)
Εκεί που τρώγαμε ακούσαμε το κουδούνι της πόρτας. Εγώ ξαφνιάστηκα από το χτύπο του κουδουνιού ενώ η οικογένεια μου κοιμάται. Έντρομος με αργό περπάτημα ανοίγω την πόρτα και τι να δω; Ένα τέρας δύο μετρά ψηλό! Ο κυριος Τυρκουαζόλ μου εξήγησε ότι δεν επιτρέπεται η επίσκεψη ανθρώπων στο καρπουζονήσι και το τέρας ήρθε για να τον πάρει και να τον φυλακίσει. Φυσικά το τέρας δε μπορούσε να μας βρει επειδή ήμασταν αόρατοι! Επειδή όμως η ευχή θα κρατούσε μόνο για αυτή την ημέρα, τρέξαμε κι οι δυο και κρυφτήκαμε στη ντουλάπα…
 
 
#
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ "ΑΡΓΥΡΗ-ΛΑΙΜΟΥ" Α1
+6
2016-05-27 10:47
Ο φανταστικός μου φίλος
Ειρήνη Τσ. 7χρονών
Δεν ξέρω που τον συνάντησα, αλλά πάντα όταν βαριέμαι κάνω ότι έχω ένα μωράκι. Του μιλάω, το φροντίζω...

Δανάη Κ., 7χρονών
Εμένα ο φανταστικός μου φίλος είναι ένα φάντασμα που το λένε Φαφούτη. Τον βρήκα σε ένα στοιχειωμένο σπίτι. Εμένα μου αρέσει το φάντασμα γιατί μπορεί να περνάει μέσα από τοίχους, τραπέζια και όλα τα άλλα.

Ορφέας Γ. 7χρονών
Δεν θυμάμαι που τον βρήκα. Πηγαίναμε μαζί σχολείο και παίζαμε πολύ ωραία. Έχω ακόμη έναν. Τον γνώρισα και αυτόν στο σχολείο, στο διάλειμμα, όταν έπαιζα κυνηγητό.

Αχιλλέας Π., 8 χρονών
Έχω έναν που τον έλεγαν Ιωάννα. Η Ιωάννα είναι 5 χρονών. Είμαι μεγαλύτερος από την Ιωάννα. Την πρωτοσκέφτηκα στην παιδική χαρά. Έπαιξα μαζί της.
 
 
#
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ "ΑΡΓΥΡΗ-ΛΑΙΜΟΥ" Α1
+5
2016-05-27 10:48
.
Φοίβος Τσ. , 7 χρονών.
Είχα δύο φανταστικούς φίλους. Ο ένας ήταν στους σούπερ ήρωες και λεγόταν Άιερμαν. Φανταζόμουν πως ήταν κάτω από το κρεβάτι κάποια πλάσματα και πήγαινε ο Άιερμαν και πέταγε βόμβες. Ο άλλος είναι εκδικητής που λέγεται Χαλκ. Αυτός, όταν έλειπε ο Άιερμαν πήγαινε αυτός και επειδή ήταν πολύ δυνατός (σαν όλη την Ελλάδα) μπορούσε να μικρύνει, έμπαινε στο σπίτι μου και χτύπαγε τα πλάσματα που ήταν κάτω από το κρεβάτι μου.

Ζοζεφίνα Π. , 7 χρονών
Ο φανταστικός μου φίλος είναι ένα ζωάκι. Δεν τον βρήκα εγώ, εκείνος ήρθε στο σπίτι των διακοπών. Τον λένε Κόκκινο και είναι τριών χρονών. Είναι πραγματικός και τον έχω και παίζουμε κάθε καλοκαίρι. Τον έχει γνωρίσει όλη η οικογένειά μου. Έχω δει το μπαμπά του και τη μαμά του και είναι ένα γατάκι. Τον μπαμπά του, τη μαμά του κι εκείνον τους έχω σαν δικές μου γάτες.
 
 
#
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ "ΑΡΓΥΡΗ-ΛΑΙΜΟΥ" Α1
+7
2016-05-27 10:49
.
Ανδρέας Ν., 7 χρονών
Εμένα ο φανταστικός μου φίλος είναι ένας σκύλος. Είναι σούπερ ήρωας. Κάθε φορά που κοιμάμαι, αν κάποιος πάει να μπει στο σπίτι εκείνος μας σώζει από τον κλέφτη.

Ιλιάνα Κ., 7 χρονών.
Εμένα ο φανταστικός μου φίλος είναι η θεά γάτα. Παίζουμε μαζί, όταν βαριέμαι να κοιμάμαι, να κάνω τα μαθήματά μου. Είναι κάτω από το κρεβάτι μου όταν κοιμάμαι. Έχει ένα σπιτάκι που έχει κολλημένα αστεράκια. Όλα άρχισαν όταν είδα ένα πολύ μεγάλο τάφο. Όταν τον άνοιξα βρήκα τη θεά γάτα.

Βικτώρια Σ., 7 χρονών.
Τον φανταστικό μου φίλο τον συνάντησα στην παραλία και είναι ζώο. Είναι σκύλος και είναι κορίτσι.

Ηλέκτρα Α., 7 χρονών.
Ο φανταστικός μου φίλος είναι ένα τέρας. Είναι κορίτσι. Τη λένε Μαρία. Την πρώτη φορά που την είδα ήταν όμορφη. Τη βρήκα στο δάσος.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+27
2016-05-27 17:40
.
Ζωή Μ., 10 χρονών
Μια μέρα ήμασταν στον καναπέ και βλέπαμε τηλεόραση. Ξαφνικά, εμφανίζεται από την τηλεόραση μια μαϊμού που την έλεγαν Ελίζαμπεθ. Τελικά, η Ελίζαμπεθ βγήκε από την τηλεόραση και με ρώτησε αν θέλω να παίξουμε έξω στον κήπο στον αγκαθωτό θάμνο. Εγώ και η Ελίζαμπεθ παίζαμε εκεί δίπλα από τον θάμνο και κάποια στιγμή η φανταστική μου φίλη τσιμπήθηκε στον θάμνο. Στη συνέχεια, πήγα να της φέρω μερικά φάρμακα και χανζαπλάστ για να της περιποιηθώ την πληγή της. Εκείνη την στιγμή, καθώς την περιποιόμουν, ακούω το κουδούνι. «Ποιος να 'ναι άραγε; Ααα! Μήπως είναι ο γείτονας μου με το σκυλάκι του; Ωχ! Κρύψου, κρύψου μην σου ορμήσει.» της ειπα. «Τέλεια, τέλεια! Τα καταφέραμε! Μπόρεσα και είπα στο γείτονα μου με καλό τρόπο να πάει στο σπίτι του, γιατί έχω κάποιες δουλειές.»
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+28
2016-05-27 18:55
.
Ματθαίος Π. & Γιάννης Τ., 10 χρονών
Μια μέρα, όταν βαριόμουν και δεν ήξερα τι να κάνω, ξαφνικά άκουσα μια φωνή:
-Ψιτ, ψιτ εδώ πέρα!
-Ποιος είσαι;
Εκείνη τη στιγμή είδα έναν άνθρωπο ίδιο με εμένα. Τότε τον ξαναρώτησα:
-Ποιος είσαι;
Εκείνη τη στιγμή η μαμά μου μου είπε:
-Σε ποιον μιλάς;
-Στον φίλο μου εδώ πέρα! Δεν τον βλέπεις;
-Όχι, δεν βλέπω τίποτα!
-Άσε με τώρα μαμά, είναι ώρα για να παίξουμε.
-Τελείωσε πρώτα τα μαθήματα σου και μετά παίξε!
Όταν τελείωσα τα μαθήματα μου, πήγαμε με τον φίλο μου να παίξουμε κοντά στον αγκαθωτό θάμνο. Μετά από λίγο, ο φίλος μου χτύπησε στον αγκαθωτό θάμνο και γέμισε αγκάθια. Τότε αυτός έβαλε τα κλάματα και εγώ πανικοβλήθηκα και πήγα να φέρω μπεταντίν. Όταν το έφερα, του έβγαλα τα αγκάθια και του έβαλα μπεταντίν. Τότε οι πληγές του έφυγαν και έγινε ξανά καλά. Μετά από αυτό το περιστατικό πήγαμε να παίξουμε αλλού.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+27
2016-05-27 18:57
.
Ματθαίος Π. & Γιάννης Τ., 10 χρονών (συνέχεια)
Μετά από το παιχνίδι μας πήγαμε στο σπίτι για να ξεκουραστούμε και ξαφνικά ακούσαμε ένα κουδούνισμα στην πόρτα. "Ποιος να είναι;" απορήσαμε και οι δυο. Εμείς ανοίξαμε την πόρτα και ξαφνικά είδα έναν φίλο μου. Δυστυχώς, ο φανταστικός μου φίλος εξαφανίστηκε και αναγκαστικά έπαιξα με τον αληθινό μου φίλο.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+34
2016-05-27 20:00
.
Μιχαέλα Χ., 10 χρονών
Μια φορά κι έναν καιρό, στο σπίτι μου το μοναχικό και βαρετό... Έβρεχε και δεν έλεγε να σταματήσει και ξαφνικά ακούω απ' το διπλανό δωμάτιο μια μουσική «ταραμ - ταραμ - παμ - παμ - παμ...» Αυτή η μουσική ακουγόταν και ξανακουγόταν. Πήγα στο διπλανό δωμάτιο, μα στην αρχή δεν είδα τίποτα! Μετά από λίγο άρχισα να βλέπω ένα κορίτσι που χόρευε. «Γεια» είπε γεμάτη χαρά. Εγώ έμεινα με το στόμα ανοιχτό. «Ποια είσαι;» την ρώτησα. «Είμαι η Χαρά, η φανταστική σου φίλη!» «Αλήθεια; Τι ωραία! Τότε πάμε να παίξουμε έξω στην αυλή δίπλα στον αγκαθωτό θάμνο!» της είπα. «Τέλεια! Πως σε λένε;» «Με λένε Μιχαέλα» της είπα.
(Κατεβαίνουμε τα σκαλιά)
-Μαμά πάω να παίξω έξω στην πίσω αυλή, είπα στη μαμά μου.
-Καλά να περάσεις, μου είπε.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+31
2016-05-27 20:04
.
Μιχαέλα Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
(Παίζω με την φανταστική μου φίλη έξω) «Αχ!» φώναξα. «Τι; Τι έγινε σεισμός;» με ρώτησε η Χαρά. «Όχι, τσιμπήθηκα» «Ααα! Φιου και με τρόμαξες» είπε η Χαρά. «Συγγνώμη δεν το ήθελα» της είπα. «Δεν πειράζει, όλα καλά!» Ντριιιιιν! (Χτυπά το κουδούνι) «Ποιος να είναι άραγε;» ρώτησε η Χαρά. «Πάμε να δούμε» της είπα. «Αχ δεν θέλω...» μου είπε η Χαρά. «Καλά, θα πάω μόνη μου, μην φοβάσαι». Ένας ψηλός κύριος με μαύρο κουστούμι σαν πιγκουίνος και με μαύρα γυαλιά μιλάει στην μαμά μου.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+24
2016-05-27 20:14
.
Αλίκη Τ., 10 χρονών
Μια μέρα ήμουν στο δωμάτιο μου και βαριόμουν, δεν ήξερα τι να κάνω και ξαφνικά άκουσα μια φωνή. «Ε! Αλίκη είμαι η φανταστική σου φίλη η Ραλού! Άκουσα που είπες ότι βαριέσαι, έχω μια τέλεια ιδέα να πάμε στον κήπο του σπιτιού σου.» Καθώς πηγαίναμε δεν είδαμε τον αγκαθωτό θάμνο και αρχίσαμε να παίζουμε γύρω γύρω και να τρέχουμε. Ξαφνικά, χτύπησε το κουδούνι. Δυστυχώς, η Ραλού έπρεπε να φύγει, γιατί ήρθε κάποιος. «Γεια!» μου είπε.
 
 
#
ANDREAS NOMIKOS
+8
2016-05-27 22:38
Eμένα ο φανταστικός μου φίλος είναι ο σκύλος που τον σκέφτομαι πάντα επειδή εμένα τα αγαπημένα μου κατοικίδια είναι τα σκυλιά και τα κουτάβια.
 
 
#
Δανιηλίδειος Παιδική Βιβλιοθήκη
+10
2016-05-28 21:25
Το σκυλάκι μου – Ο «φανταστικός» μου φίλος (σε κίνδυνο)
Τότε πρόσεξα έναν περίεργο άντρα πίσω από ένα δέντρο.
- Καλύτερα να πάμε σπίτι, είπα στο σκυλάκι μου.
Ο άντρας μας ακολούθησε.
-Κάποιος μας ακολουθεί καβ - καβ, ψιθύρισε τρομαγμένο το σκυλάκι μου.
-Τρέχα, του απάντησα.
Μόλις φτάσαμε στο σπίτι κρυφτήκαμε.
Πριν το καταλάβουμε ο άντρας χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. Η μαμά μου του άνοιξε.
-Είμαι κυνηγός φανταστικών πλασμάτων. Ήρθα για να κάνω έλεγχο στο σπίτι.
Το σκυλάκι χώθηκε στην αγκαλιά μου.
-Φοβάμαι καβ-καβ, είπε εκείνο.
Δανάη Πατσουλή
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+25
2016-05-30 10:02
Άννα Ε., Μαρία Κ., Μαρία Π. & Μαρία Α., 10 χρονών
Μια φορά το μεσημέρι ήμουν μόνη μου στο σπίτι και έλειπαν οι γονείς μου. Καθώς βαριόμουν πολύ, άκουσα μια φωνή να με φωνάζει «κοριτσάκι κοριτσάκι». Εγώ εκείνη την ώρα τρόμαξα και είπα: «Ωχ! Θεέ μου ποιος είσαι;»
- Είμαι ο φανταστικός σου φίλος. Θέλεις να παίξουμε κοντά στον αγκαθωτό θάμνο;
- Καλά...!!! (τρομαγμένη)
- Ναι!!! Ναι!!!
- Που ακριβώς είναι;
- Είναι εδώ κοντά. (ενώ με πήγε μακριά)
- Αχ! Κουράστηκα πολύ. Που με πήγες;
- Σε πήγα σε έναν αγκαθωτό θάμνο που είπαμε.
- Εεε αφού είπαμε ότι θα πάμε κοντά.
- Εεε κοντά είναι καλέ.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+27
2016-05-30 10:03
Άννα Ε., Μαρία Κ., Μαρία Π. & Μαρία Α., 10 χρονών (συνέχεια)
Όταν παίζαμε κατά λάθος έριξα το φανταστικό μου φίλο στον αγκαθωτό θάμνο και τον γέμισα με αγκάθια. Μετά από λίγο επιστρέψαμε πίσω στο σπίτι και μετά από δυο λεπτά χτυπάει η πόρτα. Εγώ τρόμαξα πολύ. Όταν άνοιξα ήταν οι γονείς μου και τους είπα ότι γνώρισα ένα καινούριο φίλο. Οι γονείς μου μου είπαν ότι θέλουν να τον γνωρίσουν κι αυτοί. Αλλά τότε ο φίλος μου τρόμαξε κι εξαφανίστηκε.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+55
2016-05-30 12:28
Χαρά Ν., 10 χρονών
Μια μέρα ξαφνικά εκεί που καθόμουν στο δωμάτιο μου άκουσα μια φωνή. «Γεια σου!» έλεγε η φωνή. Εγώ κοιτούσα δεξιά, αριστερά, δεν είδα τίποτα, κοιτάω πάνω και βλέπω έναν άνθρωπο. Ήταν ένα κορίτσι με μακριά και όμορφα μαλλιά! Μου είπε πάλι: «Γεια σου! Πως σε λένε;» Εγώ είπα: «Γεια! Εμένα με λένε Χαρά!» Τότε εκείνη είπε: «Θέλεις να παίξουμε; Ααα να, κοίτα το παράθυρο! Θέλεις να πάμε να παίξουμε έξω;» Μου φάνηκε καλή ιδέα. Είπα ναι!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+55
2016-05-30 12:29
Χαρά Ν., 10 χρονών (συνέχεια)
Πήγαμε έξω και παίξαμε κρυφτό. Εγώ κτύφτηκα πίσω από έναν θάμνο. Κατά λάθος έπεσα πάνω στο θάμνο, είχε αγκάθια, πόνεσα πολύ για αυτό φώναξα: Αααααουου! Η Σοφία η φανταστική μου φίλη έτρεξε αμέσως να με βοηθήσει! Με πήρε στα χέρια της και με πήγε στο σπίτι. Μόλις πήγε να μου φερει ένα ποτήρι νερό, χτύπησε το κουδούνι από την πόρτα. Της είπα: «Χτύπησε το κουδούνι, θα είναι ο μπαμπάς και η μαμά μου. Τέλεια! Θα τους πω για σένα!» «Όχι, όχι! Σε παρακαλώ μην το πεις!» μου είπε. Τότε έτρεξα να ανοίξω την πόρτα, δεν ήταν οι γονείς μου. Ήταν ο γείτονας μας, ήθελε αλάτι. Του δώσαμε και έφυγε. Η Σοφία τρόμαξε, αλλά εγώ δεν κατάλαβα γιατί!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+26
2016-05-30 12:47
Μυρτώ Μ., 10 χρονών
Μια μέρα ήμουν στο δωμάτιο μου και έπαιζα. Τότε εμφανίστηκε η Ολυμπία. Ήταν μια όμορφη καφέ αρκούδα.
Η αρκούδα μου ζήτησε να παίξουμε. Εγώ δέχτηκα και έτσι βγήκαμε έξω και καθήσαμε δίπλα σε έναν αγκαθωτό θάμνο.
Καθώς παίζαμε, πετάχτηκε από τον θάμνο ένα τέρας και προσπάθησε να μου επιτεθεί, αλλά δεν πρόλαβε, η Ολυμπία πετάχτηκε μπροστά μου και με έσωσε.
Το τέρας έφυγε και εμείς μπήκαμε μέσα στο σπίτι φοβισμένες.
Πήγαμε στο δωμάτιο μου και αρχίσαμε να παίζουμε. Ξαφνικά ακούστηκε το κουδούνι του σπιτιού μου και εγώ πήγα και άνοιξα την πόρτα. Ήταν ένας κυνηγός. Εγώ έφυγα τρέχοντας στο δωμάτιο μου. Ο κυνηγός μπήκε μέσα στο σπίτι μου, εγώ έκρυψα την Ολυμπία.
Ο κυνηγός αφού έψαξε όλο το σπίτι για να βρει ζώα, έφυγε. Εγώ ησύχασα και φώναξα την Ολυμπία να παίξουμε.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+24
2016-05-30 13:30
Ολυμπία Φ. & Κλεοπάτρα Χ., 10 χρονών
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή από την πόρτα. Κοιτούσαμε παντού. Πουθενά δεν εμφανιζόταν τίποτα. Κοιτούσαμε δεξιά και αριστερά, πάνω, κάτω. Τότε είδαμε τον φανταστικό μας φίλο... τον pink panther. Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν ρόζ, ήταν μπλε. Ξαφνιαστήκαμε πολύ, γιατί ξέρουμε ότι ο pink panther είναι ροζ. Ήμασταν στο δωμάτιο μας και μόλις τον είδαμε κουκουλωθήκαμε με την κουβέρτα μας. Μετά ο blue panther ήρθε και μας σήκωσε την κουβέρτα μας. Όταν μας πλησίασε, γνωριστήκαμε και βγήκαμε στον κήπο να παίξουμε. Στη μέση του κήπου υπήρχε ένας αγκαθωτός θάμνος. Εμείς παίζαμε κρυφτοκυνηγητό και κατά λάθος έπεσα πάνω στον αγκαθωτό θάμνο, είχα γεμίσει με αγκάθια και η Κλεοπάτρα με σήκωσε μαζί με τον φανταστικό μας φίλο και πήγαμε μέσα για να μου βγάλουν τα αγκάθια που είχα και να πιούμε και νερό.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+27
2016-05-30 13:31
Ολυμπία Φ. & Κλεοπάτρα Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
Ξαφνικά χτύπησε το κουδούνι, ο φανταστικός μας φίλος είχε εξαφανιστεί. Ανοίξαμε την πόρτα και τον είδαμε να είναι με τις πατερίτσες. Τον ρωτήσαμε τι έπαθε και μας είπε ότι καθώς πηγαίναμε την Ολυμπία μέσα, στραμπούληξε το πόδι του και έφυγε αμέσως. Τώρα χρειάζεται ένα χαζαπλάστ για να βάλει στην πληγή του αμέσως! Η Ολυμπία φωνάζει τη μαμά της να φέρει ένα χαζαπλάστ. Η μαμά της έρχεται μαζί με το χαζαπλάστ. Μας ρωτάει τι το θέλουμε και η Ολυμπία της λέει ότι χτύπησε και το χρειάζεται. Η μαμά της μας το έδωσε και μόλις έφυγε, δώσαμε το χαζαπλάστ στο blue panther και το έβαλε στην πληγή του...
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+33
2016-05-30 13:46
Δημήτρης - Θοδωρής, 10 χρονών
Ήταν μια μέρα βαρετή και δυσάρεστη, αλλά και λυπημένη, γιατί ήμουν πολύ στεναχωρημένος μετά από ένα τσακωμό μ' ένα φίλο μου απ' το σχολείο. Εκεί που καθόμουνα στο δωμάτιο μου λυπημένος ξαφνικά εμφανίστηκε ένας άντρας με κάπα του σούπερμαν και λίγο νεαρός. Τον ρώτησα «Ποιος είσαι;» αλλά εκείνος δεν μου απάντησε. Μετά από λίγο τον ρώτησα ξανά και μου είπε ότι τον λένε Τετζ. Αφού γνωριστήκαμε καλά, ήθελα να παίξω μαζί του. Βγήκαμε στην αυλή του σπιτιού για να παίξουμε κρυφτό. Όμως καθώς έτρεχα, σκόνταψα σε έναν αγκαθωτό θάμνο. Παραλίγο να πέσω, αλλά ήρθε και με έσωσε, ήταν πραγματικός ήρωας. Στη συνέχεια πήγαμε στο δωμάτιο μου για να πάρουμε μια μπάλα για να παίξουμε. Καθώς ψάχναμε τη μπάλα, η πόρτα χτύπησε. Είδα από τη κλειδαρότρυπα, αλλά δεν τον αναγνώρισα. Ήταν ένας άντρας που περίμενε υπομονετικά. Ρώτησα τον Τετζ αν τον ήξερε και μου είπε ότι πρέπει να φύγει κι ότι βρίσκεται σε κίνδυνο.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+27
2016-05-30 14:25
Στέλιος Π., 10 χρονών
Μια μέρα που βαριόμουνα ξαφνικά άκουσα μια φωνή «Στέλιο θέλεις να γίνουμε φίλοι;» Εγώ είπα: «Ναι, αλλά ποιος είσαι; Πως σε λένε και γιατί μπήκες στο σπίτι μου;» «Εγώ δεν είμαι κανένας κλέφτης, ήρθα γιατί βαριέσαι, είμαι φαναταστικός φίλος και με λένε Αλέξανδρο»
Μια μέρα βγήκαμε στην αυλή μου και παίζαμε στον αγκαθωτό θάμνο και ξαφνικά έπεσε ο Αλέξανδρος μέσα στον θάμνο που είχε πάρα πολά αγκάθια και εγώ άρχισα να κλαίω. Το βράδυ ο Αλέξανδρος επέστρεψε, άρχισα να του μιλάω και η μαμά μου είπε: «Στέλιο σε ποιον μιλάς;» «Στον φανταστικό μου φίλο τον Αλέξανδρο» είπα.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+23
2016-05-30 14:26
Στέλιος Π., 10 χρονών (συνέχεια)
Ξαφνικά ακούσαμε το κουδούνι, ήταν ο μπαμπάς του φαναταστικού μου φίλου του Αλέξανδρου, κρύφτηκε, τον ρώτησα: «Ποιος είναι αυτός;» «Είναι ο μπαμπάς μου και θέλει να με πάρει μακριά» είπε. Εγώ ήμουν νευριασμένος και του έχτισα μια παγίδα. Μόλις πιάστηκε στην παγίδα, άρχισε να ουρλιάζει. Εγώ του είπα: «Φύγε γιατί θα σου πάρω το κεφάλι». Και μετά αυτός έφυγε λέγοντας «Θα σε εκδικηθώ. Ένα βράδυ θα έρθω και θα πάρω τον Αλέξανδρο». Εγώ του είπα: «Στα τρελά σου όνειρα.» Τότε έφυγε με πολλά νεύρα και ο Αλέξανδρος άρχισε να τον βρίζει και εγώ γελούσα.
 
 
#
bookbook.gr
+4
2016-05-30 14:43
.
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΝΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!
Περίγραψε τους γονείς στην ιστορία σου. Ξέρουν για τον φανταστικό σου φίλο; Τον συμπαθούν; Τι ρόλο παίζουν στην ιστορία σου;

.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+26
2016-05-30 15:06
Μιχαήλ Χ., 10 χρονών
Μια μέρα, όταν ήμουν στο δωμάτιο μου ολομόναχος με ανοιχτή τηλεόραση και ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου, άκουσα μια φωνή ξαφνικά: «Ε! Μιχαήλ, έλα να παίξουμε». Εγώ ρώτησα απορημένος: «Που είσαι και ποιος;». Αυτός με ρώτησε τότε εκνευρισμένος, γιατί νόμιζε πως τον ειρωνευόμουν: «Πλάκα μου κάνεις; Στο ταβάνι είμαι. Τυφλός είσαι και δεν με βλέπεις;». Μόλις είδα αυτό το μυστηριώδες πλασματάκι με το ζόρι δεν έκανα τον σταυρό μου. Αυτός τότε ρώτησε: «Γιατί καλέ απόρησες; Είμαι ο φανταστικός σου φίλος. Τόσο σοβαρό είναι; Άντε, πέσε κοιμήσου τώρα, είναι αργά. Καληνύχτα.» Αυτή ήταν η πρώτη γνωριμία με τον φανταστικό μου φίλο.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+23
2016-05-30 15:10
Μιχαήλ Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
Μια άλλη μέρα όταν ήμουνα στον κήπο και πετούσα την μπάλα μου στις κολώνες της πολυκατοικίας εμφανίστηκε ξανά πίσω από το αυτοκίνητο μας. Όταν τον είδα του ζήτησα να παίξουμε και αυτός συμφώνησε. Τότε παίξαμε βόλεϊ. Αλλά όταν μου έκανε πάσα, η μπάλα χώθηκε μέσα σε έναν αγκαθωτό θάμνο. Αυτός πήγε να την πάρει, αλλά εκείνη τη στιγμή το δεξί του πόδι πιάστηκε σε ένα καλώδιο του αυτόματου ποτίσματος που έχουμε στον κήπο και έπεσε στα αγκάθια. Για μια στιγμή τρόμαξα, νόμιζα ότι είχα πάθει κάτι σοβαρό, αλλά ευτυχώς είχε κάνει μόνο μια πληγή στο γόνατο. «Είσαι καλά;» τον ρώτησα τρομαγμένος. Όταν μου είπε ναι, ενας φόβος έφυγε από πάνω μου κι έτρεξα να του φέρω ένα χανζαπλάστ από το σπίτι. Όταν το έβαλε, τον βοήθησα να ξεσφηνώσει από τον θάμνο και τον πήγα στο σπίτι να ξαπλώσει. Μετά από λίγες ώρες, όταν άρχισε να νοιώθει καλύτερα, πήγαμε στο σαλόνι και κάναμε τους πειρατές.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+25
2016-05-30 15:12
Μιχαήλ Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
Όμως ένα κουδούνισμα στην πόρτα μας διέκοψε. Τότε πήγα να ανοίξω, όμως με το που μίλησε αυτός που ήταν στην πόρτα, ο φανταστικός μου φίλος κατάλαβε ποιος ήταν και με τράβηξε από το χέρι. Εγώ απόρησα όταν μου το έκανε αυτό, αλλά όταν μου είπε ποιος ήταν τον κατάλαβα απόλυτα. Ήταν ο εθρός του που τον κυνηγούσε για να τον χτυπήσει. Τότε βρήκα μια δικαιολογία και κατάφερα να τον διώξω. Ο φανταστικός μου φίλος ήταν και πάλι ασφαλής.
 
 
#
Βιβλιοθήκη Βελβεντού
+10
2016-05-31 18:39
Οι γονείς μου άκουσαν το κουδούνι της πόρτας και ήρθαν στο δωμάτιο μου για να με ρωτήσουν ποιος ήταν. Δεν με βρήκαν στο κρεβάτι γι’ αυτό άνοιξαν την ντουλάπα και με βρήκαν. Με ρώτησαν ποιος ήταν και τους απάντησα ότι ήταν ένας συμμαθητής μου για να πάρει τα μαθήματα. Ο κύριος Τυρκουαζόλ είναι ορατός μόνο σε μένα κι έτσι δεν τον είδαν οι γονείς μου. Δε θέλει να εμφανιστεί σε κανέναν άλλον εκτός από μένα και μου ζήτησε να μη μιλήσω σε κανέναν άλλον για εκείνον. Όταν οι γονείς μου το πρωί με ρώτησαν γιατί κρυβόμουν στη ντουλάπα, τους απάντησα ότι φοβόμουνα γιατί είδα έναν εφιάλτη…
 
 
#
Search Σοφία - Μαίρη
+7
2016-05-31 20:34
.
Με λένε Σοφία και τη φανταστική μου φίλη Σόφη. Η Σόφη μου μοιάζει πολύ. Είναι σαν αδελφή μου μεγαλύτερη. Δεν φοράει γυαλιά, δεν ντρέπεται - είναι λίγο πιο ζωηρή από μένα και έχει μεγάλη φαντασία. Παίζουμε μαζί τις μεγάλες, φοράμε ρούχα για κυρίες και κάνουμε ότι μιλάμε για τα παιδιά μας, τις δουλειές μας, για τη μόδα. Το σπίτι μας είναι κάτω από το τραπέζι με το μακρύ τραπεζομάντιλο. Μια φορά μπήκε η μαμά. Βλέπαμε τα πόδια της κάτω από το τραπεζομάντιλο. Νομίζω ότι μας άκουσε. Είδε και τα βραχιόλια της πεσμένα αλλά εγώ δεν ανάσαινα. Ούτε η Σόφη. Η Σόφη δεν έρχεται όταν είναι μεγάλοι. Θέλει να παίζουμε και να μιλάμε μόνες. Κι εγώ ντρέπομαι να καταλάβει η μαμά ή ο μπαμπάς τη Σόφη. Θα νομίζουν ότι είμαι μωρό, αν και μάλλον η μαμά το ξέρει αλλά κάνει ότι δεν το ξέρει για να μη φύγει η Σόφη.
 
 
#
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ "ΑΡΓΥΡΗ-ΛΑΙΜΟΥ" Α1
+4
2016-06-01 09:18
Ιλιάνα Κ. 7 χρονών.
Εμένα οι γονείς μου δεν ξέρουν τον φανταστικό μου φίλο. Δεν τους έχω μιλήσει ακόμα. Θέλω να το έχω για μυστικό.

Ειρήνη Τσ. 7 χρονών.
Οι γονείς μου δεν ξέρουν για το φανταστικό μου μωράκι γιατί θέλω, όταν νιώθω άσχημα, να το ξέρει μόνο το μωράκι. Θέλω να είναι κάτι δικό μου.

Αχιλλέας Π. 8 χρονών.
Οι γονείς μου δεν ξέρουν για τον φανταστικό μου φίλο. Δεν ξέρουν ότι παίζω μαζί τους αυτοκινητάκια. Δεν με πιστεύουν πολύ ότι έχω αυτόν τον φίλο.
 
 
#
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ "ΑΡΓΥΡΗ-ΛΑΙΜΟΥ" Α1
+5
2016-06-01 09:44
Ταξιάρχης Χ., 7 χρονών.
Τον φανταστικό μου φίλο δεν τον ξέρουν οι γονείς μου επειδή - έτσι απλά- δεν θέλω να τους το πω.

Ελευθερία Π., 7 χρονών.
Οι φανταστικοί μου φίλοι είναι κάποια κατοικίδια. Όταν αισθάνομαι θυμό ζητάω να με βοηθήσουν. Μου λένε κάποια λόγια και μετά αισθάνομαι χαρά. Σκέφτηκα τα κατοικίδια να μου δίνουν χαρά. Οι γονείς μου δεν το ξέρουν γιατί το έχω μυστικό.

Ανδρέας Ν., 7 χρονών
Εμένα, τον φανταστικό μου φίλο τον ξέρουν οι γονείς μου και χαίρονται πολύ που όταν είμαι μόνος παίζω με τον φανταστικό μου φίλο και κοιμάμαι μαζί του.

Βικτώρια Σ. 7 χρονών,
Οι γονείς μου δεν θέλω να το μάθουν επειδή θέλω να είναι μυστικό.
 
 
#
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ "ΑΡΓΥΡΗ-ΛΑΙΜΟΥ" Α1
+5
2016-06-01 09:50
Φοίβος Τσ. 7 χρονών.
Η μαμά μου ήξερε μόνο, αλλά τώρα τελευταία το έμαθε και ο μπαμπάς μου. Τους αρέσει επειδή όταν ήμουν μικρός και τον είχα φοβόμουν πλάσματα πως ήταν κάτω από το κρεβάτι μου. Έτσι ερχόντουσαν αυτοί και με έσωζαν.
 
 
#
bookbook.gr
+3
2016-06-02 11:45
.
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΝΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!
Μια βραδυνή καταιγίδα: η βραδιά παίρνει τρομακτική τροπή από ένα πλάσμα της φαντασίας. Ποιον απειλεί; εσένα ή τον φανταστικό σου φίλο;

.
 
 
#
Search - Ειρήνη
+7
2016-06-02 19:39
Η Θάθα (συνέχεια)
Ήταν μια καλοκαιρινή νύχτα. Η Θάθα κι εγώ παίζαμε monopoly. Ξαφνικά ξεσπάει καταιγίδα. Η Θάθα τρόμαξε πολύ κι έτρεξε στην αγκαλιά μου. Από το παράθυρο ξεπετάχτηκε ένα πράσινο έντομο. ΑΑΑΑΑΑΑΑ ούρλιαξε η Θάθα. -εεΕΕΕΕνα έντομο - πράθινο - άθχημο - και απαίθιο θτο δωμάτιο μαθ!!!!!
-Μουαχαχαχ - ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΕΝΤΟΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣΣΣΣΣ!
-ΤΟ ΕΝΤΟΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΘ;;;;!!!!!αααααααα!!!
-Ηρέμησε Σάσα, δεν είναι τίποτα, της είπα. Είναι απλά ένα έντομο, μια πεταλούδα της νύχτας, προσπάθησα να την καθησυχάσω. -Ξουτ Ξουτ,αχ έντομο φύγε μην νευριάσω.
-Καλά καλά Βζζζζζζζ.
Είδες Σάσα. Η καταιγίδα σταμάτησε και το έντομο έφυγε. Έλα να συνεχίσουμε το παιχνίδι μας. Η σειρά σου.....
 
 
#
Search - Δημήτρης
+7
2016-06-02 20:13
ο φίλος μου ο Donkey (συνέχεια)
Εκείνο το βράδυ εγώ κι ο Donkey είμασταν κουκουλωμένοι στα σεντόνια του κρεβατιού μου και εκείνη τη στιγμή πετάχτηκε ένα τερατάκι. Δεν το είδαμε. Μόνο τη σκιά του είδαμε. Τότε ο Donkey έβγαλε έναν ασύρματο. Δεν ξέρω που τον βρήκε τον ασύρματο. Τότε κάλεσε τις ειδικές μονάδες, δηλαδή μερικά αρκουδάκια, πιόνια του σκακιού κλπ. Όταν πήγαμε να το πιάσουμε είδαμε ότι ήταν μια αράχνη. Την αφήσαμε να φύγει και πέσαμε πάλι για ύπνο.
 
 
#
Φάνης Ζ.
+3
2016-06-02 20:43
Την γνώρισα στο δωμάτιο μου. Δεν ξέρω πώς μου ήρθε αλλά μου έκανε συντροφιά στις δύσκολες στιγμές. Με φόβιζε λίγο αλλά μου έκανε πολύ παρέα.
 
 
#
Βιβλιοθήκη Βελβεντού
+7
2016-06-03 21:50
Ο κύριος Τυρκουαζόλ (συνέχεια)
Το απόγευμα άνοιξα τη ντουλάπα και είδα ξανά τον φανταστικό μου φίλο. Αποφασίσαμε να κάτσουμε στο δωμάτιο για ασφάλεια. Φοβόμασταν ότι ο φύλακας παραμονεύει. Ξαφνικά ξέσπασε μια καταιγίδα από τσίχλες!!! Ο κύριος Τυρκουαζόλ βγήκε αμέσως έξω να αρπάξει μερικές, γιατί του άρεσαν πολύ! Ξαφνικά, εμφανίστηκε ο φύλακας, τον άρπαξε και τον πήρε μακριά. Κοίταξα παντού, δεν τον βρήκα και θυμήθηκα τον αγκαθωτό θάμνο. Έκοψα δυο αγκάθια και ευχήθηκα να γίνω αόρατος. Κι αμέσως έγινα αόρατος και πήγα να ψάξω το φίλο μου στο καρπουζονήσι. Τον αναζητούσα παντού και δεν τον έβρισκα. Ξαφνικά, εκεί που περπατούσα βλέπω μπροστά μου την καρπουζοφυλακή. Μπαίνω μέσα και τα κελιά ήταν άδεια. Κατεβαίνοντας είδα ένα μπουντρούμι και μέσα ήταν ο κύριος Τυρκουαζόλ. Είδα το κλειδί, κρεμασμένο δίπλα στη πόρτα. Αμέσως το άρπαξα, άνοιξα την πόρτα, έδωσα το δεύτερο αγκάθι στο φίλο μου, έγινε κι εκείνος αόρατος και φύγαμε μαζί για το δωμάτιό μου…
 
 
#
΄Δημητρα Κουρογλου
+6
2016-06-05 21:46
Η Ναλα ειναι το καλιτερο λιονταρι του κοσμου και καθε φορα την περνω μαζι μου ειναι πολυ γαινεα και πολυ συμπαθιτηκη κανουμε πραγματα μαζι που μας αρεσουν και χωρευουμε. Επισεις η Ναλα ειναι και μικρη πριγγιπησα της ζουγκλας.Ειναι απο βασσιληκη οικογενεια και αυτο ειναι τελειο επιδη εχω φιλη μια πριγγιπησα των λιονταριων.Κι αυτην ειναι η φανταστικη μου φιλη.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+11
2016-06-06 14:44
Ζάνα, 10 χρονών
Η μαμά και ο μπαμπάς έλειπαν και ήμουν μόνη. Ξαφνικά, μια φωνή ακούστηκε.
- Γεια σου!
- Ποιος είσαι και τι θέλεις;
- Είμαι ένας φανταστικός φίλος, με βλέπεις στα όνειρα σου συνέχεια, το ξέχασες;
- Όχι βέβαια, αλλά εμφανίσου σε παρακαλώ, γιατί με τρομάζεις άμα κρύβεσαι.
- Να 'μαι κι εγώ! Θέλεις να πάμε μια βόλτα ή να δούμε τηλεόραση;
- Μα δεν έχω τηλεόραση!
- Τότε πάμε μια βόλτα!
- Ε πάμε ντε!
- Που θα πάμε όμως;
- Ξέρω ένα τέλειο μέρος!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+11
2016-06-06 14:48
Ζάνα, 10 χρονών (συνέχεια)
(Καθώς περπατούσαμε, είδαμε ένα εστιατόριο και για καλή μας τύχη ο φανταστικός φίλος είχε μερικά χρήματα)
- Κοίτα αυτό το εστιατόριο! Να πάρουμε κάτι να φάμε; Έχω πεινάσει...
- Εντάξει!
- Να παραγγείλουμε δυο σοκολάτες;
- Ναι, μου αρέσουν πολύ!
- Επί τη ευκαιρία, πως σε λένε;
- Με λένε Κόσμο!
- Κόσμο;
- Ναι, μήπως δεν σου αρέσει;
- Μου αρέσει, γιατί είναι αστείο!
- Κουράστηκα, πάμε σπίτι;
- Όχι, να κάτσουμε λίγο ακόμα σε παρακαλώ.
- Εντάξει, αλλά λίγο, γιατί μπορεί να γυρίσει η μαμά.
- Εντάξει!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+12
2016-06-06 14:49
Ζάνα, 10 χρονών (συνέχεια)
(Καθώς τελειώσαμε το παιχνίδι, γυρίσαμε σπίτι)
- Πάνω στην ώρα γυρίσαμε, η μαμά έρχεται.
- Θα σε ξαναδώ;
- Ναι, αλλά δεν θα γυρίσω σύντομα.
- Αφού δεν τελείωσε ακόμα η μέρα.
- Ευτυχώς!
- Ήρθε η μαμά, κρύψου γρήγορα.
- Δεν ξέρω που.
- Γεια μαμά!
- Ποιος είναι ο καινούριος σου φίλος;
- Είναι ο Κόσμο, είναι ο φανταστικός μου φίλος.
- Τι; Διώξ' τον τώρα!
(Άρχισε καταιγίδα και ξαφνικά ήρθε ένα φάντασμα!)
- Βοήθεια! Φάντασμα!!!
- Θα το διώξω, είπε ο Κόσμο.
(Το φάντασμα όμως ήθελε να απειλήσει τον Κόσμο)
 
 
#
Dhmhtra Koyrogloy
+5
2016-06-06 14:52
Ο Κροκι ειναι το αγαπημενο μου αρκουδακι κοιμαμαι μαζι του, καποιες φορες παιζουμε και τραγουδαμε.Καθε μερα κοιμομαστε μαζι.Λεμε ιστοριες και χωρευουμε,λεμε αστια,μπαινουμε σε ιστορια παραμυθιου και αμεσος μετα πηδαμε.Ο Κροκι ειναι πολυ καλος φανυαστικος φιλος.Και παιχνιδιαρης.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+12
2016-06-06 15:11
Στέλιος Π., 10 χρονών (συνέχεια)
Η μαμά μου μου είπε:
- Γιατί γελάς Στέλιο;
- Πριν από πένετε λεπτά ήρθε ο μπαμπάς του Αλέξανδρου και έλεγε ότι θα τον πάρει μακριά.
- Ποιος είναι αυτός ο Αλέξανδρος;
- Είναι ο φανταστικός μου φίλος.
- Τώρα που είναι ο Αλέξανδρος;
- Ξαπλώνει στο κρεβάτι μου.
- Μήπως αυτός ο Αλέξανδρος θέλει ένα κομμάτι πίτσα;
- Όχι! Δεν θέλει τίποτα, είναι μια χαρά! Θα την φάω όλη εγώ!
Το βράδυ έβρεχε και εγώ φαντάστηκα ένα τρομακτικό τέρας, ξαφνικά γύρισα από την άλλη και είδα το τέρας. Εγώ έκλεγα, γιατί απειλούσε τον Αλέξανδρο. Τότε φαντάστηκα ότι εξαφανίστηκε το τέρας και όντως εξαφανίστηκε. Ήταν μια πολύ δύσκολη νύχτα...
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+12
2016-06-06 15:47
Μενέλαος, Χρήστος, Βασίλης, 10 χρονών
Μια μέρα ήμουν στο δωμάτιο μου και βαριόμουν πολύ και δεν έβρισκα τι να κάνω. Ξαφνικά, άκουσα μια ψυθιριστή φωνή να μου λέει:
- Ε Μενέλαε!
Εγώ τρομαγμένος ρώτησα:
- Ποιος είσαι;
- Είμαι ο φανταστικός σου φίλος.
- Πως σε λένε;
- Με λένε Χρήστο. Πάμε να παίξουμε σε αυτόν τον αγκαθωτό θάμνο;
- Εντάξει, αλλά να προσέχουμε.
Μετά από λίγο...
- Χρήστο, θα πέσεις!
- Αααα! Πονάω!
- Περίμενε να σου βγάλω τα αγκάθια.
- Αου! Αου! Αου! Πρόσεξε και λίγο! Αου!
- Περίμενε να σου φέρω μπεταντίν, του είπα.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+13
2016-06-06 15:48
Μενέλαος, Χρήστος, Βασίλης, 10 χρονών (συνέχεια)
«Ντριννν! Ντριννν!» ακούστηκε το κουδούνι στην πόρτα.
- Ποιος είναι;
- Είμαι η μαμά του Χρήστου.
- Ο Χρήστος έχει μαμά;
- Ναι, έχει. Μήπως ο Χρήστος είναι εκεί;
- Ναι, είναι. Αλλά κατά λάθος έπεσε στον θάμνο με τα αγκάθια.
- Μενέλεαε! Με ποιον μιλάς; ρώτησε η μαμά μου.
- Με τη μαμά του φίλου μου.
- Μα πλάκα μου κάνεις;
- Όχι, μαμά.
- Αφού δεν είναι κανένας στην πόρτα.
- Μα μαμά, είναι η μητέρα του Χρήστου.
- Μα Μενέλαε, δεν υπάρχει κανένας.
- Υπάρχει μαμά.
- Τι φωνές είναι αυτές; Προσπαθώ να κοιμηθώ! είπε ο μπαμπάς μου με αυστηρή φωνή.
- Τι του φωνάζεις του παιδιού; Δεν βλέπεις τον φίλο του τον Χρήστο; είπε η μαμά μου κλείνοντας του το δεξί της μάτι.
Ο πατέρας μου ντροπιασμένος ζήτησε συγγνώμη.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+10
2016-06-06 16:16
Μενέλαος, Χρήστος, Βασίλης, 10 χρονών (συνέχεια)
Η μητέρα μου είπε με πολύ χαρά:
- Βεβαίως να φιλοξενήσουμε τον φίλο σου τον Χρήστο στο σπίτι μας.
Τότε χάρηκα πάρα πολύ που το άκουσα αυτό και σύστησα τον Χρήστο στον αδερφό μου τον Βασίλη. Ο αδερφός μου παραξενεύτηκε, επειδή δεν έβλεπε κανέναν. Μετά από λίγο, έγινε βράδυ και πήγα βόλτα στο δάσος με τον φανταστικό μου φίλο τον Χρήστο. Είχε πολλά σύννεφα. Εκεί συναντήσαμε μια παράξενη σκιά και τότε το έδαφος άρχισε να δονείται με πολύ δυνατούς ρυθμούς. Έτρεξα πίσω στο σπίτι μου και διαπίστωσα ότι άφησα τον Χρήστο πίσω στο δάσος μόνο του.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+13
2016-06-06 16:17
Μενέλαος, Χρήστος, Βασίλης, 10 χρονών (συνέχεια)
Πήγα στο δωμάτιο του αδερφού μου και τον ξύπνησα από τον βαθύ του ύπνο. Ο αδερφός μου σηκώθηκε νευριασμένος και μου φώναξε:
- Τι με ξυπνάς ρε Μενέλαε;
Και εγώ είπα αγχωμένος:
- Ο φίλος μου ο Χρήστος βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο! Έλα να με βοηθήσεις!
Τότε ο αδερφός μου ο Βασίλης άρχισε να γελάει ακατάπαυστα.
- Γιατί γελάς; τον ρώτησα.
Κι ο αδερφός μου μου είπε:
- Γιατί... Εμ... Γιατί... Ε... Τέλος πάντων, πάμε να τον βοηθήσουμε.
Γρήγορα βάλαμε τα μπουφάν μας και φύγαμε για το δάσος. Εκεί συναντήσαμε τον Χρήστο και ο Χρήστος μου είπε ότι ο άνδρας τον έπιασε, αλλά κατάφερε να του ξεφύγει.
Μετά γυρίσαμε στο σπίτι και ξαφνικά δεν μπορούσα να δω πια τον Χρήστο. Έξυσα το κεφάλι μου και κατάλαβα την αλήθεια. Και είπα: «Ευχαριστώ Χρήστο για την παρέα σου!»
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+13
2016-06-06 16:50
Ολυμπία Φ. & Κλεοπάτρα Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
Μετά ακούστηκε ένας χτύπος από την πόρτα. Ήταν η μαμά μας και ήρθε να δει αν κοιμόμαστε. Η μαμά μου έμεινε άφωνη, όταν μας είδε να παίζουμε με τον φανταστικό μας φίλο, τον blue panther. Ευτυχώς δεν είπε τίποτα και μας συγχώρησε. Η μαμά μου άρχισε να τον συμπαθεί και τον φιλοξένησε στο σπίτι μας για πάντα. Άρχισε να βραδιάζει, ο blue panther άρχισε να φοβάται. Η πόρτα χτύπησε. Κατέβηκα να την ανοίξω. Ήταν ένα τέρας με κεφάλι βατράχου, σώμα γαϊδουριού, μπροστινά πόδια τίγρης και τα πίσω ανθρώπου. Ήταν φρικιαστικό θέαμα. Μας προσπέρασε και πήγε στο δωμάτιο. Ήθελε τον blue panther. Ο blue panther ήταν πολύ φοβισμένος.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+15
2016-06-06 17:25
Μιχαέλα Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
Ευτυχώς δεν ήταν τίποτα ανησυχητικό. Ήθελε να μάθει αυτός ο κύριος πόσα άτομα είμαστε μέσα στο σπίτι. Εγώ προσπαθούσα να πω στη μαμά μου ότι είναι και η Χαρά, η φανταστική μου φίλη, μα δεν άκουγε και με τα μαύρα της μαλλιά δεν την έβλεπα καλά, όμως συνέχιζα να της μιλάω. Έκανε πως με άκουγε, μα στην πραγματικότητα δεν άκουγε κανέναν άλλον εκτός από τον κύριο πιγκουίνο.
Σε λίγο έπεφτε η νύχτα με το μπλε σκούρο πέπλο της. Άρχισε να βρέχει και στο τέλος κατέληξε σε μια τρομερή καταιγίδα με αστραπές, βροντές και μπουμπουνιτά. Μετά που ξάπλωσα, άκουσα ένα χτύπο στο παράθυρο μου «κρακ - τακ!». «Αααααα!!!» αυτή ήμουν εγώ που ούρλιαζα και άρχισα να κλαίω. Η μόνη που με άκουσε να ουρλιάζω ήταν η Χαρά. «Τι έγινε Μιχαέλα; Είσαι καλά; Τι τρέχει;» με ρώτησε. «Σνιφ, σνιφ! Άκουσα κάτι απ' έξω, σαν κάποιος να μου χτυπάει το παράθυρο.»
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+16
2016-06-06 17:27
Μιχαέλα Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
(Η Χαρά πάει να δει ποιος είναι)
«Ααααα!!! Κρύψε με... Είναι εδώ... Βοήθεια την έβαψα!» μου είπε η Χαρά τρομαγμένη. «Ποιος; Ποιος είναι εδώ;» την ρώτησα. «Το ΤΕΡΑΣ του βάλτου με κυνηγάει!» «Μα γιατί σε κυνηγάει;» «Ήμουν η πρώην φαναταστική του φίλη. Κάθε παιδί βαριέται ή είναι στεναχωρημένο, γιατί όταν ήταν παιδί δεν είχε πολλούς φίλους κι έτσι έγινα η πνευματική του φίλη, μα όταν μεγάλωσε, έπρεπε να φύγω, όμως αυτός δεν ήθελε και αναγκάστηκα να φύγω μόνη μου ένα βράδυ. Από τότε με ψάχνει και νομίζω ότι με βρήκε!» «Τι θα κάνουμε τώρα;» ρώτησα τη Χαρά. «Δεν ξέρω. Μάλλον θα πρέπει να φύγω από εδώ για λίγο. Εντάξει; Πρέπει να πάω στην φανταστική Χώρα!» «Εντάξει. Όμως να γυρίσεις γρήγορα. Γεια.»
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+16
2016-06-06 17:28
Δημήτρης - Θοδωρής, 10 χρονών (συνέχεια)
Ξανακοίταξα και κατάλαβα ότι ήταν ο μπαμπάς μου. Ο μπαμπάς μου είναι πολύ καλός και ευχάριστος άνθρωπος, δηλαδή μπορεί να καταλάβει πολλά πράγματα. Ο Τετζ μου είπε πως πρέπει να μην μάθει κανένας ότι βρίσκεται εδώ. Πάλι η πόρτα ξαναχτύπησε και μας διέκοψε την συζήτηση. Ήταν ο μπαμπάς μου που με φώναζε για να φάμε βραδινό. Το είπα στον Τετζ και μου είπε πως θα με περιμένει εκεί. Μόλις γύρισα, δεν ήταν κανένας! Κοίταξα από το παράθυρο και τον είδα να κοιτάει προς την άλλη μεριά. Κατέβηκα κάτω και του είπα τι κοιτάει. Εκείνος μου είπε ότι είδε τον HEROBRINE!!! Τρόμαξα τόσο πολύ που τον πήρα μαζί μου και φύγαμε μακριά στην πλατεία.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+9
2016-06-06 18:31
Μιχαήλ Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
Το βράδυ ξαναήρθε ο φανταστικός μου φίλος στο δωμάτιο μου όταν έβλεπα τηλεόραση και συζητούσαμε για ώρες. Όταν όμως ήρθε ο μπαμπάς μου στο δωμάτιο για να μου πει να βάλω πιο σιγά την τηλεόραση, προσπάθησα να τον κρύψω. Ο φανταστικός μου φίλος με ρώτησε «Τι έπαθες παιδάκι μου;». Αλλά όταν του εξήγησα ότι του μπαμπά μου δεν του αρέσουν αυτά τα πράγματα και δεν τα πιστεύει, τότε έκανε όσο πιο αθόρυβα μπορούσε, γιατί δεν ήθελε να την πληρώσω εγώ την νύφη. Ο μπαμπάς μου νομίζω κάτι είχε ψιλιαστεί, αλλά ευτυχώς μπόρεσα να τα καλύψω. Όταν έφυγε, πήρα μια ανάσα κι έπεσα να κοιμηθώ. Όμως στα ξαφνικά ξέσπασε μια φοβερή καταιγίδα. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία, όμως μετά άρχισα να φοβάμαι και ξύπνησα τον φανταστικό μου φίλο. Όταν τον ξύπνησα, τρόμαξε κι αυτός, όταν όμως άκουσε τις αστραπες και τις βροντές απ' έξω κατατρόμαξε και άρχισε να τρέμει.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+11
2016-06-06 18:33
Μιχαήλ Χ., 10 χρονών (συνέχεια)
Στη συνέχεια ακούσαμε κάποια βήματα από το σαλόνι που όλο και δυνάμωναν. Ξαφνικά μπήκε στο δωμάτιο ένα γιγάντιο τέρας με πράσινα μάτια και γεμάτο αίματα. Πήγε να μας χτυπήσει, όμως εγώ πρόλαβα να τον χτυπήσω στο κεφάλι με το πόδι. Τότε έπεσε κάτω και άρχισε να αιμορραγεί. Στο τέλος πέθανε. Εγώ τον πέταξα από το μπαλκόνι και ξαναέπεσα να κοιμηθώ.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+10
2016-06-06 19:25
Άννα Ε., Μαρία Κ., Μαρία Π. & Μαρία Α., 10 χρονών (συνέχεια)
Η μαμά μου μόλις μπήκε μέσα στο σπίτι με πολλές σακούλες, ο φανταστικός μου φίλος ξαναήρθε στο σπίτι μου, επειδή ήθελε να γνωρίσει τους γονείς μου. Η μαμά μου έλεγε «Που είναι;» και εγώ της είπα «Εδώ δίπλα μου!» Απαντάει η μαμά μου: «Δεν τον βλέπω τον φίλο σου; Μήπως έφυγε;»
Μετά από λίγο, μπαίνει και ο μπαμπάς και προλαβαίνω και του λέω: «Μπαμπά, μπαμπά! Δες τον φίλο μου!» Και λέει ο μπαμπάς: «Αχ! Τι όμορφο παιδάκι!»
Το βράδυ που έβρεχε πολύ ο φανταστικός μου φίλος τρόμαξε πολύ και τον έλεγε «Φύγε, φύγε!!!» (λέει η βροχή). Και ο φανταστικός μου φίλος έφυγε στεναχωρημένος.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+42
2016-06-06 19:48
Χαρά Ν., 10 χρονών (συνέχεια)
Μετά από λίγο χτύπησε το κουδούνι. Επιτέλους ήρθαν οι γονείς μου. Άργησαν, γιατί η μαμά μου πήγε στο κομμωτήριο, αλλά δεν έβαψε τα μαλλιά της. Ξανθά έμειναν, απλά τα χτένισε. Ο μπαμπάς μου δεν άλλαξε κάτι, δηλαδή με μάύρα μαλλιά και ψηλός. Δεν άκουσα την Σοφία, την φανταστική μου φίλη, που μου είχε πει να μην πω στους γονείς μου ότι ήρθε. Εγώ το είπα, αλλά δεν με πίστεψαν. Ξαφνικά, εκεί που είχε ήλιο και ζέστη, μια καταιγίδα ακούστηκε. Φοβήθηκα πολύ. Πριν φωνάξω τον μπαμπά και την μαμά μου, ήρθε ένα ζώο που δεν το είχα δει ξανά ούτε στο ζωολογικό κήπο, ούτε στη φύση, και μου είπε: «Αν δεν έρθεις στο δάσος, δεν φαντάζεσαι τι θα γίνει.» Η Σοφία μου είπε: «Μην φοβάσαι.» Αμέσως πήγα στον μπαμπά και στην μαμά μου και τους τα είπα όλα. Με κάποιον τρόπο με έκαναν να ξεχαστώ. Η ώρα πέρασε και δεν πήγαμε στο δάσος.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+40
2016-06-06 19:50
Χαρά Ν., 10 χρονών (συνέχεια)
Ξαφνικά έβγαλε πάλι ήλιο. Τότε ήρθε και μου είπε ένα γλυκούλικο και όμορφο πλασματάκι: «Μπράβο! Θυμάσαι που σου είπα ότι αν δεν έρθεις, δεν φαντάζεσαι τι θα γίνει;» Εγώ είπα: «Ναι!» Τότε, έβγαλε από τους ώμους του ένα σάκο που μέσα είχε εκατομμύρια γλυκά: παγωτά, σοκολάτες και άλλα. Ενθουσιάστηκα και εγώ και η μαμά μου και η Σοφία, γιατί από ένα τρομακτικό ζώο, έγινε ένα γλυκούλικο και όμορφο πλάσμα, που μας κέρασε γλυκά!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+12
2016-06-06 20:14
Μυρτώ Μ., 10 χρονών (συνέχεια)
Καθώς παίζαμε, άνοιξε η πόρτα του δωματίου μου. Ευτυχώς ήταν η μαμά μου και ο μπαμπάς μου. Εγώ είπα στην φανταστική μου φίλη να περιμένει και πήγα κοντά στους γονείς μου που με ήθελαν κάτι.
Αυτοί με ρώτησαν σε ποιον είπα να περιμένει. Εγώ τους είπα ότι ήταν η φανταστική μου φίλη. «Ααα! Ναι; Ωραία! Τώρα όμως έλα να φας, γιατί πέρασε η ώρα» μου είπαν οι γονείς μου.
Όντως είχε βραδιάσει, από το παιχνίδι δεν το είχα καταλάβει, για αυτό πήγα να φάω.
Όταν έφαγα, είπα στους γονείς μου ότι θα πάω να παίξω στον κήπο με την Ολυμπία. Αυτοί μου είπαν ότι έξω βρέχει πάρα πολύ και για αυτό πήγα να κοιμηθώ.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+11
2016-06-06 20:16
Μυρτώ Μ., 10 χρονών (συνέχεια)
Το βράδυ, καθώς κοιμόμουν, ξύπνησα από ένα κουδούνισμα στην πόρτα.
Εγώ πήγα για να δω ποιος ήταν. Μαζί μου ήταν η Ολυμπία. Όταν άνοιξα την πόρτα, είδα τον ίδιο κυνηγό που ήταν και την πρώτη φορά. Δυστυχώς όμως και αυτός είδε την Ολυμπία και άρχισε να την κυνηγάει.
Εγώ προσπαθούσα να την βοηθήσω. Τότε, μου ήρθε μια ιδέα. Ντύθηκα αλεπού και πήγα μπροστά στον κυνηγό. Αυτός άφησε την Ολυμπία και άρχισε να κυνηγάει εμένα. Εγώ βγήκα έξω από το σπίτι μου και για αυτό βγήκε κι αυτός, αφού με ακολουθούσε.
Εγώ έβγαλα τη στολή τότε. Αυτός με έπιασε και τότε με κατάλαβε και μου ζήτησε συγγνώμη. Τότε εγώ μπήκα μέσα στο σπίτι μου και κοιμήθηκα ήσυχα με την Ολυμπία.
 
 
#
Φοιβος
+2
2016-06-06 20:20
Οι φανταστικοί μου φίλοι ήταν ο Άιρονμαν και ο Χαλκ. Φανταζόμουν λοιπόν ότι με έσωζαν από κάτι τρογματικά πλάσματα που ήταν κάτω από το κρεβάτι μου. Ο Χάλκ είναι πράσινος τεράστιος με επιθετικό βλέμμα. Ο Άιρονμαν είναι ρομπότ πετάει στον ουρανό και ρίχνει βόμβες.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+12
2016-06-06 20:29
Ματθαίος Π. & Γιάννης Τ., 10 χρονών (συνέχεια)
Όταν έφυγε ο κανονικός μου φίλος, εγώ ήθελα να πω στους γονείς μου για τον φανταστικό μου φίλο. Οι γονείς μου είναι πολύ καλοί. Μόλις μπήκα στο σαλόνι, είδα τους γονείς μου να βλέπουν μια ταινία. Τότε τους είπα να την σταματήσουν για να τους πω κάτι πολύ σημαντικό. Τότε τους είπα ότι θέλω να τους γνωρίσω τον φανταστικό μου φίλο. Τότε μου είπαν: «Παιδί μου, τρελάθηκες; Ποιος φανταστικός σου φίλος;» «Τον Ματθαίο, τον φανταστικό μου φίλο» είπα. Οι γονείς μου μου είπαν να σταματήσω τα παιχνίδια με τους φανταστικούς φίλους.
Αφού πήγα στο δωμάτιο μου, κοίταξα από το παράθυρο και είδα κάτι μαύρο να κουνιέται. Μετά από λίγο άρχισε να βρέχει. Τότε πήδηξε στο μπαλκόνι και άνοιξε το παράθυρο. Τότε εγώ τρομοκρατήθηκα. Το ζόμπι επιτέθηκε στον φανταστικό μου φίλο. Εγώ όμως χτύπησα το ζόμπι και εκείνο θύμωσε ακόμα πιο πολύ. Ο Ματθαίος το χτύπησε και έτσι από τον θυμό του πέθανε.
 
 
#
bookbook.gr
+5
2016-06-06 21:32
.
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΝΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!
Μια γάτα με ιδιαίτερες ικανότητες εμφανίζεται στην ιστορία για να σώσει τον φανταστικό σου φίλο...


(Διάβασε σχετικά: Λούις Κάρολ, Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων
Νηλ Γκάιμαν, Το σπίτι στην ομίχλη)
.
 
 
#
lisa
+31
2016-06-07 15:17
Μόλις είχα γυρίσει στο σπίτι και ήμουν βρεγμένη από πάνω μέχρι κάτω. Έξω έβρεχε καρεκλοπόδαρα και έριχνε αστραπές.Ήμουν μόνη στο δωμάτιό μου.Οι γονείς μου είχαν επισκεφθεί ένα φιλικό σπίτι και θα γυρνούσαν το βράδυ. Σκουπίστηκα,έβα λα τις πιτζάμες μου και κουλουριάστηκα στο κρεβάτι.Ο ήχος της βροχής με νανούριζε και ήμουν έτοιμη να κοιμηθώ,αλλά ξαφνικά άκουσα μια τσιριχτή φωνούλα"Από τώρα θα κοιμηθείς;"Στην αρχή νόμιζα πως ήμουν πολύ κουρασμένη και πως άκουγα φωνές,μετά όμως κατάλαβα πως είχα ακούσει κάτι.Φοβήθηκα.Κ οίταξα γύρω μου.Τίποτα.Κι όμως ήμουν σίγουρη ότι το είχα ακούσει.Σηκώθηκ α και φώναξα"Είναι κανείς εκεί;""Δε με βλέπεις;"απάντη σε η φωνή."Εδώ!Ακριβ ώς πίσω σου είμαι!"Γύρισα αργά και αντίκρισα ένα κοριτσάκι με φτερά,που ήταν μια νεράιδα με μεγάλα φτερά!Το όνομά της ήταν Χρύσα και μου είπε πως όταν ένιωθα μοναξιά θα με επισκέπτονταν!Α μέσως γίναμε φίλες!
Η πόρτα χτύπησε.Μέσα μπήκε η μαμά και με ρώτησε τι έκανα τόση ώρα.Της απάντησα γελώντας"Έπαιζα με τη φίλη μου"
 
 
#
Dhmhtra Koyrogloy
+4
2016-06-07 20:59
Την Ναλα την συναντυσα σε ενα κουτι δωρου.Οταν την ειδα επαθα πλακα.Τοτε ροτησα τους γονεις μου τι ηταν αυτο,εκεινοι μου απαντησαν πως ηταν η φανταστικη μου φιλη.Ώσπου ηρθε η μερα για να της βρω ονομα.Σκεφτομου να,σκεφτομουνα και επιτελους το βρήκα. Πως να την πω.Ετσι βγήκε το ονομα της.Και βαιβαια να την φοναζετε Ναλα. Ετσι την συναντησα λοιπον.
 
 
#
Βιβλιοθήκη Βελβεντού
+5
2016-06-08 11:50
Ο κύριος Τυρκουαζόλ (συνέχεια)
Επιστρέφοντας στο σπίτι και αφού πέρασε η επίδραση του αγκαθιού, βγήκαμε στην αυλή για παιχνίδι. Εκεί βλέπουμε έναν μπλε γάτο, με μεγάλη πράσινη ουρά, με αστραφτερά δόντια, που φορούσε καπέλο με δυο πορτοκαλί φτερά. Τον ρωτήσαμε πως το λένε και μας απάντησε: «Είμαι ο Μένιος Γατένιος. Εσάς πως σας λένε;» Απάντησα: «Εμένα με λένε Μάκη, κι αυτός είναι ο φίλος μου ο κύριος Τυρκουαζόλ». Ο Μένιος Γατένιος μας είπε ότι θέλει να μας βοηθήσει, γιατί μας είδε που φεύγαμε απ’ τη φυλακή. Άρα ήταν κι εκείνος απ’ το Καρπουζονήσι. Και μας είπε πως στα μπουντρούμια της φυλακής ήταν η οικογένειά του και ήθελε να τους βγάλει έξω και να εκδικηθεί τον δεσμοφύλακα-τέρ ας. Τον ρωτήσαμε πως θα το έκανε αυτό. Και μας είπε ότι έχει ιδιαίτερες ικανότητες και μπορεί να διαγράψει τη μνήμη του φύλακα, ώστε να ξεχάσει ποιος είναι και να σταματήσει να βάζει αθώους στη φυλακή...
 
 
#
Δανιηλίδειος Παιδική Βιβλιοθήκη
+8
2016-06-08 21:11
Το σκυλάκι μου ,ο "φανταστικός "μου φίλος ( ο ρόλος των γονιών μου )
Η μαμά μου δεν ξέρει για τον φανταστικό μου φίλο και γι αυτό όταν τη ρώτησε ο άντρας, εκείνη είπε :
- Εδώ δεν έχουμε φανταστικά πλάσματα.
- Τότε πώς ο ανιχνευτής μου πιάνει ένα σήμα ;
- Δεν ξέρω, ελάτε μέσα να δείτε, είπε η μαμά μου.
Εκείνη τη στιγμή μου ήρθε μια ιδέα. Να φτιάξω έναν καινούριο φανταστικό φίλο.
Είναι εύκολο. Απλά σκέφτεσαι κάτι φανταστικό και εμφανίζεται δίπλα σου.
Έτσι το έκανα και τον έστειλα να παρασύρει τον άντρα.
Εκείνος ξαφνιασμενος είπε :
Μάλλον έκανα λάθος. Το σήμα έρχεται από αλλού. Γεια σας.
Το σκυλάκι ανακουφιστηκε.
-Ευχαριστω καβ-καβ, είπε.
Δανάη Πατσουλή
 
 
#
Δανιηλίδειος Παιδική Βιβλιοθήκη
+8
2016-06-09 10:03
Το σκυλάκι μου ,ο "φανταστικός "μου φίλος ( βραδυνή καταιγίδα ).
Το κακό με τον δεύτερο φανταστικό φίλο είναι πως
δεν δημιούργησα έναν δεύτερο φανταστικό φίλο αλλά έναν φανταστικό εχθρό, που ζήλευε το σκυλάκι μου από την πρώτη στιγμή.
Έτσι μια βροχερή νύχτα μπήκε κρυφά στο δωμάτιό μου.
Δεν ήξερα τι να κάνω,είχα πανικοβληθει.
Ήμουν έτοιμη να ξυπνήσω τη μαμά μου, όταν. .......
Δανάη Πατσουλή.
 
 
#
bookbook.gr
+2
2016-06-10 12:25
.
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΝΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!
Η γάτα οδηγεί τον φανταστικό σου φίλο στη βιβλιοθήκη και του λέει: «Κοίτα γύρω σου, εδώ είναι μια όαση, όλα είναι φτιαγμένα από τη φαντασία κάποιων».
Μέσα στη βιβλιοθήκη θα λυθούν τα μυστήρια της ιστορίας σου.

Τι θα απογίνει ο φανταστικός σου φίλος; Θα συνεχίσετε να παίζετε μαζί; Θα μεγαλώσεις και θα τον ξεχάσεις; Θα ζήσει στη βιβλιοθήκη;

.
 
 
#
Ναταλία
+11
2016-06-11 19:14
Ο ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑΚΗΣ
ΗΤΑΝ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΟΤΑΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΡΧΗΣΕ ΝΑ ΜΕ ΦΑΓΟΥΡΙΖΕΙ Η ΚΟΙΛΙΑ ΜΟΥ.
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΕΠΙΝΟΗΣΑ ΤΟΝ ΦΑΝΤΑΣΜΤΑΚΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΠΛΟΥΖΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΓΑΡΓΑΛΟΥΣΕ. ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΤΟΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑΚΗ ΚΙ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟ.
Ο ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑΚΗΣ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΟΡΑΤΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΜΕ ΓΡΑΒΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ, ΟΧΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ, ΜΕ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΠΙΟ ΜΥΤΕΡΗ ΜΥΤΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΠΟΛΥ. ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΜΙΛΑΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΟΥ. ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ.
ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΜΑΙ ΚΑΙ ΝΙΩΘΩ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ. ΕΤΣΙ ΕΧΩ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ. ΠΗΓΑΙΝΩ ΤΟΤΕ ΚΑΠΟΥ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΠΕΡΝΑΝΕ ΓΙΑ ΧΑΖΗ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΛΩ.
 
 
#
ΦΙΛΙΠΠΟΣ
+11
2016-06-11 19:38
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ
Ο δικός μου φανταστικός "φίλος" είναι ο κύριος Μυστήριος. Πρώτη φορά τον είχα δει στο σαλόνι του σπιτιού μου όταν η υπόλοιπη οικογένειά μου ήταν στο κάτω πάτωμα. Συνήθως τον βλέπω όταν ανησυχώ ή φοβάμαι. Ποτέ δεν έχω δει ολόκληρο το σώμα του γιατί κάθε φορά που πάω να τον κοιτάξω αυτός φεύγει τρέχοντας. Γι' αυτό μερικές φορές τον λέω Fast Μυστήριο. Εμφανίζεται μόνο όταν είμαι μόνος μου σε ένα μέρος, κατά προτίμηση σκοτεινό! Ο κύριος Μυστήριος δεν είναι ακριβώς φίλος μου, είναι κάτι σαν σημάδι ότι φοβάμαι...
 
 
#
Βασιλική Ρ
+6
2016-06-11 22:23
Αλεξάνδρα: η δικιά μου συντροφιά
Εάν οι δάσκαλοι δεν έβαζαν μαθήματα για το σπίτι, δεν θα βαριόμουνα. Όμως, αν δεν βαριόμουνα εκείνο το απόγευμα στο γραφείο μου, δεν θα είχα γνωρίσει την Αλεξάνδρα. Οπότε, ευχαριστώ σχολείο.
Τέτοια βαρεμάρα δεν είχα ξανανιώσει. Αφήστε που οι αντωνυμίες μου είχαν κάνει το κεφάλι καζάνι και σίγουρα δεν έβραζε μέσα του καμιά νόστιμη σουπίτσα. Αλλά η χειρότερη στιγμή, ήταν όταν έλυνα την άσκηση με τα κενά. " Η ----- --
φανταστική φίλη." αυτή η πρόταση με μπέρδεψε. Τότε άκουσα μια φωνούλα, που ήταν όλες οι ζάχαρες του κόσμου: " Η απάντηση είναι η δικιά μου φανταστική φίλη".
Γύρισα το κεφάλι μου, να δω ποιος μιλάει.Αντίκρισ α δυο
καραμελί κοτσίδες, σιέλ φορεματάκι και ένα μεγάλο χαμογελαστό πρόσωπο να με κοιτάει. Μια μικρή πάνινη κουκλίτσα!

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
 
 
#
Βιβλιοθήκη Βελβεντού
+3
2016-06-12 08:58
Ξεκινήσαμε για τη βιβλιοθήκη, ψάχνοντας το σχέδιο για να εκδικηθούμε το δεσμοφύλακα-τέρ ας. Μπαίνοντας, ο Μένιος Γατένιος είπε στον κύριο Τυρκουαζόλ: «Κοίτα γύρω σου, εδώ είναι μια όαση, όλα είναι φτιαγμένα από τη φαντασία κάποιων». Εγώ φοβήθηκα, γιατί θα αποκαλύπτονταν το μυστικό μου. Άρπαξα από το ράφι και προσπάθησα να κρύψω το βιβλίο που ήρωας του ήταν ο κύριος Τυρκουαζόλ. Με ρώτησαν τι έκρυβα. Δεν ήθελα να τους πω. Ξαφνικά εξαφανίστηκαν από μπροστά μου και βρεθήκαν πίσω μου. Άρπαξαν το βιβλίο και είδαν τους εαυτούς τους στο εξώφυλλο. Έμειναν άφωνοι. Με ρώτησαν γιατί τους το έκρυβα. Τους απάντησα ότι φοβόμουν πως αν το μάθαιναν, θα έφευγαν για πάντα. Ο φόβος μου βγήκε αληθινός. Θα επέστρεφαν στο βιβλίο τους. Κι εγώ τους είπα πως θα πηγαίνω κάθε μέρα στη βιβλιοθήκη και θα διαβάζω το βιβλίο «Ο φανταστικός μου φίλος κι εγώ», για να τους έχω πάντα στη σκέψη μου. Ίσως να είχα μεγαλώσει αρκετά πια για να έχω φανταστικό φίλο και ένα τόσο μεγάλο μυστικό!
 
 
#
Dhmhtra Koyrogloy
+2
2016-06-12 19:02
Η γάτα όταν πήρε τον Κρόκι εγώ τον έψαχνα αναστατόθηκα και καθε μέρα αναροτιόμουνα που να ειναι.Μια μέρα κοιμήθηκα μόνη μου,και την άλλη μέρα τα ήδια πάλυ.Ο Κρόκι όταν πήγε στην βιβλιοθήκη δεν του πολυάρεσε,έτσι έιπε στην γάτα να τον πάει πίσω.Η γάτα τον έφερε πίσω,ο Κρόκι εφχαρίστισε την γάτα και όταν πήγα να κοιμήθω ήρθε στην αγκαλιά μου και κοιμηθήκαμε μαζί.
 
 
#
bookbook.gr
+1
2016-06-13 10:50
.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ!!!
Εσύ βλέπεις μια φωτογραφία σου. Ξέρεις πως τη στιγμή που τραβήχτηκε ήταν κι ο φανταστικός σου φίλος δίπλα σου. Τι θα κάνεις για να τον κρατήσεις στη μνήμη σου έτσι όπως η φωτογραφία θα κρατήσει την εικόνα σου από τα παιδικά σου χρόνια;

.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+5
2016-06-13 14:43
Μιχαήλ Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Όταν ξύπνησα κι έφαγα το πρωινό μου, η μαμά μου μου είπε ότι πάει να συγυρίσει το δωμάτιο μου. Εγώ τρόμαξα, γιατί η μαμά μου είχε φαντασία. Άμα τον έβλεπε... Έφαγα γρήγορα τα δημητριακά μου κι έτρεξα με διακριτικά βήματα προς το δωμάτιο και κρυφοκοίταξα από την κλειδαρότρυπα. Την ώρα που πήγε να τινάξει την κουβέρτα μου, μου κόπηκε η ανάσα, αλλά ευτυχώς μια γάτα σκαρφάλωσε από το μπαλκόνι, τότε σκέφτηκα ότι η μαμά μου φοβάται τις γάτες και τότε δεν θα τον έβλεπε, οπότε είχα μια ευκαιρία. Όταν έφυγε η μαμά από το δωμάτιο, η γάτα κάτι έλεγε στον φανταστικό μου φίλο και μετά τον οδήγησε στη βιβλιοθήκη. Δυστυχώς, δεν άκουσα τι του έλεγε. Όταν φτάσαμε στη βιβλιοθήκη, του είπε: «Εδώ είναι μια όαση!» Κι άνοιξε ένα βιβλίο και μπήκαν μέσα σε αυτό.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-13 14:45
Μιχαήλ Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Εκεί πέρα έμειναν δέκα χρόνια, δηλαδή βγήκαν όταν ήμουν 20 χρονών. Δεν τον θυμόμουν και δεν του έδωσα ιδιαίτερη σημασία. Τότε ετοίμασε τις βαλίτσες του κι έφυγε. Χαμπάρι δεν πήρα ότι έφυγε. Πήγε στη βιβλιοθήκη, ξαναμπήκε μέσα στο βιβλίο και κλείστηκε εκεί μέσα για πάρα πολύ καιρό.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-13 14:58
Μυρτώ Μ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Ξαφνικά μπήκε κάποιος από το παράθυρο, ήθελε να πάρει την Ολυμπία και να την κάνει υπηρέτρια του.
Όμως, εκεί που πάλευε η Ολυμπία με τον κύριο που μπήκε από το παράθυρο, ήρθε μια μαύρη όμορφη γάτα κι έσωσε την Ολυμπία.
Την ευχαριστήσαμε και ξαπλώσαμε ξανά. Τότε άνοιξε η πόρτα, ήταν ο μπαμπάς μου, μου είπε ότι ήταν πρωί και έπρεπε να φάω.
Την άλλη μέρα η Ολυμπία πήγε μια βόλτα. Εκεί συνάντησε τη γάτα που την έσωσε.
Η γάτα είπε στην Ολυμπία να την ακολουθήσει. Στο τέλος την πήγε στη βιβλιοθήκη. Εκεί ήταν πολύ ωραία και κάθησαν πολύ ώρα.
Μετά από λίγο η Ολυμπία είπε ότι έπρεπε να φύγει. Η γάτα δεν την άφηνε.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-13 14:58
Μυρτώ Μ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Τότε η Ολυμπία κατάλαβε ότι ήταν κόλπο. Η γάτα έκανε ψέματα ότι την έσωσε, ήθελε απλώς να την συμπαθήσουμε και να την εμπιστευτούμε, έτσι να την ακολουθήσει η Ολυμπία και να την κάνει υπηρέτρια.
Όταν βράδιασε και η γάτα κοιμήθηκε, η Ολυμπία βρήκε την ώρα και έφυγε χωρίς να την δει η γάτα.
Όταν έφτασε, μου είπε ό,τι είχε γίνει και μου ζήτησε συγγνώμη που άργησε να έρθει. Εγώ την συγχώρεσα και κοιμηθήκαμε.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-13 15:23
Ζάνα, 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Και ξαφνικά, πετάγεται μια γάτα με πολλές δυνάμεις.
- Ποιος είσαι εσύ;
- Δεν υπάρχει χρόνος για κουβέντες. Πρέπει να το νικήσω με τις δυνατές δυνάμεις μου!
(Τελικά ο γάτος νίκησε το φάντασμα)
- Ήταν τέλειο!
- Ευχαριστώ!
- Θα σε ξαναδούμε;
- Ναι, φυσικά!
- Τώρα θα σε πάω στη βιβλιοθήκη
- Θα έρθω και εγώ. Μου αρέσει η βιβλιοθήκη.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-13 15:24
Ζάνα, 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
(Μόλις έφτασαν, ο Κόσμο έμεινε με το στόμα ανοιχτό)
- Αυτό είναι το μέρος που σου έλεγα.
- Είναι τέλεια!
- Λοιπόν, όλο αυτό είναι το μέρος. Κοίτα γύρω σου, εδώ είναι μια όαση, όλα είναι φτιαγμένα από τη φαντασία κάποιων. Μέσα στη βιβλιοθήκη θα λυθούν όλα τα πράγματα, θα σου δείξω μερικά βιβλία όπως: Η Ελληνική μυθολογία, Η ξενέρωτη, και πάρα πολλά άλλα.
- Ξέρεις κάτι; Άλλαξα γνώμη, δεν θα φύγω, θα ζήσω στη βιβλιοθήκη.
- Χαίρομαι που διάλεξες την επιλογή σου. Θα σε επισκέπτομαι πολλές φορές και θα διαβάζουμε πολλά βιβλία.
- Κι εγώ φεύγω τώρα.
- Σε ευχαριστούμε για τη βοήθεια.
- Γεια!
(Το παιδί γύρισε σπίτι και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα)
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-13 15:54
Ζωή Μ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
- Ελίζαμπεθ, πλησιάζει μεσημέρι, τι θα φάμε; Οι γονείς μου αυτή τη στιγμή είναι στο supermarket για ψώνια, οπότε να τους τηλεφωνήσω να μας φέρουν μερικές μπανάνες που σου αρέσουν, από ό,τι ξέρω τρελένεσαι!!! (Ακούγεται κουδούνι) Ντριιιν!!!
- Ήρθαν τα φαγητά μας. Τι ωραία. Ααα! Μαμά, μου αγόρασες και πίτσα.
- Κάτσε βρε κορίτσι μου να χαιρετήσω και να γνωρίσω την Ελίζαμπεθ, είπε η μαμά. Πολύ καλή μαϊμού, πολύ συμπαθητική και πολύ χαρούμενη, για αυτό εσύ όλη τη μέρα πετάς από τη χαρά σου! Κορίτσια, τώρα που φάγατε, θέλετε να πάμε στο πάρκο να παίξετε και να φάτε παγωτό;
- Ναι, γιούπιιι! Πολύ καλή ιδέα!
(Πηγαίνουμε να πάρουμε παγωτό)
- Για πες μου Ελίζαμπεθ, εσύ τι παγωτό θέλεις;
- Θα ήθελα μπανάνα - σοκολάτα, παρακαλώ.
- Κι εγώ μαμά κρέμα - σοκολάτα.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-13 16:08
Ζωή Μ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Στη συνέχεια πήγαμε στο πάρκο.
- Ελίζαμπεθ, έλα να παίξουμε, έφερα τα τρελομπαλάκια μου.
- Οοο τέλεια, πηδάνε πολύ ψηλά και ξαναέρχονται στα χέρια μας.
- Ζωή, μήπως ψιχαλίζει ή μου φαίνεται;
- Όντως Ελίζαμπεθ, τώρα μου ήρθαν κάτι ψιχάλες, πάμε στη μαμά μου. Ουφ! Μαμά ήρθαμε, αλλά δυνάμωσε η βροχή.
- Λοιπόν, κορίτσια θα φύγουμε αλλά σε λίγο, να σταματήσει η καταιγίδα.
- Πάμε κάτω από εκείνο το υπόστεγο, είπε η Ελίζαμπεθ.
- Ναι, φανταστική η ιδέα σου.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-13 16:10
Ζωή Μ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
- Μαμά, ο ουρανός αστράφτει, η βροχή είναι ασταμάτητη και γίνεται όλο και περισσότερη.
- Έχεις απόλυτο δίκιο κορίτσι μου και δεν είμαστε και σε καλό μέρος. Βρισκόμαστε κάτω από τα δέντρα όπου έιναι επικίνδυνο να πέσει κανένας κεραυνός. Δεν μπορεί να έρθει και ο μπαμπάς να μας πάρει με το αυτοκίνητο του, είναι εκτός Θεσσαλονίκης.
- Ααα! Πάνω από τη Ελίζαμπεθ υπάρχουν κεραυνοί, τι θα κάνουμε τώρα;
- Είμαι πολύ τρομοκρατημένη, λέει η Ελίζαμπεθ. Δεν μπορώ όμως να σταθώ και κάπου αλλού, δεν ξέρω τι να κάνω Παναγία μου.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-13 16:42
Ζωή Μ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
- Ωωωχ! Από ό,τι βλέπω έρχεται από μακριά μια γάτα με ιδιαίτερες ικανότητες. Μπορεί να βγει σε καλό και να μας σώσει, αλλά μπορεί και το αντίθετο, να μας βγει και σε κακό.
- Η γάτα πλησιάζει, να έφτασε. Γεια σου! Για πιο λόγο είσαι εδώ;
- Εγώ είμαι μια γάτα που όταν βρέχει, παίρνω τα ζώα από τα δάση ή από τέτοια πάρκα. Στη συνέχεια τα παίρνω και τα πηγαίνω σε μια βιβλιοθήκη. Εκεί πέρα έχουν στέγη, φαγητό, πολλά βιβλία όπου με αυτά μπορούν να ταξιδεύουν.
- Μαϊμουδίτσα μου, πως σε λένε;
- Ελίζαμπεθ, απαντάει.
- Ελίζαμπεθ θέλεις να σε πάω και εσένα σε αυτή την πανέμορφη όαση;
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-13 17:13
Άννα Ε., Μαρία Κ., Μαρία Π. & Μαρία Α., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Ξαφνικά εμφανίστηκε μια γάτα για να παρηγορήσει τον φανταστικό μου φίλο. Ο φανταστικός φίλος καθόταν σε έναν βράχο, εμφανίστηκε μια γάτα και τον ρώτησε: «Τι έπαθες;»
Ο φανταστικός μου φίλος είπε ότι η βροχή του είπε να φύγει τρέχοντας από το σπίτι γιατί ήθελε να μείνει αυτός με το κοριτσάκι. Μετά από λίγο τον πήγε στη βιβλιοθήκη και του λέει: «Κοίτα εδώ είναι μια βιβλιοθήκη, είναι φτιαγμένη από φαντασία»
Όταν ο φανταστικός φίλος μπήκε μέσα στη φανταστική βιβλιοθήκη, η γάτα του είπε αν θέλει να ξαναγυρίσει πίσω στη φίλη του και του εξήγησε ότι ήταν φανταστικό.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+13
2016-06-13 17:32
Χαρά Ν., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Όμως για κάποιο λόγο αυτό το γλυκούλικο πλασματάκι ήθελε να πάρει εκδίκηση από την Σοφια! Και πάλι μεταμορφώθηκε στο περίεργο και άσχημο ζώο. Ήθελαν να μείνουν μόνοι τους. Δεν πέρασε ούτε ένα λεπτό και από το παράθυρο μπήκε μια γαλάζια γάτα με ένα ροζ φιογκάκι στο λαιμό! Μπήκε στο δωμάτιο που μιλούσε η Σοφία με το περίεγο και άσχημο ζώο. Η γάτα πήρε το περίεργο ζώο και το έβγαλε έξω. Μόλις η γάτα έβγαλε έξω το περίεργο ζώο, νιαούρισε και πήρε από το χέρι την Σοφία. Την πήγε στη βιβλιοθήκη και της είπε: «Όλα αυτά είναι μια όαση, είναι στη φαντασία κάποιου!» Εγώ τα είπα στον μπαμπά και την μαμά μου και αυτή τη φορά με πίστεψαν ότι είχα φίλη την Σοφία. Δεν είδα ξανά ούτε την Σοφία, ούτε τη γάτα, αλλά ούτε και το περίεργο ζώο. Μετά από λίγα χρόνια η Σοφία επέστρεψε και την κατάλαβα αμέσως, όπως και αυτή! Καθήσαμε στο δωμάτιο μου και αρχίσαμε να συζητάμε!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+8
2016-06-13 17:57
Μιχαέλα Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
«Κάτσε, δεν μπορώ να φύγω, χρειάζομαι οδηγό γιατί βρέχει. Αχ!!! Τι να κάνω; Θα με βρει το τέρας!» (αρχίζει να κλαίει)
«Νια νια νιάου! Γεια σας κορίτσια! Είμαι η supercat, η φανταστική γάτα που καταπολεμάει το έγκλημα στη φανταστική χώρα και φυσικά βοηθάω τον κόσμο και τους φανταστικούς φίλους των παιδιών χωρίς κανένα πρόβλημα. Λοιπόν, τι πρόβλημα έχεις κοριτσάκι;»
«Ένα τέρας με κυνηγάει. Είναι έξω!»
«Πάω να δω. Χαχαχα! Μα αυτός είναι ο κηπουρός!»
«Ουφφφ!» αναστενάζει η Χαρά.
«Όντως μοιάζει λίγο με τέρας έτσι όπως είναι το καπέλο του» λέω στη γάτα.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+7
2016-06-13 17:58
Μιχαέλα Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
«Τέλος πάντων, θέλω να σου πω κάτι κοριτσάκι. Έλα κάτω! Επίσης, πως σε λένε;»
«Με λένε Χαρά»
«Εντάξει, προχώρα.»
(Κατεβαίνουν τις σκάλες και πάνε στην κοντινή βιβλιοθήκη)
«Με πάρα πολλά βιβλία για να ταξιδέψεις, μια όαση γεμάτη φοίνικες» λέει το γατί.
«Ουάου! Απίστευτο, μακάρι να έμενα εδώ!»
«Μπορείς να μείνεις άμα θες, αλλά θα πρέπει να αφήσεις το κορίτσι»
«Όχι, θα μείνω με το κορίτσι!»
«Καλά, ό,τι θες» απαντάει ο γάτος.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+5
2016-06-13 18:27
Ολυμπία Φ. & Κλεοπάτρα Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Και μου είπε: «Αυτός ο περίεργος τύπος ήταν παλιά φίλος μου και κάποια μέρα ήρθε μια μάγισσα και τον έκανε περίεργο. Από τότε με ξέγραψε από φίλο και μετά με καταριόταν! Έτσι ήρθε τώρα για να πάρει εκδίκηση» Ξαφνικά πετάχτηκε μια γάτα. Κρατούσε ένα τσουβάλι και πετουσε με μια κάπα. Έσπρωξε την πόρτα, μπήκε μέσα και έβαλε τον φανταστικό μας φίλο μέσα στο τσουβάλι και τον έσωσε από τον περίεργο τύπο που ήταν έτοιμος να τον γρατζουνίσει. Το τέρας αρχισε να φωνάζει δυνατά: «Θέλω τώρα τον blue panther» Η γάτα έκανε πως δεν τον ακούει και πήρε τον φαντατσικό μας φίλο μαζί με εμάς και μας πήγε σε μια βιβλιοθήκη και μας είπε: «Κοιτάξτε γύρω σας! Εδώ είναι μια όαση, όλα είναι φτιαγμένα από την φαντασία κάποιων» Ο blue panther έμεινε άφωνος και είπε: «Πόσα βιβλία έχει αυτό το μέρος... Είναι όλα τόσο ενδιαφέροντα» Κι εμείς μείναμε άφωνες. Δεν είχαμε ξαναδεί ποτέ τόσα πολλά βιβλία. Πάνω μπορεί κάποιος να λύσει άνετα τα μυστήρια του.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-13 18:28
Ολυμπία Φ. & Κλεοπάτρα Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Το τέρας μας ακολούθησε και άκουσε τι είπαμε για επάνω και πήγε πάνω όταν δεν τον είδαμε και έγινε και αυτός ένας καλός, ευγενικός και φανταστικός φίλος. Κατέβηκε κάτω και έγινε και δικός μας φανταστικός φίλος. Στην αρχή μας ρώτησε αν μπορεί να γίνει φίλος μας και εμείς απαντήσαμε: «Και βέβαια θέλουμε να γίνεις ο δικός μας φανταστικός φίλος μαζί με τον blue panther» Οι δυο φανταστικοί μας φίλοι έμειναν στη βιβλιοθήκη και η γάτα μας πήγε πίσω και μετά από λίγα χρόνια πήγαμε στη βιβλιοθήκη να παίξουμε μαζί τους, γιατί τόσο καιρό τους είχαμε ξεχάσει εντελώς και γιατί μας έλειψαν πολύ. Θα θέλαμε να πηγαίνουμε κάθε μέρα.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+5
2016-06-13 18:51
Ματθαίος Π. & Γιάννης Τ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Μετά το ζόμπι ξαναζωντάνεψε και πήγε να σκοτώσει τον φανταστικό μου φίλο. Όμως τότε εμφανίστηκε μια γάτα με περίεργα ρούχα. Εκείνη τη στιγμή η γάτα το σκότωσε με μαγικές δυνάμεις και τότε βρεθήκαμε με το στόμα ανοιχτό. Μετά η γάτα χωρίς να μας πει καν ποια είναι μας είπε να προσέχουμε και έφυγε.
Μετά ξαναεμφανίστηκε και μας οδήγησε σε μια βιβλιοθήκη. Τότε μου έδειξε ένα βιβλίο που έλεγε ότι όταν τα παιδιά πάνε στην έκτη τάξη ξεχνάν τον φανταστικό φίλο τους. Τότε εγώ άρχισα να κλαίω και ο φανταστικός μου φίλος το ίδιο. Τότε ο γάτος πήγε να μας παρηγορήσει. Του χρόνου όταν μεγάλωσα, ο φίλος μου εξαφανίστηκε και εγώ ανησύχησα ότι δεν θα τον ξαναδώ!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-13 19:11
Μενέλαος, Χρήστος, Βασίλης, 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Την επόμενη μέρα ξύπνησε ο Μενέλαος και συνειδητοποίησε ότι όταν εξαφανίστηκε ο Χρήστος ήταν ένας εφιάλτης.
Καθώς προχωρούσε ο Μενέλαος με τον αδερφό του τον Βασίλη και τον Χρήστο και διέσχιζαν τον δρόμο, μια νταλίκα ερχόταν προς το μέρος του Χρήστου. Μια γάτα έσμπρωξε τον Χρήστο και τον έσωσε από βέβαιο θάνατο.
Μετά η γάτα οδήγησε τον Χρήστο στη βιββλιοθήκη και του εξήγησε ότι όλα είναι μια όαση από φανατσία διάφορων ανθρώπων. Ο Χρήστος αποφάσισε ότι θα μείνει στη βιβλιοθήκη. Καθώς διάβαζε τα βιβλία, άνοιξε ένα βιβλίο που έδειχνε το όνομα του και το μέλλον του.
Ενώ διάβαζε, είδε ότι ο εαυτός του διαγράφεται από τη Γη. Και είδε ότι ο Μενέλαος όταν μεγαλώσει, θα ξεχάσει τον Χρήστο και θα παίζει με τον αδερφό του τον Βασίλη.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-13 19:22
Στέλιος Π., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Το πρωί εμφανίστηκε ένας δολοφόνος και απειλούσε τον φίλο μου. Ξαφνικά απ' το πουθενά εμφανίστηκε μια μαύρη γάτα και γρατζούνισε τον δολοφόνο. Ο δολοφόνος φώναζε: «Μαμά, μια γάτα με γρατζουνάει» Ο φανταστικός μου φίλος γελούσε και ευχαριστήσαμε την γάτα. Μετά η γάτα τσουβάλιασε τον φίλο μου και τον πήγε στη βιβλιοθήκη και του είπε: «Κοίτα τριγύρω σου. Εδώ πέρα είνιαι μια όαση, όλα είναι από τη φαντασία κάποιων.»
Ο Αλέξανδρος τα κοίταξε όλα και εγώ έφυγα. Ο Αλέξανδρος με έψαχνε και εγώ ήμουν στεναχωρημένος, αλλά μεγάλωνα και έπρεπε να τον ξεχάσω.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-13 19:33
Δημήτρης - Θοδωρής, 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Εκεί ανακουφιστήκαμε και καθήσαμε σε ένα παγκάκι. Ξαφνικά μπροστά μας εμφανίστηκε πάλι ο HEROBRINE! Ευτυχώς εμφανίστηκε μια γάτα και μας είπε να την ακολουθήσουμε! Για πολύ ώρα τρέχαμε μέχρι που φτάσαμε σε μια βιβλιοθήκη. Στο δρόμο σκέφτηκα ένα όνομα για τη γάτα. Την αποκαλώ Super Cat!
Στη βιβλιοθήκη όλα ήταν παράξενα! Λες και ήμασταν σε μια φαντασία κάποιων! Η γάτα άρχισε να μας λέει ένα παραμύθι. Το παραμύθι έλεγε για δυο αγόρια που ήταν πολύ καλοί φίλοι, αλλά κάτι τους έκανε και τους χώρισε! Στη συνέχεια μας είπε ότι πρόσφατα θα γίνει το ίδιο στην πραγματικότητα. Ο Τετζ κι εγώ σκεφτήκαμε κατευθείαν ότι θα γίνει σε εμάς τους δυο. Η γάτα μας το επιβεβαίωσε λέγοντας μας ότι θα εξαφανιστεί αύριο το μεσημέρι.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-14 12:42
Αλίκη Τ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι και διακόπτει το παιχνίδι με το φανταστικό φίλο της Αλίκης. Τότε του λέει γρήγορα:
- Κρύψου! Α! Γεια μαμά, γεια μπαμπά! Πότε φύγατε και πότε γυρίσατε;
- Όταν εσύ κοιμόσουνα. Και τώρα τι κάνεις; Γιατί δεν είσαι στο κρεβάτι σου;
- Εεε γιατί... Ωχ καλά... Δεν θέλω να σας τρομάξω, αλλά έπαιζα με την Ραλού.
- Ποια είναι η Ραλού;
- Η φίλη μου.
- Ποια φίλη σου;
- Καλά, θα μπω στο ψητό. Είναι η ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΉ ΜΟΥ ΦΊΛΗ!
- Τότε γιατί δεν μπορούμε να τη δούμε;
- Περιμένετε λίγο. Ραλού, έλα λίγο. Οι γονείς μου θέλουν να σε δουν!
- Μα πως να με δουν;
- Ξέρω πως έχω κάτι μπογιές και μπορώ να σε βάψω για να μπορούν να σε δουν.
- Καλά, αλλά βγαίνουν οι μπογιές, έτσι;
- Ναι, βγαίνουν.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-14 12:46
Αλίκη Τ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
- Μαμά, μπαμπά να εδώ είναι η Ραλού.
- Γεια σας! Είμαι η Ραλού. Θα μπορούσα να μείνω μαζί σας, θα κάνω ό,τι θέλετε χωρίς ανταμοιβή, δηλαδή θέλω να γίνω μέλος της οικογένειας σας.
- Καλά, μπορείς, αφού χαίρεται η Αλίκη.
- Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!
- Αρχίζω να την συμπαθώ τη Ραλού, ακόμα κι αν δεν την βλέπω πολύ καλά.
Ξαφνικά άρχισε μια καταιγίδα. Η Αλίκη ήταν στο μπάνιο και άκουσε ένα χτύπημα. Τότε είπε: «Ποιος είναι;» και άνοιξε το παράθυρο. Με το που το άνοιξε, πετάχτηκε μέσα ένα πλάσμα κρατώντας τη Ραλού από το λαιμό. Τότε μια γάτα εμφανίζεται μέσα από το μπάνιο και με τα μαγικά της διωχνει το παράξενο πλάσμα σώζοντας τη Ραλού. Η γάτα ρώτησε στην Αλίκη: «Μπορώ να πάω κάπου με τη Ραλού;» Η Αλίκη απάντησε ναι.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-14 12:47
Αλίκη Τ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Όταν έφτασαν σε μια βιβλιοθήκη, η Ραλού είπε: «Ουαου! Τα βιβλία είναι φτιαγμένα από ζαχαρωτά, τα τραπεζάκια είναι φτιαγμένα από καλαμπόκι και η βιβλιοθήκη είναι φτιαγμένη από φοίνικες. Ελπίζω η Αλίκη να μην ανησυχήσει.»
Η Ραλού δεν έχει πάει στην Αλίκη εδώ και πολλές μέρες. Η Αλίκη λέει:
- Γιατί άργησε τόσο πολύ να έρθει η Ραλού; Μήπως δεν θα ξανάρθει;
- Φυσικά και όχι, λέει η Ραλού καθώς εμφανίστηκε μπροστά από την Αλίκη.
- Ραλού! Είσαι εδώ! Μα εσύ δεν θα έμενες για πάντα στην βιβλιοθήκη;
- Όχι, αλλά αν έμενα, τι θα έκανες;
- Πρώτα από όλα δεν θα σε ξεχνούσα, ακόμα κι αν μεγάλωνα και αφού είσαι εδώ, τώρα είμαι πολύ χαρούμενη!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-14 12:49
Αλίκη Τ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
- Άρα αφού ήρθες τώρα, μπορώ να πάω στο δωμάτιο μου να κάνω τα μαθήματα μου και να είσαι μαζί μου! Α! Δες τι είδα πάνω στο γραφείο μου Ραλού! Είναι η πρώτη φωτογραφία μας! Πω! Πω! Μου θυμίζει πολλές παλιές αναμνήσεις. Για να σε θυμάμαι θα βγάλω άλλες πέντε φωτογραφίες που θα βάλω την κάθε μια στο άλμπουμ μου, στην πόρτα μου, στο γραφείο μου, στο κρεβάτι μου και στο πορτοφόλι μου. Περνάω τόσο καλά μαζί σου που θέλω από εδώ και πέρα να είσαι ελεύθερη σαν κανονικός άνθρωπος, όπου θα φτιάξω κι άλλους φανταστικούς φίλους!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-14 15:17
Αναστασία Κ., 10 χρονών
Ήμουνα μια φορά στο σπίτι μόνη μου και έπαιζα με τα παιχνίδια μου. Ήταν βράδυ και έξω έβρεχε. Ξαφνικά, ένας κεραυνός χτύπησε το σπίτι και όλα τα φώτα έσβησαν. Αμέσως μετά χτύπησε το κουδούνι και τρόμαξα. Πήγα σιγά σιγά να δω ποιος είναι. Ένα πρόσωπο αντίκρισα, όταν άνοιξα την πόρτα.
- Ποιος είσαι; τον ρώτησα.
- Είμαι ο φανταστικός σου φίλος.
- Ο φανταστικός μου φίλος;
- Ο φανταστικός σου φίλος. Και θα περάσουμε τέλεια μαζί.
- Εσύ ποια είσαι;
- Είμαι η Αναστασία.
Ανεβήκαμε στο σπίτι, όταν ξαναχτύπησε το κουδούνι. Κοίταξα έξω από το παράθυρο και είδα ότι ήταν η μαμά και ο μπαμπάς μου. Τότε είπα στον φανταστικό μου φίλο: «Κρύψου!»
Άνοιξα την πόρτα ξαφνικά και το μόνο που τους είπα ήταν:
- Γεια μαμά! Γεια μπαμπά! Τι κάνετε; Περάσατε ωραία; Συγγνώμη, δεν μπορώ να σας μιλήσω τώρα, γιατί έχω πολλά μαθήματα.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+5
2016-06-14 15:20
Αναστασία Κ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Ξαφνικά ο ήλιος βγήκε στον ουρανό και μου είπε ο φανταστικός μου φίλος:
- Γρήγορα, πάμε!
- Που να πάμε; είπα στον φανταστικό μου φίλο.
- Πάμε έξω γρήγορα, πριν μας βρουν!
Και τότε πήδηξα από το παράθυρο και φύγαμε για το δάσος.
- Επιτέλους τους ξεφύγαμε!
- Αυτό ήταν τρελό. Τέλος πάντων, πως σε λένε;
- Το όνομα μου είναι Φλίπη.
- Λοιπόν, Φλίπη γιατί ήρθες στο σπίτι μου;
- Για να σε κάνω χαρούμενη.
- Αφού είμαι χαρούμενη.
- Τότε γιατί όταν ήσουν στο σχολείο, είπες «Μακάρι να είχα ένα φίλο που να ήταν στο σπίτι μου»; Έτσι και αλλιώς, εσύ με φαντάστηκες.
- Α! Ναι.
Κι όταν περπατούσαμε, είδαμε ένα καλό μέρος για παιχνίδι.
- Φλίπη, κοίτα εκεί ένα καλό μέρος για παιχνίδι.
- Τότε τι περιμένεις; Παμε να παίξουμε.
Κι όταν παίζαμε, η μπλούζα μου πιάστηκε στον αγκαθωτό θάμνο.
- Φλίπη, βοήθεια! του φώναζα.
- Μην ανησυχείς, θα φέρω βοήθεια.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-14 15:22
Αναστασία Κ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Μετά από μερικά λεπτά ο Φλίπη έφερε ζώα και με έβγαλε από τον αγκαθωτό θάμνο. Τότε πήγαμε γρήγορα σπίτι. Ένα κουδούνισμα με διέκοψε και τότε κατάλαβα πως ο Φλίπη λείπει. Τότε πήγα γρήγορα να ανοίξω την πόρτα. Ήταν ένα ζώο από αυτά που με έσωσαν. Με τραβούσε το παντελόνι και μου έδειχνε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Τότε αποφάσισα να το ακολουθήσω. Όταν φτάσαμε είδα τον Φλίπη να κινδυνεύει. Ήταν αναίσθητος και το πόδι του κρεμόταν από ένα σκοινί. Κάτω ήταν μια λίμνη με κροκόδειλους. Η ζωή του Φλίπη κρεμόταν από μια κλωστή. Τότε γρήγορα έκοψα το σκοινί, τον πήρα και τον πήγα σπίτι. Όταν ξύπνησε, με ρώτησε:
- Που είμαι;
- Είσαι σπίτι.
- Αχ! Πόση ώρα κοιμάμαι;
- 5 λεπτά. Φλίπη;
- Ναι.
- Πως κρεμάστηκε το πόδι σου από το σκοινί;
- Δεν ξέρω. Το μόνο που ξέρω είναι ότι κάποιος με χτύπησε στο κεφάλι και με πήρε μακριά.
- Μμ! Τι παράξενο...
- Λοιπόν, ας το ξεχάσπυμε και ας παίξουμε.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-14 15:27
Αναστασία Κ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Ένα «μπαμ» ακούστηκε όταν έπαιζα με τον Φλίπη και η μαμά μου φώναξε:
- Γλυκιά μου, είσαι καλά εκεί πάνω;
Όταν το άκουσα δεν απάντησα και είπα στον Φλίπη να κρυφτεί πίσω από την πλάτη μου. Όταν η μαμά μου είδε ότι όλα ήταν εντάξει, με στραβοκοίταξε και μου είπε:
- Άκουσα θορύβους.
- Αχ! Μαμά, πρέπει να σου εξομολογηθώ κάτι.
- Τι;
- Έχω έναν φανταστικό φίλο.
- Έναν τι;
- Έναν φανταστικό φίλο.
- Και πως τον λένε;
- Τον λένε Φλίπη.
- Και που είναι;
- Λοιπόν... Ιδού ο Φλίπη ο φανταστικός μου φίλος.
Η μαμά μου όταν τον είδε, τρελάθηκε από την χαρά της.
- Μπαμπά, έλα λίγο.
(Και βέβαια όταν το είπα, τρελάθηκε από τη χαρά του)
- Καλά και γιατί δεν μας το έλεγες;
- Γιατί... Βασικά δεν ξέρω.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-14 15:34
Αναστασία Κ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
- Λοιπόν, Φλίπη θες κάτι να φας;
- Όχι, ευχαριστώ. Το μόνο που θα ήθελα είναι να παίξω με τη φίλη μου.
- Εντάξει. Τώρα που μάθαμε ότι έχεις κάποιον να σε φροντίζει, θα πάμε να δούμε μια ταινία εγώ και ο πατέρας σου.
- Τέλεια. (τώρα που θα έφευγαν οι γονείς μου, θα έπαιζα με τον Φλίπη)
Το μόνο που είπαν ήταν «γεια» και έφυγαν.
Καθώς παίζαμε τα σύννεφα απλώθηκαν, έλεγε ότι θα βρέξει. Αλλά εγώ δεν είχα κατά νου πόσο θα βρέξει. Τότε έπεφταν κεραυνοί και βροντές. Η βροχή μας πλημμύρησε. Και τότε που έβρεχε τόσο πολύ ένα πρόσωπο εμφανίστηκε και απείλησε τον Φλίπη. Τον πήρε από το χέρι και τον τράβηξε. Όμως από το πουθενά εμφανίστηκε μια γάτα που τρόμαξε τον ξένο και πήρε τον Φλίπη και τον πήγε στη βιβλιοθήκη.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-14 15:41
Αναστασία Κ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
- Γιατί με έφερες εδώ; Γιατί δεν με πήγες σπίτι;
- Μην ανησυχείς, άνοιξε τα μάτια σου.
- Ουάου! Γιατί δεν είχα ξαναδεί αυτό το μέρος;
- Γιατί η δουλειά σου είναι να φέρνεις ευτυχία στα παιδιά.
- Και πως λέγεται αυτό το πανέμορφο μέρος;
- Βιβλιοθήκη.
- Λέω να καθήσω εδώ.
(Εγώ έτρεχα και έτρεχα μέχρι που έφτασα στην βιβλιοθήκη)
Ο Φλίπη την έβλεπε λες και θα έμενε εκεί για πάντα. Τότε του είπα:
- Φλίπη, έλα φεύγουμε.
Αλλά αυτός δεν άκουγε εμένα, άκουγε τα παιδιά που διάβαζαν. Προσπαθούσα να τον κάνω να με δει, αλλά άδικος κόπος, έβλεπε τα εκατομμύρια βιβλία.
Τότε μου είπε:
- Θα μείνω εδώ.
- Μα εγώ σε χρειάζομαι. Και αν πεινάσεις και αν χτυπήσεις;
- Μη ανησυχείς, θα είμαι καλά.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-14 15:43
Αναστασία Κ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Όταν έβγαλα και είδα μια φωτογραφία μου από τα παιδικά χρόνια, τότε σκέφτηκα τον Φλίπη. Πήρα ένα χαρτί και μπογιές και τον ζωγράφησα.
- Τώρα δεν θα σε ξέχάσω ποτέ. (Τότε τον αγκάλιασα και του είπα «θα σε επισκέπτομαι»)
Όταν μεγάλωσα, δεν ξέχασα τον φανταστικό μου φίλο, γιατί έχω κολλήσει την ζωγραφιά μου στην πόρτα μου. Ακομα και αν δεν προλαβαίνω να τον επισκεφτώ στην βιβλιοθήκη, όταν τον βλέπω στην πόρτα μου, νοιώθω να είναι δίπλα μου. Αυτή ήταν μια ιστορία για τον φανταστικό μου φίλο. Ξέρω πως εσείς είχατε ή έχετε ακόμα τον φανταστικό σας φίλο και μπορεί να περάσατε την τρελή περιπέτεια όπως εγώ!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 09:39
Μυρτώ Μ., 10 χρονών (συνέχεια της ιστορίας)
Ο καιρός περνούσε και εγώ μεγάλωνα, όμως είχα χάσει πια τον φίλο μου. Είχε πάει κάποθ πολύ μακριά ένα ταξίδι, εγώ όμως δεν τον είχα ξεχάσει και δεν σκόπευα.
Καθώς μεγάλωνα παντρεύτηκα και έκανα δυο παιδάκια.
Μια μέρα βρήκα μια φωτογραφία από τότε που ήμουν παιδί. Θυμόμουν ότι σε εκείνη τη φωτογραφία ήταν και η Ολυμπία, όμως δεν την έβλεπα και φοβόμουν μην την ξεχάσω. Γι' αυτό ήθελα να τον ζωγραφίσω, να τον κάνω μια δικιά του κορνίζα μιας και ήμουν από τους καλύτερους ζωγράφους.
Έτσι κι έγινε, τον ζωγράφισα και τον θυμάμαι για ΠΑΝΤΑ!!!
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 10:03
Χαρά Ν., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Όταν μεγάλωσα είδα τα κουτιά που είχα κρατήσει για να θυμάμαι αναμνήσεις από όταν ήμουν μικρή. Μέσα σε αυτά είχα μια φωτογραφία που ήμουν εγώ και η Σοφία. Αλλά η Σοφία αφού ήταν μια φανταστική φίλη δεν ήταν στη φωτογραφία! Εγώ όμως ήθελα να τη θυμάμαι, έτσι για να μην χαλάσω τη φωτογραφία έγραψα από πίσω ότι μέσα στην φωτογραφία ήταν και η Σοφία. Δεν ξέχασα ποτέ τη Σοφία και απέκτησα από τα βιβλία και τους πραγματικούς φίλους την πραγματική σοφία.Έτσι έγινα έξυπνη. Η Σοφία με βοήθησε να αγαπήσω τα βιβλία και τους πραγματικούς φίλους.
Τέλος
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 10:09
Μιχαήλ Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Την επόμενη μέρα βοηθούσα τη μαμά μου να καθαρίσει το πατάρι. Κάποια στιγμή βρήκα τη φωτογραφία που είχαμε τραβήξει στον κήπο του σπιτιού μου με τον φανταστικό μου φίλο. Τότε άρχισα να σκέφτομαι τις όμορφες και άσχημες στιγμές με αυτόν. Όταν τον είδα πρώτη φορά, όταν έπεσε στους θάμνους και έτρεξα να του φέρω χανζαπλάστ. Αλλά η πιο άσχημη στιγμή όπως καταλαβαίνουμε όλοι ήταν όταν τον πήρε η μαυρόγατα. Κοιτούσα τη φωτογραφία και έκλεγα.

Τέλος
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 10:21
Ζωή Μ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Ο καιρός περνούσε και συνέχιζα να παίζω με τη φανταστική μου φίλη. Κάοια στιγμή η Ελίζαμπεθ πήγε για λίγο στην οικογένειά της να την δουν. Το πρωί η φαντατική μου φίλη έφυγε για την Αμερική όπου εκεί ζούσε η οικογένειά της.
Το απόγευμα καθόμουνα μόνη μου και δεν είχα παρέα για να παίξω στον κήπο.
Τότε πήρα να ξεφυλλίσω μερικές φωτογραφίες από τα παιδικά μου χρόνια με την Ελίζαμπεθ. Ααα! σε αυτή την φωογραφία ήμουν με τν Ελίζαμπεθ, θα μας είχε τραβήξει η μαμά μου.
Την Ελίζαμπεθ θα την έχω στη μνήμη μου για όλη μου την ζωή.
Τέλος.
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 10:35
Μενέλαος, Χρήστος, Βασίλης, 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Την επόμενη μέρα ο Μενέλαος βρήκε ένα άλμπουμ. Όταν άνοιξε το άλμπουμ κατάλαβε ότι είναι άλμπουμ με φωτογραφίες. Είδε μία φωτογραφία με τον εαυτό του και από δίπλα του τον φανταστικό του φίλο. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκε ότι όταν μεγαλώσει θα ξεχάσει τον φανταστικό του φίλο. Τότε αγχώθηκε και σκεφτόταν με ποιον τρόπο θα θυμάται τον Χρήστο. Δεν βρήκε κανέναν τρόπο. Σιγά σιγά περνούσε ο καιρός και ο Μενέλαος έβλεπε τον Χρήστο πιο θολό. Λίγο πιο μετά δεν μπορούσε να τον δει καθόλου. Τότε στενοχωρήθηκε πάρα πολύ. Μετά σταμάτησε τα κλαψουρίσματα και είπε δυνατά: "Έχω πια μεγαλώσει".
Τέλος
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 10:43
Άννα Ε., Μαρία Κ., Μαρία Π. & Μαρία Α., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Για να ξαναθυμηθεί το κοριτσάκι το φανταστικό της φίλο είχε βγει μια φωτογραφία και την κοιτούσε συνεχώς και για να τον θυμάται είπε να γράψει ένα ημερολόγιο και μπορεί αν τον έβρισκε να τον έστελνε ένα γράμμα που θα έλεγε τα εξής λόγια:
"Αγαπημένε μου φίλε αν είχες την καλοσύνη να ερχόσουν στο σπίτι μου για να σε ξαναδώ." Και θα στεναχωριθώ άμα δεν έρθεις. Τέλος πάντων θα γράψω κι ένα ημερολόγιο για να τον θυμάμαι!!!
Τέλος
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 10:51
Δημήτρης - Θοδωρής, 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Το πρωί ήμουν πολύ λυπημένος, που θα τον έχανα σύντομα. Από την θλίψη μου έκανα βόλτες στο δωμάτιο ώσπου αντίκρισα μπροστά μου μια φωτογραφία μου. Συγκεντρώθηκα σε αυτή και κατάλαβα ότι ήταν δίπλα ο Τετζ. Σκέφτηκα ότι θα ήταν η μόνη μου λύση για να τον θυμάμαι, έστω για λίγο ακόμη! Θα την έχω για πάντα στη τσέπη μου και όταν αλλάζω παντελόνι θα θυμάμαι τη στιγμή που με έσωσες πέφτωντας στον αγκαθωτό θάμνο.
Τέλος
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 11:07
Ματθαίος Π. & Γιάννης Τ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Καθώς έβλεπα την φωτογραφία που ήμουν εγώ μωρό, θυμήθηκα ότι ο φανταστικός μου φίλος ήταν δίπλα μου στη φωτογραφία. Αμέσως άρχισα να τον θυμάμαι και τότε σιγά σιγά άρχζιζε να εμφανίζεται. Τα χρόνια πέρασαν και πήγα γυμνάσιο και έτσι ο φανταστικός μου φίλος διαγράφηκε τελείως από τη μνήμη μου.
Τέλος
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+2
2016-06-15 11:22
Ολυμπία Φ. & Κλεοπάτρα Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
Μετά πήγα στο δωμάτιό μου και είδα μια φωτογραφία μου όταν ήμουν μικρή. Θυμήθηκα ότι δίπλα μου, όταν βγήκε η φωτογραφία, ήταν και ο blue panther. Για να τον θυμάμαι, τον ζωγράφισα και στη φωτογραφία μου από δίπλα που είχε χώρο. Έτσι θα τον θυμάμαι για πάντα. Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα πολύ ωραία με τον φανταστικό μου φίλο. Παίζαμε και χαιρόμασταν τη ζωή μας. Αλλά μερικές φορές υπήρχαν και δυσάρεστα περιστατικά.
Τέλος
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+4
2016-06-15 11:25
Μιχαέλα Χ., 10 χρονών (συνέχεια ιστορίας)
"Πάω στο σπίτι" είπε το κορίτσι στον γάτο.(Το κορίτσι πάει στο σπίτι)
(Η Μιχαέλα την περιμένει με αγωνία)"Επιτέλο υς ήρθες!" αναφώνησα εγώ."Θέλεις να βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί;""NAI!!!"( τσικ η φωτογραφία βγήκε μα η φανταστική μου φίλη δεν ήταν εκει)
"Πού είσαι;"
"Δεν ξέρω, δε μπορεί! Δε γίνεται! Έπρεπε να είμαι εκεί" έλεγε και ξαναέλεγε η Χαρά.
"Δεν πειράζει θα βρούμε μια λύση" την καθησήχασα εγώ. "Ξέρω τι να κάνω!"(ζωγράφισ α και κόλλησα μια ζωγραφιά της φανταστικής μου φίλης.(μετά από μερικά χρόνια)
"Λοιπόν πρέπει τώρα να φύγω, αλλά μπορείς να με επισέπτεσαι στη βιβλιοθήκη. Θα σε θυμάμαι για πάντα"
"Κι εγώ δεν θα σε ξεχάσω ποτέ Χαρά. Γεια"
Τέλος
 
 
#
Παιδική Βιβλιοθήκη Συνοικισμού Καραμπουρνάκι
+3
2016-06-15 12:04
Στέλιος, Π.
Όταν έφτασα σπίτι μου, η αδελφή μου μου έδειξε μια φωτογραφία μου από τα παιδικά μου χρόνια. Εγώ προσπάθησα να θυμηθώ που βρισκόμουνα, τί έκανα και με ποιον ήμουν. Έσπασα το κεφάλι μου για να θυμηθώ. Θυμήθηκα ότι ήμουνα στο πάρκο της Θέρμης, έπαιζα μπάλα με τον μπαμπά μου και την αδερφή μου. Ξαφνικά θυμνήθηκα ότι είχα φανταστικό φίλο που τον λέγανε Αλέξανδρο. Τότε μπήκα στο www.bookbook.gr και είδα τις εκθέσεις μου. Διάβασα ότι ο φανταστικός μου φίλος πήγε στη βιβλιοθήκη. Τότε πήρα τη φωτογραφία και ζωγράφισα τον φανταστικό μου φίλο
 
 
#
Δανιηλίδειος Παιδική Βιβλιοθήκη
+5
2016-06-16 18:59
Ο φανταστικός μου φίλος - Το σκυλάκι μου ( ο ρόλος της γάτας )

....όταν είδα μια γάτα να χτυπάει το τζάμι του μπαλκονιού.
Χωρίς να χάσω καιρό έτρεξα και της άνοιξα .Παρατήρησα πως η γάτα ήταν super-γάτα.
Πήρε τον φανταστικό μου εχθρό και τον πέταξε μακρυά προς τον ήλιο που ανέτειλε.
-Ελάτε μαζί μου ,είπε σ'εμένα και τον φανταστικό μου φίλο.
Δανάη Πατσουλή
 
 
#
Δανιηλίδειος Παιδική Βιβλιοθήκη
+4
2016-06-16 19:05
Ο φανταστικός μου φίλος - Το σκυλάκι μου (στη βιβλιοθήκη)
Φτάσαμε στη βιβλιοθήκη .Μόλις μπήκαμε η γάτα είπε στο σκυλάκι μου :
-Κοίτα γύρω σου.Εδώ είναι μια όαση,όλα είναι φτιαγμένα από τη φαντασία κάποιων.
Η αλήθεια είναι πως δεν καταλάβαμε πολλά απ'όσα είπε.
Ξαφνικά όλα σκοτείνιασαν.Η γάτα άρχισε να μεγαλώνει ,να μεγαλώνει ...να μεγαλώνει , μέχρι που γκρέμισε το ταβάνι.
Σήκωσε το σκυλάκι στον αέρα , ενώ εγώ το κρατούσα από τα πόδια .
Η γάτα πήρε ένα κενό βιβλίο από την βιβλιοθήκη και είπε μερικές ακαταλαβίστικες λέξεις.Το σκυλάκι μου άρχισε να μπαίνει στο βιβλίο .
Δανάη Πατσουλή
 
 
#
Δανιηλίδειος Παιδική Βιβλιοθήκη
+5
2016-06-16 19:08
Ο φανταστικός μου φίλος - Το σκυλάκι μου (επίλογος)
Θυμήθηκα όσα είχε πει η γάτα .
Το σκυλάκι επειδή ήταν φανταστικό , ανήκε στη βιβλιοθήκη.
Ξαφνικά όλα έγιναν όπως πριν.
Τα βιβλία ήταν στη θέση τους , το ταβάνι ήταν χτισμένο , η γάτα δεν υπήρχε και ...ούτε ο φανταστικός μου φίλος !
Τότε είδα ένα βιβλίο πεταμένο κάτω.Το άνοιξα και τι να δω ...το σκυλάκι μου .
Το βιβλίο έγραφε για την ιστορία μας.
Το κράτησα και μετά το αντέγραψα . Είναι το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας !
Δανάη Πατσουλή, 10 χρονών
 
 
#
Dhmhtra Koyrogloy
+1
2016-06-24 17:12
Λοιπων από 'τι άκουσα μιλάμε για τον φανταστικό μας φίλο που τον προσέξαμε στην φωτογράφια ωραία εντάξι,λοιπόν εγώ τον φανταστικο μου φίλο δηλαδί την Νάλα όσοι το έχουν δειαβάσει από το πρότο κειμενό μου .Εγώ για να κρατίσω στο μιαλό μου τον φανταστικό μου φιλο θα την πάντα μαζί μου και θα την έχω κάπου που θα μπορό να την βλέπω.Και έτσι θα θυμάμαι πάντα την Νάλα από 'δω και στο εξίς.
 
,,


bookbook.gr
κλείσιμο