οικογένεια Ευτύχη, γράψε την ιστορία

Τι θα γινόταν αν...

 

Και τώρα που ονειρευτήκαμε, καιρός να ξυπνήσουμε! 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ
Η ιστορία μας είναι η εξής: οι γονείς της Σελάνας και του Δήμου έχουν μια μικρή επιχείρηση εισαγωγής ρούχων. Όμως η αγορά δεν κινείται λόγω της κρίσης και αναγκάζονται να κλείσουν το μαγαζί τους στο κέντρο της Αθήνας. Από τη μια μέρα στην άλλη οι γονείς των παιδιών αντιμετωπίζουν ένα μεγάλο πρόβλημα. Τί θα κάνουν; Πού θα βρουν δουλειά; Και πώς θα ζήσουν; Όπως το λέει και το όνομά της, η οικογένεια Ευτύχη δεν το βάζει κάτω και κάνει τα πάντα για να μη χάσει την ελπίδα, το θάρρος, την πίστη στη ζωή. Η Σελάνα και ο Δήμος καταστώνουν ένα σχέδιο για να βοηθήσουν τους γονείς τους.
Αυτός είναι ο καμβάς της ιστορίας, η σχεδία μας.

ΟΙ ΗΡΩΕΣ
Και τώρα λίγα λόγια για τους χαρακτήρες.

Η Σελάνα:
Τα αγόρια στο σχολείο τη φωνάζουν “Σέλινο” επειδή είναι αδύνατη και το αγαπημένη της χρώμα είναι το πράσινο. Η Σελάνα είναι κοντή, με σκούρα καστανά μάτια και πρωταθλήτρια στο ανάποδο σκοινάκι (17 λεπτά και 21 δευτερόλεπτα). Πεισματάρα και τρομερά ονειροπόλα, είναι όμως και πρακτική: της αρέσει να πιάνει τα μαύρα μαλλιά της αλογοουρά. Φοράει σιδεράκια, πηγαίνει στην τετάρτη δημοτικού και παίζει πιάνο (όταν θυμώνει παίζει πολύ δυνατά και τής φωνάζουν όλοι μέσα στο σπίτι). Τής αρέσουν τα τραγούδια του Χατζιδάκη, των Μπιτλς και της Αντέλ κι έχει αρχίσει να γράφει μουσική για δικά της τραγούδια. Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει κτηνίατρος, νοσοκόμα και ηθοποιός (όλα μαζί).
Ο Δήμος:
Πηγαίνει στην πρώτη γυμνασίου και του αρέσουν τα κόμικς και το μπάσκετ. Αρνείται να κόψει τα μαλλιά του, να ράψει τις τρύπες στις μπλούζες του και περνάει την κρίση της εφηβείας. Βαριέται τη ζωή του. Κλείνεται με τις ώρες στο μπάνιο. Λέει ότι δε θέλει να σπουδάσει και ότι θα γίνει κλειδαράς για να ανοίγει πόρτες (λέει ότι αυτό θα έπρεπε να κάνουμε όλοι, να ξεκλειδώνουμε μυστικές πόρτες στο μυαλό μας που έχει σκουριάσει). Όμως αν ανοίξεις απροειδοποίητα την πόρτα του δωματίου του (στην οποία έχει κρεμάσει δεκάδες “Keep Out”, “Κίνδυνος”, “Μπείτε με δική σας ευθύνη”) θα τον βρεις να διαβάζει κάτι τούβλα μυθιστορήματα. Όταν είναι στις καλές του γράφει στίχους για τα τραγούδια της Σελάνας.
Δώρα Στάμου-Ευτύχη:
Η μαμά. Μικροσκοπική και αεικίνητη. Στο μαγαζί φοράει ωραία ρούχα, τουνίκ και δεκάδες βραχιόλια, στο σπίτι φοράει μόνο τζιν. Χάνει πολύ εύκολα την υπομονή της και μερικές φορές ουρλιάζει επειδή “κανείς δεν κρεμάει τα ρούχα του ποτέ και δεν γίνεται να κρεμάει ρούχα το πρωί στο μαγαζί και το βράδυ στο σπίτι”. Θα ήθελε να έχει εφευρεθεί μια μηχανή που να πλένει, να στεγνώνει αλλά κυρίως να σιδερώνει τα ρούχα. Όταν ήταν νέα ήθελε κι αυτή να γίνει ηθοποιός, τελικά έγινε ενδυματολόγος και έφτιαχνε ρούχα για θεατρικές παραστάσεις. Μετά παντρεύτηκε, έκανε τα παιδιά της και άνοιξε το μαγαζί με τα ρούχα. Τα Σαββατοκύριακα μαγειρεύει για όλη την εβδομάδα και βάζει το φαγητό σε μερίδες, στην κατάψυξη. Το όνειρό της είναι να ταξιδέψει κάποτε στην Μπουργκίνα Φάσο, μια μικρή χώρα της Αφρικής.
Κωνσταντίνος Ευτύχης:
Ο μπαμπάς. Έχει ένα τατουάζ στον ώμο με τα ονόματα των παιδιών του. Δυο τρεις φορές την εβδομάδα κολυμπάει στο Δημοτικό Κολυμβητήριο. Σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική, ήταν σαίνι στα μαθηματικά. Μπορεί να σου πει πόσο κάνει 33 επί 17 χωρίς να το πολυσκεφτεί . Όταν ήταν μικρός ήθελε να γίνει εφευρέτης. Στα φοιτητικά του χρόνια τα κατάφερε: εφηύρε μια βελόνα που το μάτι της μεγαλώνει αν ασκήσεις πίεση, για να μπορέσεις να περάσεις την κλωστή. Και ένα βούτυρο σε στικ για να μη λερώνεις κάθε πρωί τα μαχαίρια. Αλλά καμιά εταιρία δεν αγόρασε τις εφευρέσεις του. Σήμερα το όνειρό του θα ήταν να εφεύρει ένα ουδέτερο βιοκαύσιμο από φύκια. Όταν ερωτεύτηκε τη γυναίκα του άρχισε σιγά σιγά να ξεχνάει το φυσικό του ταλέντο με τις εφευρέσεις και τους αριθμούς και ανακατεύτηκε κι αυτός με την επιχείρηση ρούχων. Κρατούσε τα λογιστικά βιβλία. Λέει ότι δεν το μετάνιωσε ποτέ. Αλλά τα βράδια ονειρεύεται παράξενες εφευρέσεις.
Εδώ:
Ο σκύλος της οικογένειας. Ένα αδέσποτο που το έβρισκαν κάθε μέρα στην είσοδο της πολυκατοικίας ώσπου το υιοθέτησαν τελικά. Η μόνη λέξη που καταλάβαινε ήταν η λέξη «Εδώ« (από το: «πάλι εσύ εδώ;». Ερχόταν όλο χαρά όταν τον φώναζαν, σαλιώνοντας τον τόπο). Γι αυτό τον είπαν «Εδώ» τελικά. Κοιμάται σε ένα καλάθι στη βεράντα κι όταν πιάνουν τα πρώτα κρύα, στο κρεβάτι της Σελάνας. Το αγαπημένο του φαγητό είναι τα λουκάνικα με ρύζι. Και τα γλυκά (αλλά απαγορεύονται!). Έχει μεγάλη αδυναμία στη Σελάνα.

Αρχίζουμε λοιπόν:

eytychis_family_pic.gif
Ήταν μια παράξενη μέρα στο σπίτι της οικογένειας Ευτύχη. Όλα τα μπουφάν και οι τσάντες πεταμένα στο χωλ κι η μητέρα δεν διαμαρτυρήθηκε ούτε στιγμή.
«Παιδιά πρέπει να μιλήσουμε» είπε ο πατέρας.
Η Σελάνα σιγοτραγουδούσε μασουλώντας ένα καρότο. Ο Δήμος έβγαζε πιάτα για να στρώσει το τραπέζι- αν περίμενε από τους γονείς του θα νύχτωναν. Και τί έκανε η Δώρα Ευτύχη που συνήθως τέτοια ώρα ζέσταινε το φαγητό; Κοιτούσε τα νύχια της!
«Παιδιά πρέπει να μιλήσουμε» είπε ο πατέρας πιο δυνατά. «Έχουμε ένα δυσάρεστο νέο».
Η Σελάνα σταμάτησε το μάσημα. Ο Δήμος κοίταξε τον πατέρα του με το χαρακτηριστικό ύφος έχω- βαρεθεί- πριν- αρχίσεις- να-μιλάς.
«Αποφασίσαμε να κλείσουμε το μαγαζί».
«Και για να το γιορτάσουμε» είπε η μητέρα τους «σήμερα θα φάμε πίτσα. Δεν ξέρω βέβαια τι θα τρώμε από αύριο…»
Ο Εδώ γαύγισε από τη βεράντα λες και σχολίαζε τα νέα. Τα παιδιά ξαφνιάστηκαν τόσο πολύ που δεν ήξεραν τι να πουν. Μετά άρχισε αυτό που ονόμαζαν «κουζινομουρμούρα», μια πολύ άσχημη συνήθεια που είχαν οι γονείς τους, να γκρινιάζουν ο ένας στον άλλο, την ώρα του φαγητού. Η μητέρα τους πίστευε ότι πρέπει να το παλέψουν, να μην παραδώσουν τα όπλα. Ο πατέρας τους, βασισμένος στα δικά του αδιάσειστα οικονομικά στοιχεία, έλεγε ότι η παράδοση των όπλων έχει ήδη γίνει. Η επιχείρηση έπρεπε να κλείσει.
Την ώρα που η Σελάνα καθάριζε μήλα- η μητέρα της δεν έφαγε τίποτα, όλη την ώρα κοίταζε τα νύχια της- ο πατέρας τους ξαναμίλησε.
«Πρέπει να σκεφτούμε όλοι μαζί τι θα κάνουμε, μιλάω και σε σένα Δώρα, μ’ακούς; Είναι δυσάρεστο αλλά δεν θα πεθάνουμε κιόλας. Εκανα τους υπολογισμούς μου, οι οικονομίες μας επαρκούν για ένα εξάμηνο. Έχουμε έξι μήνες μπροστά μας. Εκατόν ογδόντα τρεις ημέρες».
Η Σελάνα και ο Δήμος μάζεψαν το τραπέζι αμίλητοι. Ύστερα κλείστηκαν στο δωμάτιό τους κι έκαναν αυτό που κάνουν πάντοτε όταν τα πράγματα δυσκολεύουν... Έγραψαν στο ημερολόγιό τους.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΔΟΥΛΕΙΑ!
Και τώρα, ας προσπαθήσουμε να μπούμε στο πετσί των ηρώων. Οι γονείς μόλις ανακοίνωσαν στα παιδιά ότι πρέπει να κλείσουν το μαγαζί τους. Γίνετε για λίγο ηθοποιοί και γράψτε σε πρώτο πρόσωπο -σαν να είστε ένα κορίτσι εννιά χρονών ή ένα αγόρι δώδεκα- μια σελίδα από το ημερολόγιο της Σελάνας ή του Δήμου.
Μην ξεχάσετε όμως τα χαρακτηριστικά του κάθε ήρωα. Αν είστε στην ηλικία της Σελάνας και θέλετε να γράψετε όπως ο Δήμος τεντώστε τ’αυτιά σας όταν μιλάνε μεγαλύτερα αγόρια (κατασκοπεύστε τα)! Αν είστε αγόρι και θέλετε να γράψετε σαν κορίτσι παρακολουθήστε τις συμμαθήτριές σας στο διάλειμμα (πώς μιλάνε; πώς συμπεριφέρονται; τι τους αρέσει;) κ.λπ κ.λπ. Μη γελάτε και μη σκέφτεστε: σιγά μη γράψω εγώ σαν κορίτσι. Σας πληροφορώ ότι μπορεί να είναι πολύ διασκεδαστικό! Σαν να ντύνεστε με αποκριάτικα…
Α, ναι και μη χρησιμοποιήσετε πάνω από μια φορά το ρήμα “νιώθω” ή “αισθάνομαι”! Ό, τι νιώθει ο ήρωας πρέπει να φαίνεται από τις πράξεις του, κι από αυτά που ονειρεύεται να κάνει. Εντάξει, οι έφηβοι “νιώθουν” πιο πολλά πράγματα και μιλάνε πιο πολύ για συναισθήματα, αλλά να θυμάστε ότι τα αγόρια είναι, σε γενικές γραμμές, πιο κλειστά από τα κορίτσια.
Επίσης: στο ημερολόγιο δε γράφουμε ό,τι έχουμε μάθει για την οικονομική κρίση. Δεν είναι ανάλυση. Το ημερολόγιο είναι ένας χώρος ιδιωτικός, όπου ένας άνθρωπος νιώθει τόσο ασφαλής και προστατευμένος, ώστε να εκφράζει τα πιο τρελλά του σχέδια για τη ζωή.

Πάμε λοιπόν!

(κάντε κλικ στο «συνεχίστε την ιστορία» και προσθέστε το κείμενό σας

 
#
KONSTANTZA AVGERI
0
2012-05-09 00:33
Η Σελάνα άρχισε να χτυπάει τα πλήκτρα του πιάνου για να διώξει το θυμό της και να σκεφτεί και ο Δήμος πήρε στα χέρια του το μουτζουρωμένο σημειωματάριο του και άρχισε να γράφει στίχους ένώ ο Εδώ κουλουριάστηκε στο κρεβάτι της Σελάνα ζητώντας λίγη συντροφιά.
Τότε η Σελάνα έβγαλε μια τσιριχτή φωνή που έκανε το σαλιάρη σκύλο να αναπηδήσει και τον αδελφό της να θυμώσει .
-Τι σε έπιασε πάλι και κάνεις έτσι ,τι είναι αυτό που βρήκες ;
-Μόλις μου ήρθε μια ιδέα.Ο μπαμπάς δεν μας έχει πει ότι ο συμφοιτητής του από το Πανεπιστήμιο Απόστόλης Καλόφωνος είναι διευθυντής σε μιά μεγάλη δισκογραφική εταιρεία ρώτησε η Σελάνα γεμάτη αγωνία.
Αν δεν τον έχουν απολύσει τώρα με την οικονομικη κρίση ,σχολίασε ο Δήμος....
-Σκεφτηκά λοιπόν εξυπνάκια αδελφούλη μου να γράψουμε ένα cd με θέμα τι άλλο την ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ σήμερα με στίχους δικούς σου και μουσική δική μου βέβαια.
Τι λες πάμε να το πουμέ στον μπαμπά μπορεί να ξυπνήσει μέσα του ο παλαιός ευφευρέτης ,σκούντηξε τον αδελφό της η Αμάντα και τον τράβηξε προς το σαλόνι με τον Εδώ να τρέχει πίσω τους από εδώ και από εκεί.
 
 
#
ΑΜΑΝΤΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ
0
2012-05-09 10:59
>Αγαπητέ Bookreader, τέλεια η ιδέα σου, μπορείς όμως να την ξαναγράψεις σε μορφή ημερολογιακής εγγραφής; Να γίνεις δηλαδή για λίγο Σελάνα ή Δήμος και να γράψεις σε πρώτο πρόσωπο στο ημερολόγιό σου; Διάβασε τις συμβουλές λίγο πιο πάνω!
 
 
#
KONSTANTZA AVGERI
0
2012-05-09 10:59
Δευτέρα 8/05/2012
γεια σου φίλε μου ημερολόγιο,
Μόλις μάθαμε τα δυσάρεστα ότι οι γονείς μας θα πρέπει να κλείσουν το μαγαζί που με τόσο κόπο δημιούργησαν τα βάψαμε μαύρα.
Η Σελάνα άρχισε να χτυπάει τα πλήκτρα του πιάνου για να διώξει το θυμό της και να σκεφτεί ενώ εγώ πήρα στα χέρια μου το μουτζουρωμένο σημειωματάριο μου και άρχισα να γράφω στίχους και ο Εδώ κουλουριάστηκε στο κρεβάτι της Σελάνα ζητώντας λίγη συντροφιά.
Τότε η Σελάνα έβγαλε μια τσιριχτή φωνή που έκανε το σαλιάρη σκύλο να αναπηδήσει και εμένα να θυμώσω .
-Τι σε έπιασε πάλι και κάνεις έτσι ,τι είναι αυτό που βρήκες ; τη ρώτησα νευριασμένος.Να η απάντηση της...
-Μόλις μου ήρθε μια ιδέα.Ο μπαμπάς δεν μας έχει πει ότι ο συμφοιτητής του από το Πανεπιστήμιο Απόστόλης Καλόφωνος είναι διευθυντής σε μιά μεγάλη δισκογραφική εταιρεία ρώτησε η Σελάνα γεμάτη αγωνία.
Αν δεν τον έχουν απολύσει τώρα με την οικονομικη κρίση ,σχολίασα....
-Σκεφτηκά λοιπόν εξυπνάκια αδελφούλη μου να γράψουμε ένα cd με θέμα τι άλλο την ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ σήμερα με στίχους δικούς σου και μουσική δική μου βέβαια.
Τι λες πάμε να το πουμέ στον μπαμπά μπορεί να ξυπνήσει μέσα του ο παλαιός ευφευρέτης .

Δεν ήταν κακή ιδέα αλλά ο πατέρας δεν είχε όρεξη για κουβέντα και μας έστειλε για ύπνο.
 
 
#
giorgos
0
2012-05-09 11:57
ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΜΑΪΟΥ 2012 ΠΡΩΙ
ΑΠΟ ΧΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ Η ΣΕΛΑΝΑ ΜΕ ΕΧΕΙ ΤΡΕΛΛΑΝΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΗς. ΔΕ ΜΟΥ ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΜΟΥ ΕΧΩ ΚΙΑΥΤΗΝ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΣΙΝΤΙ.
Δ-Ε-Ν Κ-Α-Τ-Α-Λ-Α-Β-Α-Ι-Ν-Ε-Ι
ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ. ΜΠΟΡΩ ΤΩΡΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΙΘΑΡΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ; ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΩΝ ΛΙΝΑΡΝΤ ΣΚΙΝΑΡΝΤ; ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΤΗΣΩ ΤΟ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ ΕΛΕΜΕΝΤ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ; ΘΑ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝΕ ΝΑ ΦΟΡΑΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΞΑΔΕΡΦΟΥ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΧΟΝΤΡΟΣ... ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΤΣΙ; ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝΕ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ; ΜΑΣ ΠΡΗΞΑΝΕ ΠΡΙΝ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΟΙΞΟΥΝΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ; ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙΡΟ.
ΚΑΙ ΜΕΤΑ;;;
 
 
#
giorgos
0
2012-05-09 20:58
ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΜΑΪΟΥ 2012 ΑΠΟΓΕΥΜΑ
ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΝΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΙΚΟΥΠΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ. ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩς ΑΥΤΟ ΠΑΘΑΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΩΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
Ο ΕΔΩ ΜΑΣΗΣΕ ΤΑ ALL STAR ΜΟΥ. ΔΕΝ ΜΟΥ ΦΤΑΝΕΙ Η ΦΤΩΧΙΑ ΜΑΣ, ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΓΜΑΤΑ ΜΟΥ. ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ.
 
 
#
ΔΗΜΗΤΡΑ
0
2012-05-10 14:15
Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

παράξενη ζωή. Θα κλείσουν το μαγαζί οι γονείς μου. Και μετά θα γκρινιάζουν πιο πολύ, σίγουρα. Όλο για την κρίση μιλάνε μέσα στο σπίτι, βαρέθηκα πια. Νομίζω πως είναι μια δικαιολογία. Παλιά λέγανε δεν μπορώ έχω δουλειά, τώρα λένε, δε γίνεται, υπάρχει η κρίση.

Θα πάω να κάνω σκοινάκι και να σκεφτώ λίγο. Σκέφτομαι καλύτερα όταν προσπαθώ να σπάσω το ρεκόρ μου.

Τι θα κάνουμε με όλα αυτά τα ρούχα που θα περισσέψουν; Μήπως να ανοίξουμε ένα κατάστημα με ρούχα από δεύτερο χέρι; Να τα πουλάμε πιο φτηνά; Μπορούμε να δώσουμε και μια συναυλία, ο Δήμος κι εγώ και να μάς δίνουν όσα χρήματα θέλει ο καθένας. Ή να το παλέψει λίγο παραπάνω ο μπαμπάς με τις εφευρέσεις του...

Ο Εδώ γαυγίζει, ο αδερφός μου έχει κλειστεί στο μπάνιο (πάλι). Νομίζω ότι το λάθος που κάνουμε είναι ότι περνάμε όλοι πολλές ώρες χωριστά. Πρέπει να συζητήσουμε. Αλλά πρώτα λίγο σκοινάκι!

See you later,
Σελάνα
 
 
#
AMΑΝΤΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ
0
2012-05-10 15:07
Γιώργο, μου αρέσει το χιούμορ σου! Δήμητρα-Σελάνα μπήκες στο πετσί του ρόλου. Είναι σημαντικό που υπέγραψες με το όνομα της ηρωίδας. Είδατε τι συμβαίνει όταν γράφουμε; Γινόμαστε άλλοι. Σημαντικό επίσης παιδιά, ότι εντάξατε στο ημερολόγιο τα χαρακτηριστικά των ηρώων (ηλεκτρική κιθάρα/σχοινάκι κλπ). Επίσης οι ιδέες σας προωθούν τη δράση, δηλαδή μας βοηθούν να φανταστούμε πώς η οικογένεια θα κινηθεί για να επιβιώσει. Μπράβο!
 
 
#
ΑΜΑΝΤΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ
0
2012-05-10 17:09
Ωπ! Εδώ, από παραδρομή, ξεφύτρωσε κι ένα όνειρο, από την άσκηση της προηγούμενης εβδομάδας. Είναι αυτό που ονομάζουμε "ο δαίμων του Διαδικτύου". Δεν πειράζει. Απλώς σας θυμίζω ότι σε αυτή τη σελίδα "ζει" η οικογένεια Ευτύχη με τα δυο τους παιδιά και ως την Τρίτη γράφουν ημερολόγιο (δείτε τα προηγούμενα κείμενα)!
 
 
#
administrator
0
2012-05-10 17:13
Φίλες και φίλοι,
το θέμα μας δεν είναι πια τα όνειρα. Διαβάστε το κείμενο παραπάνω και συμπληρώστε το ημερολόγιο του Δήμου και της Σελάνας...
Αν θέλετε να γράψετε το όνειρό σας, πατήστε εδώ.
 
 
#
ΜΑΝΟΣ, 13 ετων
+1
2012-05-10 17:17
Hello diary,
οι γονείς μου τα έχουν παίξει! Θα κλείσουν το μαγαζί, είναι ιδέα αυτή; Δεν μου αρέσουν τα πράγματα που τελειώνουν but that's life. Τώρα θα πρέπει να τους θρέφουμε εμείς. Να γράψουμε κανένα τραγούδι με τη Σελάνα μπας και γίνει επιτυχία. Χα.
Έχω γράψει ένα και θα της ζητήσω να το μελοποιήσει (Σκασμός Εδώ)! Τι ηλίθιος αυτός ο σκύλος, μέσα στα πόδια μου συνεχώς.
Λοιπόν πάει έτσι:
Δεν έχω τύχη
πέφτει το σπίτι
με όλους τους τοίχους του μαζί.
Αυτή η κρίση
μ'έχει τσακίσει
Να ζει κανείς ή να μη ζει.
Πάρε κιθάρα
κι απ'την αντάρα
βγάλε μια νότα τρομακτική
Καν'τους να πέσουν
απ τις καρέκλες
να καταλάβουν
τι έχει συμβεί.

ΔΗΜΟΣ
 
 
#
Ειρήνη Κατεβαίνη-Μπίτζου
0
2012-05-10 17:37
Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση. Λοιπόν, εγώ πάω 1η γυμνασίου κι έχω πολύ περιορισμένο χρόνο... επειδή βλέπω πως αυτή η νέα άσκηση δημοσιεύτηκε χθες και έχουν ήδη γράψει αρκετά παιδιά, αναρωτιέμαι αν έχω το χρόνο να τη γράψω το Σαββατοκύριακο και όχι σήμερα. Μπορώ ή μετά θα προχωρήσουμε γρήγορα σε επόμενη και δε θα προλάβω να τη γράψω στην ώρα μου;
Γενικά όμως, από τη στιγμή που δημοσιεύεται μια νέα άσκηση, πόσο περιθώριο έχουμε για να τη γραψουμε;
Ευχαριστώ και συγγνώμη για αυτή την άσχετη ερώτηση αλλά δεν ήξερα που αλλού να ρωτήσω... =(
 
 
#
ΑΜΑΝΤΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ
0
2012-05-10 17:57
Μην ανησυχείς Ειρήνη! Ξέρουμε πόσο περίπλοκη είναι η σχολική ζωή. Εχετε όλο το Σαββατοκύριακο και -αν δεν απατώμαι- ως την Τρίτη...
 
 
#
ΜΑΡΙΑ ΜΠΑ
0
2012-05-10 19:30
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΙ ΜΟΥ,
καλά που υπαρχεις κι εσύ!
Πέρασαν δυο μέρες από τότε που μας ανακοίνωσαν τα δυσάρεστα. Μας έμειναν μόνο 181 μέρες!!!! Έχω βαρεθεί ήδη να βλέπω τη Σελάνα να κάνει σκοινάκι όλη μέρα και να ακούει δυνατά μουσική μπας και της κατεβεί καμία ιδέα! Τα πράγματα είναι δύσκολα. Ήδη άρχισαν οι περικοπές. Έσπασε η ρόδα από το πατίνι μου. Τώρα πρέπει να περιμένω το χαρτζιλίκι της γιαγιας για να κάνω σκέιτ.Ευτυχώς που έχω τα βιβλία μου που δεν χρειάζονται συντήρηση.
Ωωωωωωωωχχχχχχχ χχ !αρκετά μελαγχόλησα όμως. Στο κάτω κάτω έχει ο θεός (ας δώσει και σε μας τίποτα)
Τι στο καλό οικογένεια Ευτύχη μας λένε!
Τώρα καληνύχτα
Δήμος
 
 
#
Θέλμα
0
2012-05-10 22:22
Σήμερα ήταν μια πολύ δυστυχισμένη μέρα για μένα. Ακόμη και ο Εδώ φαινόταν στενοχωρημένος. Όσο για τη μαμά και τον μπαμπά ακόμη μάλωναν. Το πολυαγαπημένο μας μαγαζί θα έκλεινε. Είχα κάνει πολλά σχέδια για το μέλλον εκεί, το αγαπούσα! Και τώρα θα έκλεινε. "Δεν είναι δίκαιο", είπα και πάτησα δυνατά τα πλήκτρα του πιάνου. Έμεινα κλεισμένη στο δωμάτιό μου για 3 ώρες! "Δεν πρόκειται να βγω, αν δεν ξανανοίξει το μαγαζί", φώναζα στη μαμά.
 
 
#
KONSTANTZA AVGERI
0
2012-05-11 00:47
Πέμπτη 10/05/2012
Τελικά το στιχάκι που σκέφτηκα το μεσημέρι δεν ήταν άσχημο .Τώρα έπρεπε να πείσω τη Σελάνα να ξεχάσει για λίγο το σχοινάκι και να βοηθήσει με τη μουσική.Μετά θα παρουσιάσουμε την ιδέα μας στους γονείς μας ώστε να επικοινωνήσουν με τον κ.Καλόφωνο.
Η μαμά θα φροντίσει για το styling των ρούχων μας μπας και ξεχαστεί κι αυτή για λίγο.Δεν μπορεί με τίποτα να αποχωριστεί τα ρούχα και το μαγαζί το θεωρεί το τρίτο της παιδί. Πολλές φορές βέβαια με έκανε να νιώσω ότι αυτό ηταν το Νumber one καθώς ξημεροβραδιαζωτ αν εκεί μιά για να αλλάξει βιτρίνα ,μια για να δειγματίσει άλλοτε να ταψιδέψει στο εξωτερικό για να βρει φθηνότερο εμπόρευμα.
Εμείς σπίτι με την οικιακή βοηθό ...Και τι κατάλαβε τώρα ;
Αλλά ας μη μελαγχολώ πάλι και γκρινιάζω .Μόλις γύρισε η αφελφη μου από τα αγγλικά .ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ
Πάω να συνεχίσω με τους στίχους μπας και βγάλουμε κανένα φράγκο γιατί σε λίγους μήνες λεφτά ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
Τα λέμε
Δήμος
 
 
#
giorgos
0
2012-05-11 11:21
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΜΑΪΟΥ ΠΡΩΙ
χΤΕΣ Η ΜΑΜΑ ΚΑΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΦΕΡΑΝ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΚΟΥΤΕς ΜΕ ΡΟΥΧΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ. Η ΜΑΜΑ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΘΑ ΤΙΣ ΒΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ , ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΜΕΣΩ ΙΝΤΕΡΝΕΤ. ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΝΕ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΜΑΓΑΖΙΟΥ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΝΑΝΕ ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΘΑ ΒΛΕΠΑΝΕ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΑΝ ΕΙΧΑΝΕ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΙΣ ΣΤΕΛΝΑΝΕ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ. ΜΕΤΑ ΘΑ ΚΑΝΑΝΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕς.
ΔΕ ΜΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΚΑΚΗ ΙΔΕΑ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΠΟΥΛΑΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΣΙΝΤΙ ΜΑΣ ΕΤΣΙ.
ΘΑ ΡΩΤΗΣΩ ΤΟ ΘΑΝΟ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΣΑΪΤ.
 
 
#
Αγγελική Αποστόλου
0
2012-05-11 23:46
Aγαπητό μου ημερολόγιο
σήμερα στο τραπέζι πίστευα πως η κουβέντα θα αφορούσε όπως πάντα τα θέματα του μαγαζιού,οπως ας πούμε κάποια χοντρή κυρία που δεν έβρισκε ρούχα στο νούμερο της ή κατι παρόμοιο.Όμως η μαμά ανακοίνωσε πως το μαγαζί θα έκλεινε!Ακου τώρα!Αφού μας πρήξανε με την περιβόητη κρίση γιατί να κλείσουν το μαγαζί για να μην έχουν δουλεια;Και τι θα τρώμε;Σκέφτηκα ενώ κοπανούσα θυμωμένη τα χέρια στο πιάνο ,να φτιάξουμε ένα συντί σε συνεργασία όλοι μαζί μήπως βγάλουμε έστω λίγα χρήματα.
Όμως πρέπει να βρω τη μουσική.Για να δούμε...ταμ ταμ...
 
 
#
Δέσποινα 12
0
2012-05-12 13:55
Αγαπητό ημερολόγιο,
σήμερα οι γονείς μας μας είπαν πως θα κλείσουν το μαγαζί. Μάλλον αυτό είναι η οικονομική κρίση που λέει όλη την ώρα στις ειδήσεις. Και τώρα πώς θα ζήσουμε; Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι εγώ και ο Δήμος να βοηθήσουμε; Χμμμμ... Αν φτιάχναμε ένα συγκρότημα; Αλλά εμένα δε μου αρέσουν τα καινούρια τραγούδια που αρέσουν στους άλλους. Κανείς δεν ακούει τους Beatles και παλιά μουσική. Του Δήμου του αρέσουν τα παλιά ροκ. Και εμένα, αλλά πιο πολύ οι μπαλάντες. Σήμερα στο σχολείο, την ώρα της μουσικής κάναμε για τον John Lennon κανείς δεν ήξερε ποιος είναι. Δε νομίζω να αρέσει στους άλλους η μουσική που μου αρέσει. Δηλαδή από εδώ και πέρα πρέπει να κάνουμε οικονομία μέχρι να βρουν δουλεία οι γονείς μας... Εγώ δεν καταλαβαίνω πολλά από οικονομικά και τέτοια και πάντα τα βαριέμαι όταν τα βλέπω στις ειδήσεις. Αλλά κατάλαβα ένα: δεν πρέπει να ξοδεύουμε πολλά λεφτά. Οχ, ο Εδώ ανέβηκε πάνω μου. Μάλλον θέλει φαΐ. Μα καλά δεν χορταίνει ποτέ αυτός ο σκύλος;;;;

Επιστρέφω σε λίγο
 
 
#
ΚΛΑΡΑ ΤΣΟΥΜΠΛΕΚΑ-4η Δημοτικού
0
2012-05-12 19:27
Αγαπητό ημερολόγιο,
σκέφτηκα να κάνω ένα παζάρι και να πουλήσω τα παλιά μου βιβλία, ρούχα και παιχνίδια. Για να βοηθήσω τους γονείς μου. Επίσης να γράψω τραγούδια και ο Δημος τους στίχους για να τα πουλήσουμε κι αυτό. Τώρα σταματάω να γράφω γιατί δεν ξέρω τι άλλο να γράψω και είμαι στενοχωρήμένη.
Σελάνα
 
 
#
dark mask book
0
2012-05-12 19:27
12 Μαϊου 2012
Αγαπητο μου ημερολογιο οταν ο μπαμπας μας μας ειπε οτι εκλησε το μαγαζη με τα ρουχα και οτι τα χρηματα που ειχαμε μας εφταναν μονο για εξη μηνες στεναχορηθηκα πολυ ομως πρεπει να ειπαρχει λυση για αυτο το προβλημα . Εγω ολο το βραδυ δεν μπορουσα να κοιμηθω πρωσπαθουσα να βρω μια ληση ωμος η μοναδικες ιδες που μπορουσα να βρω χρειζοντουζαν περοισοτερα χρηματα απο τη ειχα .
 
 
#
Ηλεάνα 10 ετών
0
2012-05-12 21:55
Αγαπημένο μου ημερολόγιο,οι γονεις μου θα κλείσουν το μαγαζί.Όταν πήγαινα στο μαγαζί, ένιωθα σαν να βρίσκομαι σε επείδηξη μόδας για μικρά κορίτσια.Ο αδελφός μου δεν έδειχνε ποτέ τόσο ενδιαφέρον για το μαγαζί.Σήμερα ήμουν πολύ στενοχωρημένη.Έ τρεξα από το σχολείο ως το σπίτι, μέχρι που μου κόπηκε η ανάσα.Τι θα απογίνουμε τελικά;Στο σπίτι μου έκανα μούτρα.Έκανα σκοινάκι στο δωμάτιό μου αλλά δεν
μου έφτιαξετη διάθεση.Ο αδελφός μου δε με βοήθησε διότι ήταν στον κόσμο του ακούγοντας Pitbull.Όλα τα αγόρια ίδια είναι! Ας πάω για ύπνο.
 
 
#
Δέσποινα 12 χρονών
0
2012-05-13 14:14
Κυριακή 13 Μαΐου

Αγαπητό ημερολόγιο,
ήθελα να ζητήσω από τους γονείς μου ένα ηλεκτρικό πιάνο ή ένα αρμόνιο, αλλά τώρα που έκλεισε το μαγαζί δεν έχουμε λεφτά. Και ο Δήμος ήθελε μια ηλεκτρική κιθάρα. Θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα συγκρότημα και να βοηθήσουμε τους γονείς μας. Σήμερα με κάλεσε σε μια πιτσαρία το αγόρι που μου αρέσει. Έχει γενέθλια! Αλλά ντρέπομαι να ζητήσω λεφτά για να του πάρω δώρο. Δε θα πάω και θα πω πως είμαι άρρωστη. Αμάν πια κι αυτός ο Δήμος με τον Pitbull! Δε χαμηλώνει τη μουσική. Ώρες ώρες μου σπάει τα νεύρα!!!!!!!!
Μεσημεριανό!
Επιστρέφω σε λίγο
 
 
#
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΟΥ
0
2012-05-13 14:40
Ημερολόγιο,
Δεν ξέρω,νιώθω πολύ μονότονα σήμερα.Αυτό γίνεται διότι:
1ον: O μπαμπάς και η μαμά μας ανακοίνωσαν ΟΤΙ
ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ!Τι θα κάνουμε?
2ον:Η Σελένα μου 'χει πάρει το κεφάλι με το πιάνο της &
3ον:Όοοολα αυτά τα γεγονότα μου έχουν σηκώσει την τρίχα ΚΑΓΚΕΛΟ!
Πώς θα επιβιώσουμε με όλα αυτά!Με ΤΙ μούτρα θα πάμε σχολείο αύριο?ΦΤΟΥ!6 μήνες ακόμα προμήθειες!Δεν τα παρατάμε,ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!
ΨΥ-ΧΡΑΙ-ΜΙ-Α!
Bye,Δήμος!:-)

ΨΥ-ΧΡΑΙ-ΜΙ-Α!
Bye,Δήμος!:-)
 
 
#
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΟΥ
0
2012-05-13 14:40
Ημερολόγιο,
Δεν ξέρω,νιώθω πολύ μονότονα σήμερα.Αυτό γίνεται διότι:
1ον: O μπαμπάς και η μαμά μας ανακοίνωσαν ΟΤΙ
ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ!Τι θα κάνουμε?
2ον:Η Σελένα μου 'χει πάρει το κεφάλι με το πιάνο της &
3ον:Όοοολα αυτά τα γεγονότα μου έχουν σηκώσει την τρίχα ΚΑΓΚΕΛΟ!
Πώς θα επιβιώσουμε με όλα αυτά!Με ΤΙ μούτρα θα πάμε σχολείο αύριο?ΦΤΟΥ!6 μήνες ακόμα προμήθειες!Δεν τα παρατάμε,ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!
ΨΥ-ΧΡΑΙ-ΜΙ-Α!
Bye,Δήμος!:-)

ΨΥ-ΧΡΑΙ-ΜΙ-Α!
Bye,Δήμος!:-)
 
 
#
Ειρήνη Κατεβαίνη-Μπίτζου
0
2012-05-13 22:02
Κυριακή 13/5/12

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Πριν λίγες μέρες μας μίλησε η κύρια στο σχολείο για την κρίση στη χώρα μας. Η αλήθεια είναι ότι δεν έδωσα και πολύ σημασία γιατί την ώρα που μιλούσε, εγώ είχα στο μυαλό μου ότι έκανα σκοινάκι. " Σιγά το σοβαρό, παλιά οι άνθρωποι πεθαίνανε από την πείνα" , σκεφτόμουνα. Μα να, που σήμερα οι γονείς μας ανακοινώσανε πως θα κλείσουμε το μαγαζί εξαιτίας της. Παρ' όλα αυτα, έχουμε κάποιες οικονομίες για τους επόμενους 6 μήνες, αλλά πρέπει να βρούμε μια λύση γρήγορα..

Θα πάω τώρα να παίξω ένα καινούργιο μου κομμάτι στο πιάνο (το βρήκα χθες) και θα σκεφτώ: "Τι πρέπει να κάνουμε για να επιβοιώσουμε;" Πάντως εγώ δεν πρόκειται να τα παρατήσω. Εννομένοι σαν οικογένεια πιστεύω θα τα καταφέρουμε.

Ο Εδώ είναι δίπλα μου και μου τρίβεται. Χαχαχα, με έχει σαλιώσει και με γαργαλάει!

Τώρα που η μαμά θα είναι όλη μέρα σπίτι, τη βάψαμε... θα πρέπει να είμαστε κύριοι. Όλα τα ρούχα μας κρεμασμένα και κανένα σκουπίδι στο πάτωμα. Τουλάχιστον, ένα καλό με το κλείσιμο του μαγαζιού είναι ότι δε θα μπορεί πλέον να μας λέει τη συχνή της ατάκα: ''κανείς δεν κρεμάει τα ρούχα του ποτέ και δε γίνεται να κρεμάω ρούχα το πρωί στο μαγαζί και το βράδυ στο σπίτι”.

Τα λέμε,
Σελάνα.
 
 
#
KONSTANTZA AVGERI
0
2012-05-13 23:51
ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΡΑΔΥ
Νίωθω κατάκοπος όλη μέρα κάνουμε πρόβες για τα τραγούδια του cd.O Θάνος έφτιαξε και την ιστοσελίδα (καλά είναι τσακάλι στα ηλεκτρονικά) .Τώρα μένει να ανακοινώσουμε στους γονείς μας την ιδέα μας .Αραγε ο κ. Καλόφωνος θα μπορέσει να μας βοηθήσει;
Η Σελάνα ευχαριστήθηκε που έγραψε τη μουσική και ξεπέρασε τη λύπη της για το πάρτυ του φίλου της που έχασε.Ολα γίνονται για ιέρο σκοπό είπε .Πρέπει να δείξοπυμε ότι είμαστε μια ενωμένη οικογένεια.
Γενικά πάντως νομίζω ότι πρέπει να οργανωθούμε συνολικά .Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα παιδιά που έχουν χάσει τη δουλειά τους οι γονείς τους .
Αυριο στο σχολείο θα το συζητήσω με τα φιλαράκια μου .
Καληνύχτα για σήμερα
Δήμος
 
 
#
giorgos
0
2012-05-14 11:00
ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΜΑΙΟΥ ΠΡΩΙ
πΕΡΑΣΕ ΚΙΟΛΑΣ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΟΛΟ (ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΛΕΩ ΟΛΟ, ΕΝΝΟΩ ΟΛΟΚΛΗΡΟ -ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΣΤΗ ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ) ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟ ΜΕ ΚΟΥΤΕΣ ΡΟΥΧΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΒΑΛΕΙ...
Ο ΘΑΝΟΣ ΑΠΟΔΕΙΧΤΙΚΕ ΚΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ. ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΦΤΙΞΕ ΤΟ SITE ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ. χΤΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΕΙΠΑΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ...
Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ, Η ΜΑΜΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΙΠΑΜΕ, Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΔΕΝ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΟΛΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΑΝ ΤΡΕΛΛΟΣ ΚΩΔΙΚΟΥΣ ΡΟΥΧΩΝ ΣΤΟ ΣΑΙΤ. ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. ΛΕΩ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟ "ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ" ΜΑΣ. Ο ΘΑΝΟΣ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΦΤΙΑΞΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ FANPAGE ΣΤΟ FACEBOOK.
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΌΣΟ ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ. ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙς ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ...
 
 
#
Αγγελική Αποστόλου
0
2012-05-15 02:01
Δευτέρα 9 Ιουνίου
Αγαπητό μου ημερολόγιο.
Σήμερα στο τραπέζι επικρατούσε μια ασυνήθηστη θα έλεγα ησυχία.Μου 'ρθε να φωνάξω:ε!Πότε θα αρχίσουμε να συζητάμε;Βαριέμ αι!Αλλα κρατήθηκα.Η μαμά μια ώρα κοιτούσε τα νύχια της χωρίς να λέει τίποτα.Ε!Βαρέθη κα κι εγώ σηκώθηκα και πήγα να παίξω μπάλα.Δεν πεινούσα που δεν πεινούσα ευκαιρία και 'γω να ξεμουδιάσω λίγο! Η μαμά όμως μου φώναξε πράγμα που με εκνεύρισε, να καθήσω κάτω.Πως εκνευρίζομαι με τη συμπεριφορά των μεγάλων δεν φαντάζεσαι!Και τότε εκεί που ήμουν έτοιμος να τσιρίξω και να πω να πει αυτό που ήθελε να πει εκείνη είπε ήρεμα:το μαγαζί θα κλείσει.Τότε η Σελάνα τσίριξε είπε πως όλα είναι άδικα και πως κανείς δεν σκέφτεται εκείνη και πως δεν θα της ξανα μιλίσει ποτέ και ύστερα έτρεξε στο δωμάτιό της και άρχισε να ρίχνει μπουνιές στα πλήκτρα του πιάνου που όπως ήταν φυσικό έσπασε.Τότε άρχισε να κλαίει πιο δυνατά και να λέει να της αγοράσουν άλλο πιάνο και πως αυτοί φταίνε που έσπασε,η μαμά άρχισε να φωνάζει και έτσι πήγε το πράγμα μέχρι το βράδυ που η Σελάνα είπε σε εμένα:να κάνουμε ένα συντί;ομπαμπάς να κάνει τα εφέ με τις εφευρέσεις του η μαμά να ράψει κουστούμια αυτή να φτιάξει μουσική και εγώ να γράψω στίχους.Άυριο θα το πούμε στους γονείς.Άντε να δούμε.
 
 
#
konstantina
0
2012-05-15 12:57
Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Παράξενοι που είναι οι γονείς μου. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, τους ακούω να γκρινιάζουν για το μαγαζί. Ότι δεν τους αφήνει καθόλου ελεύθερο χρόνο, ότι οι πελάτες έχουν γίνει υπερβολικά απαιτητικοί, ότι οι προμηθευτές ανεβάζουν χωρίς προειδοποίηση τις τιμές. Τώρα που επιτέλους αποφάσισαν να το κλείσουν, γιατί συνεχίζουν τη γκρίνια; Δεν τους καταλαβαίνω καθόλου. Νομίζω με τίποτα δεν είναι ευχαριστημένοι. Ούτε από τους ίδιους τους τους εαυτούς. Η μαμά μου λέει συνεχώς ότι ο μπαμπάς μου είναι στο κόσμο του. Και ο μπαμπάς μου όταν δεν τον ακούει η μαμά μου τη λέει ¨υστερική¨. Καμιά φορά νομίζω ότι δεν είναι ευχαριστημένοι και από εμένα την ίδια. Νομίζω θα με προτιμούσαν με ίσια δόντια. Κάθε φορά που είναι να με πάει ο μπαμπάς μου στον ορθοδοντικό ξεφυσάει. Τι να πω; Πολύ παράξενος ο κόσμος των μεγάλων. Εύχομαι να μη μεγαλώσω ποτέ.

Σταματάω τώρα γιατί νύσταξα.
Καληνύχτα
 
 
#
Ειρήνη Κως
0
2012-05-15 20:36
24/7/2012
Συγγνώμη αγαπητό μου ημερολόγιο, αλλά πραγματικά έχω πολύ καιρό να γράψω!!!!!!!!!!!!
Τα πράγματα είναι μια χαρά, ήρθε ένα καινούγιο αγοράκι στο σχολείο, τον Δημοσθένη και γίναμε κολλητάρια!!! Έχει καστανά μάτια, μαύρα μαλλιά καρέ και του αρέσει το διάβασμα!!!!!
 
 
#
KONSTANTZA AVGERI
0
2012-05-15 22:15
HELLO DIARY,

ΑΡΓΗΣΑ ΝΑ ΣΟΥ ΓΡΑΨΩ ΚΑΘΩΣ ΗΜΟΥΝ ΠΟΛΥ ΑΠΑΣΧΟΛΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΟΥ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΗΓΑ ΚΑΛΑ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΠΟΥΜΠΟΥΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ.
Η ΜΑΜΑ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ INTERNET .Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΕΝΤΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΣΠΙΤΙ.
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΠΙΟ ΕΝΕΡΓΑ ΝΕ ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ .
ΤΑ ΛΕΜΕ
ΔΗΜΟΣ
 
Subscribe Here



τα βιβλία που αγαπήσαμε

βιβλία που ξεχωρίσαμε

συνδέσεις
κλείσιμο