Καλό (το) ταξίδι

Τα ταξίδια Ιστορία των ταξιδιών Καλό (το) ταξίδι

 

Της Μαρίας Αγγελίδου

Τα πικρά γλυκά 

Ο Οδυσσέας παραδέρνει στις θάλασσες του κόσμου τιμωρημένος του Ποσειδώνα. Από τα τρομερά και τα θαυμάσια που θα ζήσει στα δέκα χρόνια της περιπλάνησής του, τίποτα δεν ευχήθηκε ο ίδιος. Κάθε πρωί ξυπνάει και κάθε βράδυ κοιμάται με τη σκέψη της Ιθάκης. Παρ’ όλη την ασίγαστη λαχτάρα του, όμως, για το νόστιμον ήμαρ, μέσα του καίει το ίδιο άσβεστη και η περιέργεια: δεμένος έστω, για να ‘χει σίγουρη την αντίστασή του στη σαγήνη τους, θα ακούσει το τραγούδι των Σειρήνων.  Κι αν φτάνοντας στο Νησί των Φαιάκων θα αφηγηθεί για πρώτη φορά τις ιστορίες της περιπλάνησής του, σίγουρα αυτή η φορά δεν θα ‘ναι η τελευταία. Τις είπε και τις ξανάπε πάμπολλες φορές. Κάθε φορά καινούργιες. 

Η επιστροφή... 

...είναι έκτοτε αναπόσπαστο τμήμα της περιπέτειας. Τα περισσότερα ταξίδια την προϋποθέτουν, χωρίς αυτήν ίσως να μην είναι καν ταξίδια. Ίσως υπάγονται σε κατηγορίες πιο σκοτεινές και λυπημένες, κάποτε και πιο τρομακτικές: στις κατηγορίες της ξενητειάς, του ξεριζωμού, της προσφυγιάς, της αιχμαλωσίας, της φυγής, της τιμωρίας, της εξορίας. Ο Γκιούλιβερ γυρίζει από τη Λιλιπούτη, ο Ροβινσώνας πατάει ξανά το χώμα της Αγγλίας, η Αλίκη δεν μένει για πάντα στη Χώρα των Θαυμάτων. Ένα από τα ομορφότερα ταξίδια με γυρισμό που έχει να επιδείξει η παιδική λογοτεχνία είναι το έργο του Μωρίς Σεντάκ Where the wild things are, βιβλίο που δυστυχώς δεν έχει εκδοθεί στα ελληνικά. 

καλό (το) ταξίδι!

Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1963 και γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία.   Δείτε ολόκληρη την ελληνική μετάφραση εδώ.

 

Το ταξίδι της ενηλικίωσης - και η άρνηση της επιστροφής. 

Υπάρχουν βέβαια και ταξιδιώτες της παιδικής λογοτεχνίας που δεν γυρίζουν. Ο Πήτερ Παν (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της Γουέντυ) θα μείνει για πάντα στη Χώρα του ΠοτέΜαΠοτέ - αλλά θα πληρώσει το αντίτιμο: θα μείνει για πάντα παιδί. Ο Πήτερ Παν δεν μεγαλώνει. Η ακινησία του μέσα στο χρόνο δεν συνεπάγεται φυσικά ακινησία στο χώρο της φαντασίας. Σ’ αυτούς τους τόπους ο Πήτερ είναι ακούραστος ταξιδιώτης. Στιγμή δεν σταματάει να τριγυρίζει από περιπέτεια σε περιπέτεια. Ακόμα κι όταν κλείνουμε το βιβλίο, ξέρουμε πως εκείνος θα συνεχίσει να πετάει ασταμάτητα.

Ο κάπταιν Έιχαμπ αρνείται επίσης να επιστρέψει. Όταν ο καπετάνιος του Στάρμπακ του θυμίζει πως χρέος του είναι να κυνηγήσει τους προσιτούς στόχους και να γυρίσει φέρνοντας κέρδη στους πλοιοκτήτες του Πίκουοτ (που αυτοί τον έστειλαν, αυτοί πλήρωσαν το ταξίδι του), εκείνος αγνοεί τη φρόνιμη συμβουλή -και συνεχίζει. Ξεφεύγει από τα πλαίσια του σωστού ταξιδιού. Προχωράει σπάζοντας τα όρια. Και οδηγεί το πλοίο του και τους ναύτες του και τον εαυτό του στο πιο μαύρο τέλος.

καλό (το) ταξίδι!

Κι ο διασημότερος ταξιδιώτης που ποτέ δεν επιστρέφει, είναι βέβαια ο Δον Κιχώτης. Ο οποίος δεν θέλει απλά να πάει κάπου… Δεν είναι αυτή η βασική, η κεντρική, η φλογερή του επιθυμία. Άλλο είναι που τον καίει τον Άρχοντα αυτόν της περιπλάνησης: αυτό που κυρίως θέλει, είναι να φύγει από τον τόπο του˙ ο οποίος τόπος του άλλος δεν είναι από την Πραγματικότητα. Τόσο μαύρη πέτρα ρίχνει πίσω του ο Δον Κιχώτης, ώστε αρχίζει την ιστορία του δηλώνοντας οτι δεν θέλει ούτε να θυμάται το όνομα του τόπου του!

En un lugar de la Mancha, de cuyo nombre no quiero acordarme…

Φεύγει ο Ιππότης κι είναι αποφασισμένος: πίσω δεν γυρνάει. Η δική του περιπλάνηση δεν έχει νόστο, όπως το ‘χει τόσο συναρπαστικά εξηγήσει ο Σάββας Μιχαήλ (στο βιβλίο του Μορφές της Περιπλάνησης, εκδ. Άγρα). 

καλό (το) ταξίδι!

Ο Δον Κιχώτης του Σβετλίν ωστόσο ταξίδεψε! Και ταξίδεψε ακριβώς στην πατρίδα του, την Ισπανία. 

Τα πιο διάσημα παιδικά βιβλία αφηγούνται ωστόσο μια κατηγορία ταξιδιών, που θα μπορούσαν de facto να περιληφθούν στην κατηγορία “Ταξίδια χωρίς γυρισμό”. Γιατί είναι ιστορίες ενηλικίωσης -και γιατί η ενηλικίωση είναι ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό. Ένα ταξίδι που ξεκινάει με πόνο και φόβο, περνάει από τα σαράντα κύματα, βουνά, κάμπους και θάλασσες, και τον φτάνει στο τέλος στο κατώφλι της ενήλικης ζωής - με ό τι αυτό συνεπάγεται σε συναισθήματα, σκέψεις, λόγια, χρώματα, εικόνες. 

Ταξίδι ενηλικίωσης, είναι ολοφάνερο, πραγματοποιούν όλες σχεδόν οι ηρωίδες των κλασικών παραμυθιών: από την Κοκκινοσκουφίτσα μέχρι τη Γαϊδουρόγουνα, από τη Χιονάτη μέχρι την Ωραία Κοιμωμένη. 

Ταξίδια ενηλικίωσης είναι και οι περιπέτειες ηρώων της “εφηβικής” λεγόμενης λογοτεχνίας. Ας θυμηθούμε το Φύλακα στη Σίκαλη, τον Άρχοντα των Μυγών, την ίδια την υπέροχη Αλίκη, τη στιγμή που γυρίζει από το ταξίδι της στη Χώρα των Θαυμάτων: κάθεται ώρα πολλή με τα μάτια κλειστά και φαντάζεται τη Χώρα των Θαυμάτων, ξέρει πως αν ανοίξει τα μάτια της θα βρεθεί στην πραγματικότητα, όπως το ξέρουν οι οριστικά ενηλικιωμένοι. Κι ακόμα βλέπει το χρόνο ν’ απλώνεται γραμμή μπροστά της, βλέπει τον εαυτό της όταν θα ‘χει γίνει πια η ίδια μαμά παιδιών άλλων. Γυναίκα! 

καλό (το) ταξίδι!

Η Αλίκη του Iban Barrenetxea, από τις ωραιότερες

 

Διάσημος κι αγαπημένος είναι, όμως, κι ο μικρός ελέφαντας Μπαμπάρ, που το ταξίδι δεν τον βοηθάει μόνο να μεγαλώσει, αλλά και να παντρευτεί - και να γίνει και βασιλιάς.

“Μια μέρα όμως ένας κακός κυνηγός κρυμμένος πίσω από ένα θάμνο πυροβολεί τον Μπαμπάρ που περπατούσε μαζί με τη μαμά του. Ο κυνηγός σκότωσε τη μαμά. Ο Μπαμπάρ τρομάζει τόσο πολύ που το βάζει στα πόδια και τρέχει και τρέχει δίχως να σταματάει…Ο  Μπαμπάρ βγαίνει από το μεγάλο δάσος και φτάνει κοντά σε μια πόλη. Μένει με ανοιχτό το στόμα γιατί είναι πρώτη φορά που βλέπει τόσα πολλά σπίτια….

Και βέβαια, εκτός από τα πολλά σπίτια ο Μπαμπάρ συναντάει και πολύ κόσμο, γνωρίζει διάφορους ανθρώπους, κάνει φίλους, βρίσκει θησαυρούς, γενικά κάνει και παθαίνει όλα όσα περιμένουμε οτι θα κάνει και θα πάθει ένας ταξιδιώτης της ζωής. Όταν με τα πολλά επιστρέφει στο χωριό του, (κάνοντας στο δρόμο και τον αρραβώνα του με την Ουρανία) οι άλλοι ελέφαντες θα του δώσουν και το θρόνο! 

καλό (το) ταξίδι!

 

Ταξίδια χωρίς γυρισμό

Όταν οι άνθρωποι αμάρτησαν και ο Θεός αποφάσισε να τους τιμωρήσει στέλνοντας τον κατακλυσμό, όλα τα ζώα μαζεύτηκαν γύρω από την κιβωτό του Νώε. Ο Νώε ήταν δίκαιος άνδρας και ο Θεός του είχε πει πώς να σώσει τον εαυτό του και την οικογένειά του φτιάχνοντας μια κιβωτό που θα επέπλεε και θα τους προστάτευε όταν θα ανέβαιναν τα νερά…

Η ιστορία της Κιβωτού του Νώε, Μ. Μακάρθι, εκδ. Πατάκη

Η Κιβωτός του Νώε σαλπάρει και ξέρει πως ελπίδα για να γυρίσει στον τόπο από τον οποίο ξεκινάει το ταξίδι της, δεν υπάρχει καμιά. Κι όμως: είναι το καράβι το πιο γεμάτο επιβάτες, που ταξίδεψε ποτέ! Ζώα κι άνθρωποι στριμώχτηκαν πρόθυμα για να μπαρκάρουν μαζί της, αφήνοντας την παλιά τους ζωή και τον κόσμο όπως τον ήξεραν πίσω τους για πάντα. 

Ένα από τα πιο σκληρά ταξίδια χωρίς γυρισμό πραγματοποιούν τα παιδιά της πόλης του Χάμελιν, όταν οι άρχοντες αρνούνται να πληρώσουν στον αυλητή τη συμφωνημένη αμοιβή του, που τους απάλλαξε από τη μάστιγα των ποντικών. O αυλητής του Χάμελιν παίζει τη μαγική μελωδία του - και παίρνει μαζί του για πάντα όλα τα παιδιά τους! 

καλό (το) ταξίδι!

Η ιστορία ίσως βασίζεται σε πραγματικό γεγονός του 13ου αιώνα, ίσως σχετίζεται και με την διαβόητη Σταυροφορία των Παιδιών

Ταξίδια χωρίς γυρισμό, τραγικά αυτά, είναι και τα ταξίδια των μαύρων, που αφήνουν πίσω τους τον τόπο τους, τη χώρα της ελευθερίας τους και της ζωής τους, και ταξιδεύουν προς τη σκλαβιά, επιβάτες σκλαβοκάραβων με τα τρομακτικά ονόματα Ελπίδα, Αναγέννηση, Ελευθερία, Σωτηρία… 
Κι αυτά τα ταξίδια θ’ αργήσουν πολύ να βρουν ρότα κι ανέμους ευνοϊκούς, για να αρμενίσουν προς τα νερά της (παιδικής) βιβλιοθήκης. Σ’ αντίθεση με τους πειρατές, οι σκλάβοι δεν έγιναν ποτέ ήρωες της αγοράς. 

Ακόμα πιο λίγες σελίδες (και ακόμα λιγότερες εικόνες) έχουν δώσει τέλος κάποια από τα πιο τρομακτικά ταξίδια χωρίς γυρισμό της Ιστορία: τα τρένα που φορτωμένα Εβραίους έφευγαν από πολλές γωνιές της Ευρώπης πηγαίνοντας προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας. Ο Μπρίσκο, ο Όττο του Τόμι Ούνγκερερ, η Άννα Φρανκ, και η αγαπημένη μας Κλέφτρα των Βιβλίων είναι λίγοι μόνο από τους πολλούς ήρωες του θλιβερού αυτού καταλόγου. Κάποιοι ελάχιστοι τυχεροί κατάφεραν τον γυρισμό. Οι περισσότεροι - όχι. 

καλό (το) ταξίδι!

 

Ταξίδια φανταστικά. 

Ίσως λέει κάτι (καλό) για μας το οτι ξέρουμε περισσότερα για τα φανταστικά ταξίδια απ’ όσα ξέρουμε για τα πραγματικά, για τα ταξίδια της ιστορίας. Άλλος λίγο, άλλος πολύ έχουμε όλοι ταξιδέψει με τον Μυνχάουζεν και τον Σεβάχ το Θαλασσινό, τον Γκιούλιβερ…. Πολλοί τυχεροί έχουν ταξιδέψει και με τον Ιούλιο Βερν. Κι αν ακόμα δεν έχουμε διαβάσει ολόκληρα τα ταξιδιωτικά τους “ημερολόγια”, πάντως ξέρουμε τα ονόματά τους - και ξέρουμε καλά τι αντιπροσωπεύουν: το ταξίδι για το ταξίδι, το ταξίδι για την αφήγησή του. 

Υπάρχει ωστόσο ένα ταξίδι,  το πιο φανταστικό απ’ όλα τα φανταστικά, που είναι αφάνταστα πολλά, το οποίο παραμένει σχετικά άγνωστο για το ελληνικό αναγνωστικό κοινό: είναι Οι 13,5 ζωές του Μπλε Αρκούδου. Το ταξίδι αυτού του αλλόκοτου από κάθε άποψη ήρωα (με τον οποίον όμως μπορεί να ταυτιστεί ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ο αναγνώστης) αρχίζει από το εξώφυλλο, από τον υπότιτλο: “η βιογραφία ενός αρκούδου που αλωνίζει τις θάλασσες” 

καλό (το) ταξίδι!

Η λαχτάρα του ταξιδιού δεν σημαδεύει μόνο το γυρισμό. Σημαδεύει συχνά (ακόμα κι άθελά της μερικές φορές) την ίδια την περιπέτεια.  Στον πρόλογο κιόλας ο ήρωας μιλάει με λόγια εξαίσια, λόγια περιπετειώδους αγάπης για τον κόσμο που αλωνίζει ταξιδεύοντας:

“Πολλοί με ρωτούν πώς ήταν η ζωή παλιά. Τους απαντώ: Παλιά όλα ήταν πολύ πιο άφθονα. Ναι. Υπήρχαν νησιά, ανεξερεύνητες ήπειροι, χώρες μυστηριώδεις, που τώρα έχουν πια εξαφανιστεί - τις κατάπιαν τα κύματα, τις πήραν στην αγκαλιά τους οι απέραντοι ωκεανοί. Γιατί τα νερά ανεβαίνουν αργά αλλά σταθερά, αμείλικτα. Ώσπου μια μέρα θα σκεπάσουν ολόκληρο τον πλανήτη μας….Γι’ αυτές τις ηπείρους, γι’ αυτά τα νησιά που βρίσκονται στα βάθη του ωκεανού, γι’ αυτά τα ξεχασμένα βασίλεια θα σας μιλήσω. Και για τα πλάσματα και τα θαύματα που βούλιαξαν μαζί τους στα βάθη των κυμάτων…”

Και παρακάτω τα συγκινητικά λόγια της αλήθειας:

“Όταν θυμάμαι εκείνο τον καιρό, με πιάνει η νοσταλγία. Μα το ρολόι της ζωής δεν γυρίζει ποτέ πίσω. Αυτό είναι λυπηρό, αλλά σωστό και δίκαιο. Και τώρα μετά το φθινόπωρο, ήρθε η ώρα του χειμώνα. Γιατί έτσι γίνεται κι έτσι πρέπει να γίνεται. Ο ήλιος, κρύος σαν το φεγγάρι, χαμηλώνει πάνω από τα γκρίζα νερά του ωκεανού. Κι ο αέρας μυρίζει χιόνι. Υπάρχει άλλη μια μυρωδιά στον αέρα. Η μυρωδιά από τις φωτιές, που καίνε πέρα μακριά, με μια σταλιά κανέλα - έτσι μυρίζει η περιπέτεια!” 

καλό (το) ταξίδι! 

εικονογράφηση του Walter Moers από τις 131/2 ζωές του Μπλε Αρκούδου, Αγρα

 

Στα φανταστικά ταξίδια θα πρέπει φυσικά να συμπεριλάβουμε και τα ταξίδια κάτω από τη γη, ξεκινώντας από τα πρώτα τα μυθολογικά, του Οδυσσέα και του Ορφέα, συνεχίζοντας την εποχή του ουμανισμού με το ταξίδι του Δάντη  και του Αθανάσιου Κίρχερ…. 

Τα ταξίδια στη σελήνη, με πρώτον το Λουκιανό, ξανά τον Κίρχερ, τον Ιούλιο Βερν…  

καλό (το) ταξίδι!

Το βιβλίο Mundus Subterraneus είναι ένας πολυσέλιδος λεπτομερέστατος τόμος, που κυκλοφόρησε το 1665, γραμμένο από την πένα και την επιστημονική φαντασία του Αθανάσιου Κίρχερ, ιησουίτη πανεπιστήμονα, παντογνώστη και καθηγητή του Κολλεγίου της Ρώμης. Ο Κίρχερ πρόλαβε τον Ιούλιο Βερν και στο ταξίδι στη Σελήνη, το οποίο πραγματοποιεί με τη συνοδεία και τη βοήθεια ενός αγγέλου, του Κοσμιήλ(!!!)

Και φυσικά τα θαλασσινά, που είναι τόσα πολλά, ώστε να μη χωράνε πουθενά, ευτυχώς. 

Πρώτος στα θαλασσινά ταξίδια ο Οδυσσέας. Κι είναι αλήθεια ο πρώτος που ήξερε να χαράζει πορεία με τ’ άστρα. Μετά απ’ αυτόν πολλοί πήραν στα χέρια τους το τιμόνι ενός πλεούμενου, άνοιξαν πανιά, έριξαν άγκυρες σε τόπους άγνωστους, ναυάγησαν, ταξίδεψαν με βάρκες και σχεδίες, ακόμα και κολυμπώντας, γύρισαν σελίδες κι άλλες σελίδες μέσα στα κύματα. Ο Ροβινσώνας, μετά από εικοσιοχτώ χρόνια ναυαγός στο νησί του, καταφέρνει να γυρίσει στην πατρίδα του˙ αλλά γίνεται πατριάρχης κι αυτός με τη σειρά του μιας μακριάς αλυσίδας άλλων Ροβινσώνων -μεταξύ των οποίων και η γνωστή οικογένεια Ελβετών Ροβινσώνων, αλλά κι ο Ναύκληρος του Ειρηνικού. Ο Γκιούλιβερ,  ο Έιχαμπ και το τσούρμο του, οι καπετάνιοι του Στήβενσον και του Ιουλίου Βερν, οι ναυτικοί του Ο’Μπράιαν αλλά και οι πειρατές του Κόντογλου, τα Τέκνα του Πλοιάρχου Γκραντ, ο Σεβάχ που λέγεται Θαλασσινός… μέχρι κι ο Πινόκιο έχει ναυτικό φυλλάδιο κι έχει ταξιδέψει στη θάλασσα!!! Τα Μούμιν έχουν έναν ολόκληρο τόμο που λέγεται Θαλασσινό Ταξίδι. 

Ακόμα κι ο (τελικά σπιτόγατος) Τομ Σώγερ ταξιδεύει στο νερό: με τη σχεδία του Χωκ Φιν. 

Ας μην ξεχάσουμε εδώ και το κλασικό παραμύθι στα καλύτερά του: κι ο Χάνσελ με τη Γκρέτελ, που είναι ταξιδιώτες επιστροφής θριαμβικής, θα διασχίσουν μετά την τρομερή περιπέτειά τους μια λίμνη μεγάλη για να μπορέσουν να φτάσουν στο σπίτι τους. Το κομμάτι αυτό του ταξιδιού θα το κάνουν μ’ ένα ζωντανό πλοίο: μια πάπια, μαγική φυσικά. 

καλό (το) ταξίδι!

 

Μετά τα ταξίδια μέσα στη γη και πάνω στη θάλασσα (ή και κάτω απ’ αυτήν), μετά τα ταξίδια μέχρι τη Σελήνη, δεν πρέπει να ξεχάσουμε και τα ταξίδια στον αέρα, είτε φυσούν σ’ αυτόν οι άνεμοι της φαντασίας είτε της πραγματικότητας: ο Αλαντίν με το ιπτάμενο χαλί του, ο Φρίξος και η Έλλη με το χρυσόμαλλο κριάρι τους, ο δύστυχος Ίκαρος και ο ακόμα πιο δύστυχος πατέρας του, ο Περσέας καβάλα στον Πήγασο, ο Μυνχάουζεν καβάλα στη μπάλα του κανονιού, ο Νιλς Χόλγκερσον με το κοπάδι τις χήνες, όλοι αυτοί είναι επιβάτες που σκίζουν τον ουρανό. Μαζί τους,  last but not least, ο Μπάστιαν Μπαλτάζαρ Μπουξ στην Ιστορία χωρίς Τέλος του Μίχαελ Έντε.

Και τι καλύτερο τέλος γι’ αυτό το βιαστικό ταξίδι στη χώρα των ταξιδιάρικων βιβλίων από τα…

 

…Ταξίδια σε μέρη ανύπαρκτα.

Τα οποία ευτυχώς δεν έχουν τελειωμό: 
Η Χώρα των Θαυμάτων της Αλίκης είναι ο πιο γνωστός ίσως από τους αμέτρητους φανταστικούς τόπους, όπου ταξιδεύουν ήρωες κι αναγνώστες. Η Νάρνια και το Ελ Ντοράντο. Η Φάρμα των Ζώων και το Δάσος του Γουίνι. Η πρωτεύουσα του Οζ και το θρυλικό Κάμελοτ, η χαμένη Ατλαντίδα και φυσικά η Μέση Γη. Είναι τόση η λαχτάρα, τόση η χαρά κι η ευχαρίστηση του ΤΑΞΙΔΙΟΥ, που η πραγματικότητα δεν μπορεί να το χωρέσει. 

Για το ταξίδι πετάμε όλοι πρόθυμα τη σκούφια μας. Ακόμα κι όταν πρόκειται για τη χώρα όπου πηγαίνει το περίφημο ζευγάρι του  Έντουαρντ Ληρ, από το κλασσικό του στιχούργημα The Owl and the Pussycat (άλλη μια μεγάλη απουσία από την ελληνική βιβλιαγορά). 
Όσο αταίριαστο κι αν μοιάζει αυτό το (πολύπαθο μεταφραστικά) ζευγάρι, στο τέλος βρίσκει την ευτυχία ταξιδεύοντας σ’ ένα νησί πέρα και πάνω και έξω από κάθε φαντασία. Τα μπαγκάζια τους περιγράφονται αναλυτικά, η βαρκούλα τους το ίδιο. Κι αυτό που βρίσκουν εκεί δηλώνεται επίσης με μεγάλη σαφήνεια: είναι η ίδια η ευτυχία - χειροπιαστή. 

Untitled tax 3

 

 

ταξίδια στο χρόνο φανταστικά ταξίδια ο γύρος του κοσμου ταξίδια στη στεριά ταξίδια στη θάλασσα ταξίδια στον αέρα

 

Τα ταξίδια Ιστορία των ταξιδιών Καλό (το) ταξίδι

 

Διαβάστε ακόμη: Νομάδες: σπίτια που ταξιδεύουν

 

 

το bookbook.gr προτείνει

Βοηθήστε το παιδί σας να γίνει αναγνώστης

Γονείς ενθαρρύνετε τα παιδιά να διαβάσουν!
Αν και δεν υπάρχουν οδηγίες για να εφαρμόσετε, αν και δεν υπάρχουν θαυματουργές τεχνικές, δείτε εδώ κάποιες προτάσεις που μπορεί να οδηγήσουν ένα παιδί να γίνει αναγνώστης.

Διαβάστε περισσότερα

το αγαπήσατε

Συνηθίζουμε να ταξινομούμε ό,τι μετριέται στην πεζή όψη της ζωής, της χωρίς φαντασία, της απομαγευμένης ζωής.

Η Μαρία Αγγελίδου στο βιβλίο της Τα Αμέτρητα ταλαντεύεται για λίγο, αλλά δεν χάνει την ισορροπία της και γρήγορα μετατρέπει το μέτρημα σε κάτι που δεν απαντάει στην ερώτηση «πόσα έχεις;» αλλά στην ερώτηση «τι θέλεις να μετρήσεις;».

Διαβάστε περισσότερα

προτεινόμενα άρθρα

 

δημοφιλή θέματα βιβλίων στο bookbook.gr

Αρκούδες Αστυνομικά Γαλλία Δώρα Εβραίοι Ελλάδα, ελληνική επανάσταση 1821 Ευρώπη Ηρωίδες Κίνα Καλοκαίρι Καπέλα Κατοχή Κυκλάδες Παρίσι Σπίτια Τσίρκο Χριστούγεννα άγγελοι άγρια ζώα άλογα έρωτας έφηβοι ήρωες αγάπη αγροκτήματα αγόρια αδέρφια αλεπούδες ανάγνωση ανάποδα παραμύθια ανθρώπινα δικαιώματα αριθμοί αρχαία Ελλάδα αρχαία Ελλάδα, Ιστορία αρχαία ελληνική ιστορία αρχιτεκτονική αστέρια αστρονομία βασιλιάδες βατράχια βιβλία βιβλιοθήκες βιβλιοπωλεία βιογραφίες βροχή βυζαντινή αυτοκρατορία βυθός γάτες γέφυρες γίγαντες γενέθλια γεωμετρία γιαγιάδες γιορτή γλυπτική γονείς και παιδιά δάση δέντρα δεινόσαυροι δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος διάστημα διαφορετικότητα δράκοι δρόμοι δόντια υγιεινή ειρήνη εκπαιδευτικοί ελέφαντες ελληνική μυθολογία ενηλικίωση εξερευνήσεις εξωγήινοι επιστήμη επιστήμονες εποχές ερωτήσεις ευτυχία εφευρέσεις εφηβεία ζουζούνια ζούγκλες ζωγράφοι ζωγραφική ζωγραφικοί πίνακες ζώα ημερολόγια θάλασσα θάνατος θάρρος θεατρικά έργα θησαυροί ιππότες ιστορία, ελληνική ιστορία, παγκόσμια ιστορίες κήποι καράβια κατοικίδια ζώα κηπουρική κλιμακωτά παραμύθια κορίτσια κουνέλια κουτιά κόμικς λέξεις λαγοί λαχανικά λιοντάρια λουλούδια λύκοι μάγισσες μάγοι μέλλον μαγειρική μαθηματικά μαμάδες μετανάστες μουσεία μουσική μπαμπάδες μύθοι νάνοι νεράιδες νησιά ντετέκτιβ νύχτα ξωτικά ξόρκια οικογένεια οικολογία οικονομία ορχήστρες ουράνιο τόξο πέταγμα παιδιά παιδιά με ειδικές ικανότητες παιδική ηλικία παιχνίδια παππούδες παραμύθια παρελθόν πειρατες περάσματα περιβάλλον περιβαλλοντική ρύπανση περιπέτειες ποίηση ποδόσφαιρο πολιτικά δικαιώματα ποντίκια ποτάμια πουλιά πρίγκιπες προϊστορία πρόσφυγες πρώτος παγκόσμιος πόλεμος πτήση πόλεις πόλεμος ρομπότ ρούχα σαλιγκάρια σελήνη σκοτάδι σκύλοι συμπεριφορά τρόποι συναισθήματα συνταγές σχήματα σχολεία σχολείο σχολικός εκφοβισμός σύννεφα τέρατα τέχνη τέχνηεκπαίδευση τίγρεις ταξίδια τηλεόραση υποβρύχια φάλαινες φαγητό φαντάσματα φανταστική λογοτεχνία φιλίες φιλοσοφία φοβίες φυσική φόβος φύση χάρτες χειμώνας χελώνες χορός χρυσοθήρες χρόνος χρόνος μέτρηση χρώματα όνειρα ύπνος
ici-paper.com

 

bookbook.gr εργαστήρια

συνδέσεις
bookbook.gr
κλείσιμο