Τα ταξίδια

τα ταξίδια

Δεν υπάρχει βιβλίο (παιδικό ή και όχι) χωρίς ταξίδι. Δεν υπάρχει ιστορία ή αφήγηση χωρίς ταξίδι. Αφηγούμαστε την ιστορία μας, τη ζωή μας, το χρόνο μας γράφοντας ημερολόγια ταξιδιών, ζωγραφίζοντας με λόγια και χρώματα τόπους (ακόμα και ανύπαρκτους), χαρτογραφώντας διαδρομές (φανταστικές ή και όχι).

 

Υπάρχουν βιβλία (όπως και ταξίδια) που τα ευχαριστιέσαι. Άλλα που δεν τα ξεχνάς με τίποτα. Κι άλλα που σαν ανάψουν και φωτιστούν μέσα στο κεφάλι σου, μέσα στην σκέψη και στην καρδιά σου, δεν ξανασβήνουν με τίποτα. Συνεχίζονται για πάντα, με το ίδιο πάντα αχόρταγο βλέμμα, με την ίδια πάντα ακούραστη όρεξη, με το ίδιο ανεξάντλητο κέφι. Τα ταξίδια που έχουμε ταξιδέψει όλοι μας στις σελίδες των βιβλίων είναι ταξίδια αγαπημένα, ταξίδια ζωντανά, ταξίδια που δεν τελειώνουν - ή κι αν τελειώσουν, ξαναρχίζουν. Είναι ταξίδια της καθαρόαιμης περιπέτειας, της ενηλικίωσης, της σωτηρίας, της μάθησης... είναι ταξίδια στον ουρανό ή μέσα στη γή... είναι ταξίδια στο χρόνο και στη φαντασία, στη στεριά και στη θάλασσα...

Με ένα βιβλίο στο χέρι ταξιδεύει κανείς σε τόπους που μπορεί, μπορεί! να μην υπάρχουν. Πηγαίνει στις «Αόρατες Πόλεις» με τον Ίταλο Καλβίνο, στο Κέντρο της Γης ή στη Σελήνη με τον Λουκιανό και τον Ιούλιο Βερν. Και σ' άλλους τόπους, που σίγουρα, σίγουρα;;; υπάρχουν: στα βάθη της Ασίας με τον Μάρκο Πόλο και στην Αμερική με τους Βίκινγκ και τον Κολόμβο. Στο φεγγάρι με τους αστροναύτες!

 

Τα ταξίδια Ιστορία των ταξιδιών Καλό (το) ταξίδι

 

Ιστορίες ταξιδιών I

της Μαρίας Αγγελίδου

 

Ένα ταξίδι είναι η ίδια η ανάγνωση, αυτή καθ' αυτήν. Ένα ταξίδι οι ιστορίες που ακούμε και οι ιστορίες που διαβάζουμε και οι ιστορίες που λέμε. Ένα ταξίδι που μπορεί να γίνεται μέσα στο δωμάτιό μας. Και να μας πηγαίνει ως τα πέρατα του κόσμου.

Όταν ο κόσμος ήταν ακόμα μικρός...

Το ταξίδι δεν ήταν αυτό που είναι σήμερα.Το ταξίδι μπορεί να μην ήταν (και να μην είναι) πάντα ωραία ιστορία, αλλά οι ωραίες ιστορίες ήταν και είναι πάντα ταξίδια. Τα πρώτα πρώτα ταξίδια, ωστόσο, δεν ήταν της ευχαρίστησης. Ήταν της δυσκολίας και της ταλαιπωρίας. Ταξίδια που δεν γίνονταν αν δεν υπήρχε λόγος σοβαρός, ανάγκη αδήριτη. Ταξίδια βεβαίως από τα οποία έπρεπε κανείς πάση θυσία να γυρίσει. Την πρώτη θέση ανάμεσα στα ταξίδια, που σφράγισαν μέσα στα όνειρα και στα διαβάσματά μας την έννοια του ταξιδευτή και του ταξιδιού του ίδιου, την έχει σίγουρα η Οδύσσεια - ένα ταξίδι που ο ίδιος ο ταξιδιώτης ουδέποτε το θέλησε. Κι ο Οδυσσέας (ο κατ' εξοχήν ήρωας ταξιδευτής, αυτός που γύρισε τον κόσμο, τον πάνω και τον κάτω κόσμο, τη θάλασσα όλη και τα νησιά της, τον κόσμο των θνητών και τον κόσμο των θεών, των θεαινών έστω) ένα κομμάτι μόνο του ταξιδιού του πραγματικά λαχταράει˙ το τέρμα του, το τέλος του, τον τελειωμό του. Ο Οδυσσέας ταξιδεύει, χωρίς να το θέλει.

Οδύσσεια

«...πλαγκτοσύνης δ' ουκ έστιν κακώτερον άλλον βροτοίσιν...»

Ο ποιητής της επικής πολυμήχανης ιστορίας το λέει καθαρά: «χειρότερο βάσανο για τους θνητούς δεν υπάρχει από την περιπλάνηση και το ταξίδι».

(Οδύσσεια ο, 342)

O Οδυσσέας της Ίριδας Σαμαρτζή  είναι ακριβώς ένας ταξιδιώτης που το ταξίδι τού στοιχίζει.
Τον ταλαιπωρεί. Οδύσσεια, η Πολυμήχανη Ιστορία, της Μ. Αγγελίδου, εκδ. Βιβλιόφωνο.

Μερικά ταξίδια ήταν και τιμωρίες.

Όσο κι αν το ξεχνάμε, κι η Οδύσσεια, αυτό το ταξίδι των ταξιδιών, με τιμωρία ξεκίνησε. Ο θυμωμένος Ποσειδώνας καταδίκασε τον Οδυσσέα να παραδέρνει στα πέλαγα, ανήμπορος να επιστρέψει στην Ιθάκη του. Και χρειάστηκε να μεσολαβήσουν θεές και θεές, για να πάρει τέλος αυτή η καταδίκη. Τιμωρία είναι ολόκληρο το ταξίδι της επίγειας ζωής για την χριστιανική ανθρωπότητα. Οι πρωτόπλαστοι ...τιμωρημένοι μπήκαν στο ατέρμονο μέχρι στιγμής ταξίδι του ιστορικού χρόνου.

Και δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει....

Ούτε στα παραμύθια ήταν παίξε γέλασε το ταξίδι. Οι ήρωες των κλασικών παραμυθιών λιώνουν παπούτσια σιδερένια περπατώντας. Φεύγουν κυνηγημένοι από παντοδύναμους κακούς, υποφέρουν τα πάνδεινα τριγυρίζοντας στον μεγάλο κόσμο. Που καθόλου παραμυθένιος δεν είναι. Οι περισσότεροι απ' αυτούς τους ταξιδιώτες καμιά όρεξη δεν έχουν να εγκαταλείψουν το γνωστό οικείο ασφαλή κόσμο του σπιτιού τους και να ριχτούν στην περιπέτεια. Η Κοκκινοσκουφίτσα ξεκινάει, επειδή τη στέλνει η μαμά της. Διασχίζει τον άγνωστο, σκοτεινό, δαιδαλώδη κι επικίνδυνο κόσμο του δάσους με βοήθεια μια ισχνή οδηγία. Φτάνει στο χείλος του θανάτου (στις παλιές μάλιστα εκδοχές του παραμυθιού πέφτει μέσα στο χάος του). Κι ευτυχώς, από τη δεύτερη τουλάχιστον έκδοση των Γκριμμ και μετά - γλυτώνει.

Ο Κοντορεβυθούλης, ο μικρότερος αυτός από πέντε, εφτά, αλλού κι έντεκα ακόμα αδέρφια που οι γονείς τους ξαποστέλνουν προς το άγνωστο της ζωής, τους κινδύνους του δάσους, το σκοτάδι του θανάτου, γίνεται ήρωας επειδή καταφέρνει να βρει το δρόμο της επιστροφής και να οδηγήσει ασφαλή τ' αδέρφια του στο σπίτι.
Ο Χάνσελ θα προσπαθήσει κι αυτός μ' επιμονή να σώσει ξανά και ξανά τον εαυτό του και την αδερφή του από ένα παρόμοιο ταξίδι. Και θα τα καταφέρει. Το παραμυθικό, το παρήγορο και το αισιόδοξο στοιχείο των παραμυθένιων ταξιδιών δεν είναι τα ταξίδια αυτά καθ' αυτά. Είναι το (αίσιο) τέλος τους.

Ταξίδια ενηλικίωσης και ταξίδια - κυνήγια θησαυρού.

Όλοι οι ήρωες, ωστόσο, επιστρέφοντας φέρνουν κάτι που αλλάζει τη ζωή - και τη δική τους και του σπιτιού. Ο Χάνσελ κι η Γκρέτελ θα φέρουν το θησαυρό της κακιάς μάγισσας. Ο Κοντορεβυθούλης εξασφαλίζει καλή ζωή για όλη του την πολυπληθή οικογένεια. Κι η Κοκκινοσκουφίτσα; Ναι, ακόμα κι η Κοκκινοσκουφίτσα γυρίζει με τη νίκη καρφιτσωμένη στην κόκκινη μπέρτα της. Ο λύκος έχει πια σκοτωθεί - κι ο κόσμος δεν είναι ο ίδιος. Γιατί οι ήρωες των παραμυθιών φέρνουν σε πέρας τον μεγαλύτερο απ' όλους τους άθλους του κόσμου: ενηλικιώνονται. Ένας μόνο (πολυαγαπημένος) δεν το κάνει - κι αυτός όχι επειδή δεν μπορεί, αλλά επειδή δεν θέλει. Ο Πήτερ Παν θα μείνει για πάντα στη χώρα με το εύγλωττο όνομα Χώρα του ΠοτέΜαΠοτέ!

Πριν την αρχή των παραμυθιών, ο Ηρακλής ο ίδιος ταξίδεψε κι έφερε τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων -και άλλους θησαυρούς, που δεν φαίνονταν με την πρώτη ματιά πόσο χρυσοί και πόσο θησαυροί ήταν. Για ένα χρυσόμαλλο δέρας, ας μην το ξεχνάμε, αρματώθηκε και η Αργώ. Και για έναν θησαυρό ταξίδεψε κι η διάσημη Ισπανιόλα με τους ακόμα πιο διάσημους πειρατές της, σ' ένα νησί με το διασημότατο όνομα "Νησί των Θησαυρών".

Κυνήγι θησαυρού, βεβαίως, -και μάλιστα κατ' εξοχήν στο χώρο της παιδικής λογοτεχνίας- είναι και το κυνήγι της γνώσης. Βασιλιάς αυτών των σοφών κι όλο σοφώτερων ταξιδευτών: ο Νιλς Χόλγκερσον, που ταξίδεψε με τις αγριόχηνες κι έμαθε τον τόπο του κι όλους τους τόπους. Κι αν το ταξίδι του ξεκίνησε τυχαία, αυτός στο τέλος το νοστάλγησε με όλη την ειλικρίνεια του παιδιού:

nils book   

Όταν προχώρησε αρκετά, γύρισε και κοίταξε τα κοπάδια των πουλιών που πετούσαν πάνω από τη θάλασσα. Όλα φώναζαν, μόνο ένα κοπάδι αγριόχηνες τραβούσε σιωπηλό το δρόμο του. Το κοπάδι προχωρούσε με τάξη και ρυθμό και δυνατά φτερουγίσματα κι ο Νιλς ένιωσε βαθιά νοσταλγία για κείνους που έφευγαν μακριά και λίγο έλειψε να ευχηθεί να γίνει και πάλι νάνος, για να μπορέσει να πετάξει μαζί τους, πάνω από ξηρά και θάλασσα

Σέλμα Λάγκερλεφ, Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον,  απόδοση Κίρα Σίνου, εκδ. Βλάσση 2004

  Η πρώτη έκδοση έγινε το 1906 και το 1907.
Το εξώφυλλο αυτό της Mary Hamilton Frye είναι από την έκδοση του 1936.

 

Ένα ταξίδι με σκοπό τη γνώση πραγματοποιεί και ο Χάρυ Πότερ που μετά την επίσκεψή του στα εμπορικά της Διαγώνιας Αλέας φεύγει από την αποβάθρα 9 και 3/4 για να πάει στο Χόγκουαρντς και να σπουδάσει τη ζωή - μαγική και άλλη.

Κυνήγι τέλος θησαυρού είναι και το κυνήγι της αγάπης. Και το θαυμαστότερο δείγμα τέτοιου ταξιδιού μας έρχεται από την καθαρόαιμη παιδική λογοτεχνία, από την πένα της Κέιτ ντι Καμίλο. Στο Θαυμαστό Ταξίδι του Έντουαρντ Τιουλέιν η γριά κούκλα το λέει στον απογοητευμένο, αποκαρδιωμένο ήρωα καθαρά: «Αν δεν το 'χεις σκοπό ν' αγαπήσεις ή ν' αγαπηθείς, τότε όλο το ταξίδι είναι άσκοπο. Αν στ' αλήθεια πιστεύεις αυτά που μου λες, τότε καλά θα κάνεις να πηδήσεις εδώ και τώρα από τούτο το ράφι και να γίνεις χίλια κομμάτια. Να τελειώνεις. Να ξεμπερδεύεις μια και καλή».

Στα ταξίδια της αγάπης, βέβαια, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε κι αυτά που γίνονται εξαιτίας της αγάπης: ταξίδια συγκινητικά όπως το ταξίδι του Ορφέα για την Ευρυδίκη του, το ταξίδι του Δάντη για την Βεατρίτκη του. Το Ταξίδι του Μικρού Πρίγκηπα για το Λουλούδι του.

Το ταξίδι - σωτηρία του κόσμου.

Οι ήρωες που σώζουν τον κόσμος μπορεί να 'ναι θεοί ή άνθρωποι, άντρες, γυναίκες ή και παιδιά, πρίγκηπες ή αντάρτες. Μπορεί να 'ναι πολλά και διάφορα πράγματα. Όλοι τους όμως είναι ταξιδιώτες. Ένας πλανόδιος πρίγκηπας είναι αυτός που σώζει την Ωραία Κοιμωμένη και μαζί όλο το παλάτι της με τους κοιμισμένους παλατιανούς. Στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ο Φρόντο ξεκινάει και φτάνει ως τα έγκατα της Μέσης Γης μόνο και μόνο για να σώσει τον κόσμο. Ούτε ο πρώτος είναι ούτε βέβαια ο τελευταίος. 

sup 1sup 2
O Σούπερμαν άρχισε να σώζει τον κόσμο από την πρώτη του κιόλας εμφάνιση στο τεύχος του Ιουνίου του 1938, του περιοδικού Action Comics. Η επιτυχία του (και στη δουλειά της σωτηρίας και στις πωλήσεις) ήταν τόση, που ένα χρόνο αργότερα έχει το δικό του περιοδικό. Έκτοτε δεν έχει σταματήσει.

 
Ταξίδι σωτηρίας είναι το ταξίδι του Θησέα στην Κρήτη. Νικώντας τον Μινώταυρο σώζει την πόλη του, που φυσικά είναι "ο κόσμος". Και ο Θησέας δεν είναι ο μόνος σωτήρας, που πραγματοποιεί ένα τέτοιο ταξίδι στην άκρη της ζωής και του θανάτου, σταλμένος από τον ίδιον τον πατέρα του: ταξίδι από τον έναν κόσμο στον άλλον κάνει και ο μικρός Χριστός, όταν γεννιέται. Τον στέλνει κι αυτόν ο επουράνιος Πατέρας του - για να σώσει τον κόσμο. Τέτοια ταξίδια σωτηρίας πραγματοποιούν και όλοι σχεδόν οι ήρωες της σύγχρονης εφηβικής λογοτεχνίας. Η Έιμι και ο Νταν Κέιχιλ είναι ίσως το πιο αντιπροσωπευτικό δίδυμο αυτών των ανήλικων σωτήρων: οργώνουν την υδρόγειο προσπαθώντας να σώσουν την ανθρωπότητα από σίγουρες καταστροφές και σίγουρα κάνουν κάμποσες φορές το γύρο του κόσμου στην πολύτομη σειρά "Τα 39 στοιχεία".

Από τους πιο αγαπημένους ήρωες-σωτήρες στον κόσμο του παιδικού βιβλίου είναι ασφαλώς ο Φώτης, ο Κάρολος κι ο Πελοπίδας - όσο κι αν η περιπέτειά τους ξεκινάει με σκοπό τη δική τους σωτηρία και μόνο.

«Φτάνει πια το αχ και ουχ απ' τη βαρεμάρα.
Φτάνει το γκαχ και γκουχ απ' τα φουγάρα»,
αποφάσισαν οι τρεις φίλοι.
«Πάμε να φύγουμε!
Πάμε να ελευθερώσουμε όλοι μαζί παιδιά
μια όμορφη πριγκήπισσα απ' τη φριχτή σκλαβιά!»

Χέλμε Χάινε, Ο Φώτης, ο Κάρολος κι ο Πελοπίδας σε μια περιπέτεια, εκδ. Άμμος

Πηδώντας από το ρόλο του σωτήρα στο ρόλο του σωσμένου συνεχίζουν έτσι την περιπέτειά τους ως το τέλος της, που άλλο δεν είναι από το γράψιμο ενός βιβλίου. Ενός βιβλίου που αφηγείται τα περιπετειώδη ταξίδια τους.

Το ταξίδι - φυγή.

Πολλοί, παραπάνω απ' όσοι ίσως θα θέλαμε, είναι οι ήρωες των βιβλίων που αναγκάζονται να ταξιδέψουν για να ξεφύγουν από Μεγάλο Κακό. Από Τρομερό Κίνδυνο. Από Απερίγραπτη Φρίκη. Η πιο γνωστή φυγάδα της παιδικής βιβλιοθήκης είναι βέβαια η Γαϊδουρόγουνα, η ξακουστή βασιλοπούλα που μετά τα χρυσάφια και τα διαμάντια και τα μπριλάντια ντύθηκε ένα γαϊδουροτόμαρο, για να γλυτώσει από τον (επίδοξο αιμομίκτη!!!) βασιλιά πατέρα της. Η πανίσχυρη νεράιδα νονά της την ξεπροβοδίζει σ' αυτό το ταξίδι που θα την πάει πολύ πολύ μακριά:

gaidourotomaro001 gaidourotomaro002
Σαρλ Περρώ, Η βασιλοπούλα με το γαϊδουροτόμαρο, εκδ. Ποταμός


«Τυλίξου μ' αυτή τη γούνα, βγες από το παλάτι, και τράβα όσο η γη θα σε βαστάει... Άντε κι εγώ θα φροντίσω τα πράματά σου να σε ακολουθούνε. Όπουδήποτε σταθείς, το σεντούκι με τα ρούχα σου και τα κοσμήματά σου θα βρίσκεται θαμμένο κάτω από τα πόδια σου. Κι ορίστε το ραβδί μου. Σ' το δίνω: χτύπησε μ' αυτό το χώμα όταν χρειαστείς το σεντούκι, και αμέσως θα σου παρουσιαστεί. Φεύγα όμως γρήγορα. Μη χασομεράς. ....Στο μεταξύ η ινφάντα δρόμο έπαιρνε δρόμο άφηνε. Έφτασε πολύ μακριά, πολύ πολύ μακριά, κι ακόμα πιο μακριά, και παντού γύρευε ένα μέρος να μείνει...»

Τα παραμύθια του Perrault, εκδ. Άγρα, μτφρσ. Δέσποινα Καμπάνη-Δετζώρτζη

Διάσημο ταξίδι φυγής, που δεν γίνεται για να γλυτώσουν από τον πατέρα αλλά από την κακιά μητριά τους, πραγματοποιούν κι άλλα παιδιά, αδέρφια αυτά. Από την αρχαία ελληνική μυθολογία το πιο γνωστό ζευγάρι είναι ο Φρίξος και η Έλλη. Από την νεότερη λαϊκή παράδοση: ο Αυγερινός κι η Πούλια.

Χάρτες, βαλίτσες και άλλα...

 «Το να ποντοπορείς απαιτεί ακρίβεια .Το να ζεις όχι. Για την ποντοπορία χρειάζονται χάρτες, όσο το δυνατόν πιο λεπτομερειακοί. Για να ζεις, όχι. Αλλά τι νόημα θα είχε η ζωή χωρίς την περιπλάνηση στις θάλασσες, χωρίς φάρους και χωρίς mapamundi , έναν χάρτη του κόσμου άξιο της εποχής σου;»

Αναρωτιέται ο Σάββας Μιχαήλ ξεκινώντας από ένα στίχο του Φερνάντο Πεσόα. Ακόμα και ο Κοντορεβυθούλης έναν χάρτη πάνω στον κόσμο σχεδιάζει με τα πετραδάκια του, έναν χάρτη που σαν συστοιχία φάρων πάνω στο μαύρο πέλαγος τον οδηγεί στο λιμάνι του γυρισμού του.

kont
Ο χάρτης επιστροφής του Κοντορεβυθούλη, όπως τον ζωγράφισε η Ρεβέκα Ντοτρεμέρ στο Ημερολόγιο του Κοντορεβυθούλη. Σ' αυτήν την ακριβή αποτύπωση μιας διαδρομής μέσα από άγνωστους, σκοτεινούς κι επικίνδυνους τόπους τα πετραδάκια απέχουν ακριβώς 29 βήματα το καθένα από το επόμενο.


Αλλά εκτός από χάρτες και πυξίδες οι ταξιδιώτες έχουν βέβαια ο καθείς τη βαλίτσα του. Κι απ' όλες τις βαλίτσες η πιο διάσημη, η πιο ενδιαφέρουσα, η πιο γεμάτη, αυτή που όλοι θα θέλαμε να έχουμε, ή έστω να δούμε από κοντά, είναι η βαλίτσα της Μαίρης Πόππινς. Το θέμα των αποσκευών είναι, πάντως, τεράστιο - όσο κι αν τελικά αναγκάζεται πάντα να χωρέσει σ' ένα σακκίδιο, σ' ένα δισάκι, σε μια βαλίτσα ή έστω σ' ένα μπαούλο. Τις συγκριτικά λιγότερες (έως μηδενικές) αποσκευές τις έχουν φυσικά οι ταξιδιώτες του χρόνου.

Ταξίδια στο χρόνο.

Την ακινησία του Πήτερ Παν μέσα στο χρόνο δεν πρέπει να την μπερδεύουμε με τα ταξίδια μέσα στο χρόνο. Αυτά έχουν αρχή, μέση, εντυπωσιακή μέση, αλλά και τέλος˙ δηλαδή επιστροφή στο παρόν -στο αφηγηματικό παρόν της ιστορίας τουλάχιστον. Τα ταξίδια στο χρόνο είναι μοναχική ή το πολύ παρεϊκή υπόθεση. Αυτό φαίνεται και από τα οχήματα τα επινοημένα γι' αυτά τα συγκεκριμένα ταξίδια: τις περισσότερες φορές χωράνε έναν μόνο επιβάτη. 

mix   

Στη Μηχανή του Χρόνου του Γουέλς (1895). Έχει προηγηθεί φυσικά ο Εμπενήζερ Σκρουτζ, (1843) του Ντίκενς, χωρίς όχημα αυτός. Την πένα του σ' αυτό το ταξίδι δοκίμασε κι ο Μαρκ Τουαίην, με τις περιπέτειες Ενός Γιάνκη από το Κονέκτικατ στην στην Αυλή του Βασιλιά Αρθούρου (1889). Τη δεκαετία του 1960 γράφουν ο Ισαάκ Ασίμωφ και ο Στάνισλαβ Λεμ. Ακόμα και η Ερμιόνη Γκρέιντζερ στον Αιχμάλωτο του Αζκαμπάν ταξιδεύει καθημερινά στο χρόνο, με όχημα βεβαίως αυτή ένα μαγικό περιδέραιο. Στο πέμπτο και στο έκτο βιβλίο της σειράς του ο Αρτέμης Φάουλ καταφέρνει επίσης να ελέγξει τη ροή του χρόνου και να πραγματοποιήσει αν όχι ταξίδια ακριβώς, πάντως σάλτα μέσα σ' αυτόν.

Παρ' όλα αυτά έχουμε κι ένα ταξίδι στο χρόνο, (και μάλιστα ιστορικά αποδεδειγμένο! με ημερομηνία συγκεκριμένη, με ντοκουμέντα και ονόματα), που συγκέντρωσε πάμπολλους ταξιδιώτες: το βράδυ της 4ης Οκτωβρίου του 1582 η δυτική καθολική Χριστιανοσύνη (η οποία την εποχή εκείνη ήταν το ιδιαίτερα σημαντικό μέρος του ιδιαίτερα σημαντικού δυτικού κόσμου ολόκληρου) έπεσε για ύπνο και ξύπνησε το πρωί της 15ης Οκτωβρίου του ιδίου μήνα του ιδίου σωτηρίου έτους! Διότι κάποιες φορές δεν χρειάζεται μηχανή του χρόνου για να ταξιδέψει κανείς μέσα σ' αυτή την σκοτεινή κι υπέρλαμπρη διάσταση. Αρκεί και μια παπική βούλα (στην προκειμένη περίπτωση η σφραγισμένη απόφαση του πάπα Γρηγόριου ΙΓ').

Γρηγοριανό ημερολόγιο

 

Το ταξίδι της ζωής και η χαρά του ταξιδιού.

Στο κεφάλαιο 2 του Θαλασσινού Ταξιδιού της Τούβε Γιάνσον συγγραφέας και αναγνώστες με δυσκολία κρατιούνται και δεν ξεκινούν έτσι όπως είναι με το βιβλίο στο χέρι!

«Το ξεκίνημα ενός ταξιδιού είναι το ίδιο σημαντικό με τις πρώτες αράδες ενός βιβλίου˙ αυτές κανονίζουν τα πάντα», λέει ο μπαμπάς Μούμιν. Ο ίδιος αυτός πρώην ναυτικός και νυν οικογενειάρχης, που τώρα θέλει να μπαρκάρει μ' όλη του την οικογένεια για ένα «Θαλασσινό Ταξίδι». Και ονομάζει τη βάρκα του Περιπέτεια!!!
«Κοίτα την Περιπέτεια», λέει στη Μαμά Μούμιν. «Κοίτα τη βάρκα. Μια βάρκα τη νύχτα είναι πανέμορφη Αυτός είναι ο τρόπος που αρχίζει κανείς καινούργια ζωή - με μια λάμπα θυέλλης να κρέμεται αναμμένη ψηλά στο κατάρτι, με την παραλία να ξεμακραίνει πίσω και να χάνεται, την ώρα που όλος ο κόσμος πέφτει για ύπνο. Ένα ταξίδι τη νύχτα είναι το πιο υπέροχο πράγμα στον κόσμο». 
«Έχεις δίκιο», του απαντάει η Μαμά Μούμιν. «Τη μέρα πάει κανείς από το ένα μέρος στο άλλο. Αλλά τη νύχτα πάει ταξίδι».

moominadventure

Ακόμα και η προοπτική του ναυάγιου μπορεί να γίνει πηγή ενθουσιασμού και χαράς για το παιδικό βιβλίο. 
«Έχω ένα βιβλίο που μιλάει ολόκληρο για ένα ναυάγιο, είπε ο Τόμι. Το λένε Ο Ροβινσώνας Κρούσος.
Αχ, ναι, είναι πάρα πολύ καλό, πρόσθεσε η Ανίκα. Ο Ροβινσώνας Κρούσος μπόρεσε κι έφτασε σ' ένα νησί. Έχεις ναυαγήσει ποτέ σου πραγματικά, Πίπη; ρώτησε ο Τόμι βρίσκοντας μια αναπαυτική θέση μέσα στην κασέλα με τα ξύλα. Κι έχεις ποτέ σου βρεθεί σ' ερημονήσι;
Μα φυσικότατα, είπε όλο στόμφο η Πίπη. Θα 'πρεπε να ψάξεις πολύ, μέχρι να βρεις κάτι πιο ναυαγισμένο από μένα. Ο Ροβινσώνας δεν πιάνει μπάζα μπροστά μου. Δεν νομίζω πως είναι πάνω από οχτώ ή δέκα τα νησιά του Ατλαντικού και Ειρηνικού, όπου δεν έχω πατήσει μετά από ναυάγιο. Και μάλιστα είναι γραμμένα σε ειδικό μαυροπίνακα μέσα στους τουριστικούς οδηγούς!
Πρέπει να 'χει μεγάλη πλάκα σ' ένα ερημονήσι! ξεσπάθωσε ο Τόμι. Θα τρελαινόμουν για κάτι τέτοιο!
Αυτό κανονίζεται εύκολα, είπε η Πίπη. Από νησιά άλλο τίποτα.
Σωστά, απάντησε ο Τόμι. Και μάλιστα ξέρω ένα, που δε βρίσκεται μακριά από 'δώ.
Είναι σ' αυτή την κοντινή μας λίμνη; ρώτησε η Πίπη. 
Και βέβαια, είπε ο Τόμι.
Όνειρο! ενθουσιάστηκε η Πίπη. Γιατί αν βρισκόταν στη στεριά δεν θα μας έκανε.
Ο Τόμι δεν κρατιόταν με τίποτα.
Να πάμε! ξεφώνισε. Τώρα αμέσως!»

Η Πίπη Φακιδομύτη καπετάνιος, Άστριντ Λίντγκρεν, εκδ. Ψυχογιός.

Η τεράστια σημασία των συνοδοιπόρων.

O Οδυσσέας είναι βέβαια ο επώνυμος ήρωας του έπους. Ο βασιλιάς. Ο πολυμήχανος, που ανθρώπων πολλών είδεν άστεα και νόον έγνω. Μα ούτε καν αυτός, ο άρχοντας ο πρώτος του Ταξιδιού, δεν ταξίδεψε μόνος του. Μπορεί οι εταίροι να χάνονται ο ένας μετά τον άλλον, μπορεί η αμυαλιά τους να τους στοιχίζει την ίδια τους τη ζωή, ή την ανθρώπινη ιδιότητα, μπορεί τέλος ο Οδυσσέας να κατορθώνει το νόστιμον ήμαρ μόνος, ολομόναχος... αλλά χωρίς τους εταίρους η Οδύσσεια δεν θα 'ταν αυτό που είναι.

Όπως κι ο Δον Κιχώτης δεν θα 'ταν ο λατρεμένος ιππότης, που θυσίασε τα πάντα στο βωμό της περιπέτειας και του ταξιδιού, αν δεν είχε δίπλα του τον πιστό Σάντσο. Ακόμα κι οι μάγοι, που ταξιδεύουν από τα βάθη της Ανατολής για να υποδεχτούν τον μικρό νεογέννητο Χριστό, οδοιπορούν τρεις μαζί - κι έτσι φτάνουν στον προορισμό τους.

JANOSCH   

Τώρα που η «παρέα» είναι mainstream στο παιδικό βιβλίο, δεν υπάρχει ταξιδιώτης που να ξεκινάει μόνος του. Μια από τις πιο όμορφες παρέες, ένα από τα καλύτερα ζευγάρια συνοδοιπόρων, που έχουν περάσει μέσα από αγαπημένες σελίδες, είναι ο Αρκούδος κι ο Τίγρης, του Janosch. Σ' ένα από τα πολλά βιβλία του τους δύο φίλοι ζουν ευτυχισμένοι στην όχθη ενός ποταμού, σ' ένα μικρό βολικό σπιτάκι με καμινάδα.

 «Τι καλά περνάμε, έχουμε ό τι τραβάει η καρδιά μας. Και τίποτα δεν μας τρομάζει. Γιατί είμαστε κι οι δυο πολύ δυνατοί. Έτσι δεν είναι, φίλε Αρκούδε;» λέει μια μέρα ο μικρός Τίγρης. «Έχουμε ό τι τραβάει η καρδιά μας. Και τίποτα δεν μας τρομάζει. Γιατί είμαστε κι οι δυο πολύ δυνατοί. Έτσι δεν είναι, φίλε Αρκούδε;» «Έτσι ακριβώς», αποκρίθηκε ο μικρός Αρκούδος. «Εγώ είμαι δυνατός σαν αρκούδος κι εσύ είσαι δυνατός σαν τίγρης. Τόση δύναμη φτάνει και περισσεύει».

Τρώνε, πίνουν, ψαρεύουν, χαίρονται. Κι ούτε που τους περνάει από το μυαλό να ταξιδέψουν. Ώσπου... ο Αρκούδος βρίσκει ένα κασόνι πεταμένο, να πλέει στο ποτάμι. Στο κασόνι απ' έξω είναι γραμμένη η λέξη Παναμάς. Και το κασόνι μυρίζει μπανάνα. Απ' αυτή τη στιγμή και πέρα ο Αρκούδος άλλο τίποτα δεν σκέφτεται, άλλο τίποτα δεν λαχταράει, μόνο να ταξιδέψει στον Παναμά, στη χώρα των ονείρων του. Κι ο φίλος του, που είναι φίλος πραγματικός, θα τον συνοδέψει. Μαζί οι δυο τους (που έχουν τόση δύναμη, όση τους χρειάζεται!) ετοιμάζονται να κάνουν το γύρο του κόσμου - και κατά μία έννοια τον κάνουν, αφού τελικά καταλήγουν στο ίδιο μέρος απ' όπου ξεκίνησαν, για να διαπιστώσουν πως ο Παναμάς, η χώρα των ονείρων τους, ήταν το ίδιο το σπιτάκι τους.

 

ταξίδια στο χρόνο φανταστικά ταξίδια ο γύρος του κοσμου ταξίδια στη στεριά ταξίδια στη θάλασσα
ταξίδια στον αέρα

 

 

Τα ταξίδια Ιστορία των ταξιδιών Καλό (το) ταξίδι

 

 

 

δημοφιλή θέματα βιβλίων στο bookbook.gr

Αρκούδες Αστυνομικά Δώρα Ηρωίδες Ινδιάνοι Κίνα Καλοκαίρι Καπέλα Κατοχή Κυκλάδες Σπίτια Τσίρκο Υφάσματα Χριστούγεννα άλογα έρωτας έφηβοι ήθη και έθιμα ήρωες αγάπη αγροκτήματα αγόρια αδέρφια αινίγματα αλεπούδες ανάγνωση ανάποδα παραμύθια ανθρώπινα δικαιώματα αριθμοί αρχαία Ελλάδα αρχαία ελληνική ιστορία αρχιτεκτονική αστέρια βασιλιάδες βατράχια βιβλία βιβλιοθήκες βιβλιοπωλεία βιογραφίες βροχή βυζαντινή αυτοκρατορία βυθός γάτες γέφυρες γίγαντες γενέθλια γεωμετρία γη γιαγιάδες γιορτή γονείς και παιδιά γύρος του κόσμου δάση δέντρα δεινόσαυροι δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος δημιουργικότητα δημοκρατία διάστημα διακοπές διατροφή διαφορετικότητα δράκοι δρόμοι δόντια εκλογές εκπαιδευτικοί ελέφαντες ελεύθερος χρόνος ελληνικά βουνά ελληνική μυθολογία ενδοσχολικός εκφοβισμός ενηλικίωση εξερευνήσεις εξωγήινοι εποχές ερωτήσεις ευτυχία εφηβεία ζουζούνια ζωγράφοι ζωγραφική ζωγραφικοί πίνακες ζώα ημερολόγια θάλασσα θάνατος θαλασσοπόροι θεατρικά έργα θησαυροί ιδέες ιππότες ιστορία, ελληνική κήποι καράβια κατάσκοποι κατοικίδια ζώα κηπουρική κινηματογράφος κλιμακωτά παραμύθια κορίτσια κούκλες κόμικς λέξεις λαγοί λαχανικά λουλούδια λύκοι μάγισσες μάγοι μέλλον μαγειρική μαθηματικά μακεδονικός αγώνας μαμάδες μετανάστες μουσεία μουσική μύθοι νάνοι νεράιδες νησιά ντετέκτιβς ξωτικά ξόρκια οικογένεια οικονομία ορχήστρες ουράνιο τόξο πέταγμα παιδιά παιδιά με ειδικές ικανότητες παιδική ηλικία παιχνίδια παππούδες παραμύθια παρελθόν πειρατες περάσματα περιβάλλον περιβαλλοντική εκπαίδευση περιπέτειες πεταλούδες πλανήτες ποίηση ποδόσφαιρο πολιτικά δικαιώματα ποντίκια ποτάμια πουλιά πρίγκιπες πριγκίπισσες προϊστορία πρόσφυγες πρώτος παγκόσμιος πόλεμος πτήση πόλεις πόλεμος ρατσισμός ρομπότ σελήνη σεξ σκιάχτρα σκοτάδι σκύλοι συμπεριφορά τρόποι συναισθήματα σχήματα σχολεία σχολείο σχολικός εκφοβισμός σύννεφα τέρατα τίγρεις ταξίδια τηλεόραση υποβρύχια φαγητό φαντάσματα φανταστική λογοτεχνία φιλίες φιλοσοφία φοβίες φυλακές φυσική φόβος φύση χάρτες χειμώνας χελώνες χιόνι χορός χρυσάφι χρυσοθήρες χρόνος χρόνος μέτρηση χρώματα ψάρια όνειρα ύπνος
Subscribe Here



τα βιβλία που αγαπήσαμε

βιβλία που ξεχωρίσαμε

συνδέσεις

 

γίνε εξερευνητής του κόσμου

bookbook.gr
κλείσιμο